Меҳрибон ва раҳмли Аллоҳнинг номи билан бошлайман. (Аллоҳ таоло ўз китобини "бисмиллаҳ" билан бошлагани мусулмонларга ҳам ўрнак, улар ҳам доим ўз сўзларини ва ишларини "бисмиллаҳ" билан бошламоқлари лозим. Пайғамбар алайҳиссалом ҳадисларидан бирида: "Эътиборли ҳар бир иш "бисмиллаҳ" билан бошланмас экан, унинг охири кесикдир", деганлар. Яъни, баракаси бўлмайди, охирига етмайди.)

Абу Лаҳабнинг икки қўли ҳалок бўлсин, ҳалок!

Унга моли ва касб қилган нарсалари фойда бермади.

У тезда чўғи қизиб турган ўтга киради.

Ва унинг хотини, ўтин кўтарган аёл ҳам.

У(аёл)нинг бўйнида эшилган арқон бор ҳолда.