Қўлида мулк бўлган У зот улуғ, муқаддас бўлди. У барча нарсага қодирдир.

У ўлим ва ҳаётини сизларнинг қайсиларингиз амалда яхшироқ эканлигингизни синаш учун яратгандир. У азиз ва ўта мағфиратлидир. (Ўлимни эслаган одам унга тайёргарлик кўради ва ўлгандан сўнг шарманда бўлмаслик учун ўзини яхши ишларга сафарбар қилади.)

У етти осмонни табақама-табақа яратгандир. Роҳманнинг яратганида ҳеч тафовут кўрмассан. Қайта назар сол! Бирор камчилик кўряпсанми?

Сўнг такрор-такрор назар сол, назар сенга истаганини топа олмай, ҳорғин- чарчаган ҳолда қайтади.

Ва дарҳақиқат Биз яқин осмонни чироқлар билан зийнатлаб қўйдик ва у (чироқ)ларни шайтонларга отиладиган нарса ҳам қилиб қўйдик. Ва у(шайтон)ларга олови қизиб турган жаҳаннамни тайёрлаб қўйдик. (Араб фолбинлари бизнинг шайтонларимиз осмонга чиқиб, ғойибдаги нарсаларни билиб беради, деб мақтанар эдилар. Қуръони Карим буни рад этиб, бу дунёда шайтонларни юлдузлардан ажраб чиққан учқунлар қувиб ҳайдашини, у дунёда эса, уларга Аллоҳ жаҳаннам азобини тайёрлаб қўйганини таъкидламоқда.)

Ўз Роббиларига куфр келтирганлар учун жаҳаннам азоби бордур ва у қандай ҳам ёмон қайтадиган жой!

Улар жаҳаннамга ташланган чоғларида унинг ҳанграган овозини эшитурлар, у эса қайнаб турган бўладир.

У ғазабдан ёрилиб кетай дейдир. Ҳар қачон унга янги гуруҳ ташланганда унинг хизматкорлари: «Сизларга огоҳлантирувчи келмаганмиди?», деб сўрайдир.

Улар: «Ҳа, дарҳақиқат бизга огоҳлантирувчи келган эди. Лекин биз (уни) ёлғончига чиқардик ва: «Аллоҳ ҳеч нарса туширгани йўқ, сизлар катта адашувдан бошқа ҳеч нарса эмассизлар», деган эдик», дерлар.

Ва улар: «Агар эътибор қулоғи билан эшитганимизда ёки ақлни ишлатганимизда эди, дўзахийлар орасида бўлмаган бўлар эдик», дерлар.

Бас, улар ўз гуноҳларини эътироф этдилар. Йўқолсин дўзахийлар!

Албатта ўз Роббиларидан ғойибдан қўрқадиганлар учун гуноҳларини кечиш ва улкан ажр-савоблар бордир.

Ва сиз сўзингизни сир тутасизми ёки ошкора айтасизми, албатта, У кўнгиллардагини ҳам билгувчи зотдир.

Яратган зот Ўзи билмасмиди? Ва У дақиқларгача билувчи ва хабардор зотдир.

У сизларга ерни бўйсундириб қўйган зотдир. Бас, унинг турли жойларида юринг ва Унинг ризқидан енг ва қабрдан чиқиб бориш ҳам Унинг ҳузурига бўладир. (Уламоларимиз қадимдан ушбу ояти кариманинг тафсирини Исломда меҳнатга чорлаш, ризқни териб ейиш, ер юзинининг турли жойларида ҳаракат қилиш зарурлигига далил қилиб келтирадилар. Дарҳақиқаат, Аллоҳ таоло ерни инсонга бўйсундириб қўйган, лекин бу ҳақиқат ҳозирги асримиздагидек ҳеч қачон яққол кўзга ташланмаган.)

Осмондаги зот сизларни ерга юттириб юборишидан омонда бўлдингизми? У (ер) эса изтиробда ҳаракатланиб туради. («Осмондаги зот»дан мурод Аллоҳ таоло, лекин бу дегани Аллоҳ осмонда дегани эмас. Чунки Аллоҳ таоло маконга муҳтож эмасдир. У макон ва замондан устун зотдир. Аҳли сунна ва жамоа эътиқодига биноан, Аллоҳнинг ерда ёки осмонда дейилишидан мақсад, Унинг хоҳиши ва ҳукми еру осмонга баробар ўтиши ва Унинг султони ғолиб эканлигидир.)

Ёки осмондаги зот сизларга азоб шамолни юборишидан омонда бўлдингизми? Бас, албатта огоҳлантириш қандоқ бўлишини билурсизлар.

Ва дарҳақиқат улардан аввалгилари ҳам ёлғонга чиқарган эдилар. Бас инкорим қандай бўлди?!

Тепаларида (қаноатларини) ёйиб ва йиғаётган қушни кўрмайдиларми? Уларни Роҳмандан бошқа ушлаб турувчи йўқ. Албатта, У барча нарсани кўрувчидир.

Роҳмандан бошқа сизларга ёрдам берадиган аскар ким ўзи? Кофирлар ғурурдан бошқа ҳеч нарсада эмаслар!

У Ризқни тортиб қўйса, сизга ризқ берадиган ким ўзи?! Балки улар абадий туғёнда ва ҳақдан нафратда бўлурлар.

Юз тубан қоқилиб юраётган киши ҳидоятдами ёки тўғри йўлдан қоматини тик тутиб бораётган кишими? («Юз тубан, қоқилиб юраётган киши» кофир кишидир. Чунки, унинг аниқ йўли, мақсади ва кўрсатмаси йўқ. Йўли адаштирувчи, хавф-хатарларга тўладир.)

Сен: «У сизларни йўқдан бор қилган ва сизларга эшитиш, кўриш ва ақлни берган зотдир. Жуда ҳам оз шукр қиласизлар-а?!» деб айт.

Сен: «У сизларни ер юзида яратган, кўпайтирган зотдир. Ва Унинг ҳузурига тўпланурсизлар», деб айт.

Ва улар: «Агар ростгўй бўлсангиз, бу ваъда қачон бўлади?» дерлар.

Мен: «Албатта, илм, фақат Аллоҳнинг ҳузуридадир. Ва албатта, мен яққол огоҳлантирувчиман, холос», деб айт.

Бас азобни яқиндан кўрганда куфр келтирганларнинг юзлари қораяр. Ва уларга: «Сўраган нарсангиз шу бўлади», дейилур.

Сен: «Айтинглар-чи, агар Аллоҳ мени ва мен билан бўлганларни ҳалок қилса ёки раҳм қилса, кофирларни аламли азобдан ким қутқариб қолади?!» деб айт.

Сен: «У Роҳмандур, биз Унга иймон келтирдик ва Унга таваккал қилдик. Бас, сизлар тезда ким очиқ-ойдин хатода эканини билурсизлар», деб айт.

Сен: «Айтинглар-чи, агар сувларингиз ерга сингиб кетса, сизларга ким осонгина топиладиган сувни келтиради?» деб айт.

Нуун. Қалам билан ва сатрларга ёзадиган нарсалар билан қасам. (Оятда қасам қалам билан чекланмади, балки Аллоҳ сатрларга ёзилажак нарсалар билан ҳам қасам ичди. Бизнинг замонамизда қаламдан бошқа ёзув қўлланмалари ҳам чиқди. Қалам ва ёзиш билан қасам ичилиши мусулмонлар учун ўқиш-ёзиш, илм-маърифатга катта эътибор беришга чақириқдур.)

Сен Роббинг неъмати ила мажнун эмассан.

Ва албатта, сенга миннат қилинмайдиган ажр бордур.

Ва албатта, сен улкан хулқдасан.

Бас, тезда кўрурсан ва улар ҳам кўрурлар.

Сизлардан кимда жунунлик борлигини.

Албатта, Роббинг Ўзи, ким Унинг йўлидан адашганини билувчидур ва У ҳидоятда юрувчиларни ҳам билувчидур.

Бас, ёлғонга чиқарувчиларга итоат қилма.

Агар сен муроса қилсанг, улар ҳам муроса қилишни орзу қиларлар.

Итоат қилма! Ҳар бир қасамхўр, пасткашга.

Кишиларни айбловчи, чақимчилик қилиб юрувчига.

яхшиликни ман қилувчи, тажавузкор, сергуноҳга.

Қўпол, ундан сўнг отасининг таъйини йўққа.

Моли ва ўғиллари кўп бўлганидан.

Бизнинг оятларимиз Унгаўқилган пайтда, аввалгиларнинг афсоналари, деганга.

Тезда унинг тумшуғига белги қўямиз.

Албатта, Биз уларини боғ эгаларини синаганимиздек синаб кўрдик. Вақтики, эрта тонгада териб оламиз, деб қасам ичдилар.

Ва истисно қилмадилар.

Улар ухлаб ётганда, боғ устидан Роббингдан бўлган айланувчи айланиб чиқди.

Бас, у худди меваси териб олинганга ўхшаб қолди.

Улар, тонг-саҳарда бир-бирларини чақирдилар:

«Агар терадиган бўлсангиз, экинзорингизга эртароқ боринг», деб.

Бас, паст овозла гаплашиб, юриб кетдилар.

«Бугун сиз борингизда у боғга мискин кира кўрмасин», деб.

Ва эрталабда қасдла, ўзларини қодир сезиб, бордилар.

Уни кўрганларида, биз адашибмиз, дедилар.

Балки биз маҳрум бўлгандиримиз, дедилар.

Уларнинг энг яхши ва адолатлиси, «Сизларга тасбиҳ айтсаларингиз-чи, демабмидим?!», деди.

Роббимиз айблардан пок бўлди, албатта биз золимлардан эдик, дедилар.

Бас, баъзилари баъзиларни маломат қила бошладилар.

Вой, шўримиз қурсин, туғёнга кетган эканмиз.

Шояд Роббимиз унинг ўрнига ундан кўра яхшироғини берса. Биз ўз Роббимизга рағбатлимиз, дедилар.

Азоб шундоқ бўлур ва агар билсалар, албатта охират азоби бундан катта бўладир.

Албатта, тақводорлар учун Роббилари ҳузурида наъийм жаннатлари бордур.

Мусулмонларни жинояткорларга ўхшатиб қўярмидик?!

Сизларга нима бўлди, қандай ҳукм чиқаряпсизлар?!

Ёки сизларнинг китобингиз бор-у, ундан ўқидингизми?

Унда сизларга нимани ихтиёр қилсангиз, албатта, (бўлаверади) дейилганми?!

Ёки сизларга Бизнинг қиёмат кунигача етадиган ваъдаларимиз бўлиб, унда, албатта, сиз нима ҳукм қилсангиз шу бўлади, дейилганми?!

Сўра улардан, қай бирлари бу нарсага кафил экан?

Ёки уларнинг шериклари бормикин, агар ростгўй бўлсалар, ўша шерикларини ҳам олиб келсинлар.

Болдирлар шимарилган кунида ва улар саждага чақирилганда, қодир бўлмаслар. (Бу, қиёмат кунидир. Оғир ҳолатда қолиб қочишга уринган одам ҳалақит бермасин, деб иштонини шимариб, болдирини очиб олади.

Уларнинг кўзлари қўрқинчга тўла, хорлик ўраб олган. Ва дарҳақиқат, улар саломатлик ҳолларида сажда қилишга чақирилган эдилар.

Бу гапни ёлғонга чиқарувчиларни Менинг Ўзимга қўйиб қўй. Биз уларни ўзлари билмаган тарафдан аста-секин оламиз.

Ва уларга муҳлат бераман, албатта, Менинг ҳийлам метиндир.

Ёки сен улардан ҳақ сўраяпсану, улар қарзга ботиб қолдиларми?

Ёки ҳузурларида ғойиб илми бору, улар ёзиб оладиларми?

Роббинг ҳукмига сабр қил ва бир вақтлар ғамга тўлган ҳолда нидо қилган балиқ соҳибига ўхшама.

Агар уни Роббисининг неъмати топмаганда, очиқ саҳро жойга, мазамматга қолган ҳолда ташланган бўларди.

Бас, уни Роббиси танлаб олди ва солиҳ бандаларидан қилди.

Ва кофирлар зикрни эшитаётганларида сени кўзлари билан тойдирмоқчи бўлдилар ва, албатта, у жиннидур, дерлар.

Ҳолбуки, у бутун одамларга эслатмадан ўзга нарса эмас.

Ал-Ҳааққаҳ.

Ал-Ҳааққаҳ нима ўзи?!

Ал-Ҳааққаҳ нималигини сенга нима билдирди?!

Самуд ва Од қориъани ёлғонга чиқаришди. («Қориъа» ҳам қиёматнинг номларидан бири, шиддат билан эшик қоқиб келувчи маъносини англатади.)

Бас, аммо Самуд ҳаддан ошувчи билан ҳалок қилинди. («Ҳаддан ошувчи»дан мурод қаттиқ чақмоқдир.)

Ва аммо Од қаттиқ (совуқ) шамол билан ҳалок қилиндилар.

У зот уларнинг устидан бу шамолни етти кечаю саккиз кундуз бетўхтов эстириб қўйди. Бас, қавмни у ерда ҳалок бўлиб, ағдарилиб ётганини кўрасан. Улар худди хурмонинг чириган томирларига ўхшарлар.

Бас, сен улардан бирортасини боқий қолганини кўрасанми?

Фиръавн, ундан аввалгилар ва тўнтарилганлар хато қилдилар.

Бас, улар Роббиларининг Расулига осий бўлдилар. Дарҳақиқат, У зот уларни қаттиқ тутишлик билан тутди.

Албатта, Биз сув туғёнга келган пайтда сизларни кемада кўтарганмиз.

Уни сизларга эслатма қилиш учун ва англовчи қулоқлар англаб олиши учун. (Бўлиб ўтган қисса ва ҳодисалар ҳамма учун ўрнак, эслатма, ваъз-насиҳат бўлиши керак.)

Қачонки дудга биргина пуфлашла пуфланса...

Ва еру тоғлар кўтарилиб, бир мартагина силкитилса...

Бас, ўша кунда, воқеа воқеъ бўлибдир.

Ва осмон парчаланса, бас, ўша кунда, у (осмон) беҳолдир.

Ва фаришталар унинг атрофида ва ўша кунда Роббингнинг Аршини саккизтаси кўтариб турадир. (Аллоҳнинг аршини саккизта ёки саккиз турли фаришталар кўтариб турадилар. Арш ўзида иззат, султон ва моликлик маъноларини англатади. Башарият Аршнинг исмини билади, унинг ҳақиқатини Аллоҳнинг Ўзи билади.)

Бас, ўша кунда кўрикдан ўтасизлар, бирорта нарсангиз махфий қолмайдир.

Бас, кимнинг китоби ўнг тарафдан берилса, у, мана, менинг китобимни ўқиб кўринглар...

Албатта, мен ҳисоб-китобимга йўлиқишимга ишонардим, дейдир.

Бас, у розилик ҳаётидадир.

Олий жаннатдадир.

Унинг мевалари яқиндир.

Ўтган кунларда қилган нарсаларингиз туфайли енглар ва ичинглар, ош бўлсин.

Ва аммо кимнинг китоби чап тарафдан берилса, у, вой шўрим, кошки менга китобим берилмаса эди.

Ва ҳисоб-китоб қандоқлигини билмасам эди.

Қани (бу дунёдаги ўлим) охиргиси бўлса эди.

Молу мулким мени сақлаб қола олмади.

Менинг султоним ҳам ҳалок бўлди, дейдир. (Мулку султоним, мансабу обрўйим, насабу хасабим ҳамма ҳаммаси ҳалок бўлди.)

Тутинглар уни ва кишанланглар уни!!!

Сўнгра жаҳаннамга солинглар уни!!!

Сўнгра етмиш қулочли занжирга киритинг уни!!!

Чунки у улуғ Аллоҳга иймон келтирмаган эди.

Ва мискинларга таом беришга қизиқтирмаган эди. (Мискинларга таом беришга қизиқтирмаслик шунчаликка олиб келса, имкони бўлса туриб уларга таом бермаслик қанчалик гуноҳ экан–буни китобхоннинг ўзи фаҳмлайверсин.)

Бас, бугунги кунда унга бу ерда бирон чин дўст йўқ.

Ва ғислийндан ўзга таом ҳам йўқ.

У(таом)ни хатокорлардан бошқа ҳеч ким емас.

Сизлар кўриб турган нарсалар билан қасам ичурман.

Ва сизлар кўрмайдиган нарсалар билан ҳам.

Албатта у(Қуръон) карамли Расулнинг сўзидир. (Қуръони Каримни Пайғамбаримиз саллоллоҳу алайҳи васалламга нисбат берилиши У зот (с. а. в) у каломни тиловат қилувчи ва кишиларга етказувчи эканлигидандир.)

Ва у шоирнинг сўзи эмас. Сизлар жуда оз ишонасизлар.

Ва фолбиннинг ҳам сўзи эмас. Сизлар жуда оз эсларсизлар.

Оламлар Роббисидан туширилгандир.

Ва агар у Бизнинг (номимиздан) баъзи ёлғон сўзларни тўқиса.

Албатта, Биз уни қудрат билан тутармиз.

Сўнгра, албатта, унинг шоҳ томирини кесармиз.

Бас, сизлардан ҳеч ким уни тўсиб қола олмас.

Ва, албатта, у(Қуръон) тақводорлар учун эслатмадир.

Ва, албата, Биз сизларнинг ичингизда ёлғонга чиқарувчилар борлигини билиб турамиз.

Ва албатта у кофирлар учун ҳасратдир.

Ва албатта у шубҳасиз ҳақиқатдир.

Бас, улуғ Роббингнинг исмини поклаб ёд эт.

Сўровчи воқеъ бўлувчи азоб ҳақида сўради.

Кофирлар устига. У(азоб)ни даф қилувчи йўқдир.

У маъорижлар эгаси Аллоҳдандир.

Фаришталар ва Руҳ Унинг ҳузурига миқдори эллик минг йил бўлган кунда кўтариладир.

Бас, чиройли сабр қил.

Албатта, улар у(қиёмат)ни узоқ деб билурлар.

Ва Биз уни жуда яқин деб билурмиз.

У кунда осмон худди қора мой қолдиқларига ўхшаб қоладир.

Ва тоғлар худди титилган жунга ўхшаб қоладир.

Ва яқин дўст ўз дўстидан сўрамайдир.

Уларни кўриб турурлар. Гуноҳкор ўша кун азобидан қутулиш учун ўз болаларини ҳам.

Хотинини ва ака-укасини ҳам,

Ва уни ўзига олган қабиласини ҳам.

Ва ер юзидаги жамийки кимсаларни ҳам фидо қилишни, сўнгра ўзи нажот топишни истайдир.

Йўқ! Албатта у(жаҳаннам) кучли алангадир.

Бошнинг терисини сидириб олувчидир. (Бош териси шилиб олинган дўзахийга Аллоҳ таоло яна янги тери ато этади. Жаҳаннам ўти эса яна уни шилиб олади ва шу тариқа тўхтовсиз давом этаверади.)

У чақирадир; орқага кетган ва юз ўгирганни.

Ва (молни) йиғиб беркитганни.

Албатта, инсон «ҳалуъ» қилиб яратилгандир. («Ҳалуъ» сўзи ҳирс, зажр, чидамсизлик ва сабрсизлик маъноларини мужассамлаштиради.)

Агар унга ёмонлик етса, чидамсиздир.

Ва агар яхшилик етса, кўп ман қилувчидир.

Магара намоз ўқувчиларгина мустаснодир.

Улар намозларида доим бўладиганлардир.

Уларнинг молу мулкларида мвълум ҳақ бордир.

Сўровчи ва бечоралар учундир.

Ва улар қиёмат кунини тасдиқлайдиганлардир.

Ва улар ўз Роббилари азобидан қўрқадиганлардир.

Албатта Роббиларининг азобидан омонлик йўқдир.

Ва улар ўз фаржларини сақлайдиганлардир.

Магарам ўз хотинлари ёки ўз мулки бўлганлар мустаснодир. Албатта улар бунга маломат қилинмайдир.

Кимки ўшандан ўзгани истаса, бас, улар чегарадан чиққанлардир.

Улар омонатларига ва аҳдларига риоя қиладиганлардир.

Ва улар гувоҳликларини тўғри берадиганлардир.

Улар намозларини муҳофаза қиладиганлардир.

Ўшалар жаннатларда ҳурматланадиганлардир.

Куфр келтирганларга нима бўлдики, бўйинларини чўзиб сен томон шошмоқдалар?!

Ўнг тарафдан ва чап тарафдан тўп-тўп бўлмоқдалар?! (Пайғамбар саллоллоҳу алайҳи васаллам Қуръон тиловат қилганларида мушриклар шошилиб келиб, тўп-тўп бўлиб ўтиришар ва кўз узмай тикилиб туришар эдилар.)

Улардан ҳар бир киши наъим жаннатга киритилишни тамаъ қиладими?

Йўқ! Албатта, Биз уларни ўзлари билган нарсадан яратганмиз.

Машриқлар ва мағриблар Роббиси билан қасам ичаманки, албатта Биз қодирмиз.

Ўринларига улардан яхшироқларини алмаштиришга қодирмиз ва Биз бу ишни қилишдан ожиз эмасмиз.

Уларни тек қўй. То ваъда қилинган кунга йўлиққунларича хоҳлаганларига шўнғийверсинлар ва ўйнайверсинлар.

У кунда худди санамлар (ибодатига) шошганларидек, қабрларидан шошиб чиқурлар.

Кўзлари қўрқинчга тўлган, ўзларини хорлик қоплаган ҳолда турурлар. Бу ўша-уларга ваъда қилинган кундир. (Қиёматни инкор этувчиларга бундан ортиқ таҳдид бўлмаса керак!)

Биз Нуҳни ўз қавмига, қавмингни уларга аламли азоб келишидан аввал огоҳлантиргин деб, Пайғамбар қилиб юбордик.

У: «Эй қавмим, албатта мен сиз учун очиқ-ойдин огоҳлантирувчиман.

Аллоҳга ибодат қилинглар, Унга тақво қилинглар ва менга итоат қилинглар.

У сизларнинг гуноҳларингиздан мағфират қиладир ва сизни белгиланган ажалгача қўйиб қўядир. Агар билсангиз, албатта, Аллоҳнинг ажали орқага сурилмайдир», деди. (Бу оятда зикр қилинган, гуноҳларниг кечирилиши ва белгиланган муддатгача яшаб қолиш, аввалги оятда шарт қилинган Аллоҳга ибодат қилиш, унга тақво қилиш ва Пайғамбарга итоат қилиш ишалри бўлсагина вужудга келади.)

У: «Роббим, мен ўз қавмимни кечаю кундуз даъват қилдим.

Менинг чақириғим уларда қочишдан бошқа нарсани зиёда қилмади.

Ва алабатта қачонки мен уларни сенинг мағфират қилишинг учун чақирсам, улар бармоқларини қулоқларига тиқдилар ва кийимларига бурканиб олдилар ва (кофирликда) собит бўлдилар ва ниҳоятда улкан такаббурлик қилдилар.

Сўнгра, албатта мен уларни очиқ даъват қилдим.

Сўнгра, албатта мен уларга эълон ва сиррий (даъват) қилдим.

Бас, ўз Роббингизга истиғфор айтинг, албатта у гуноҳларни кўплаб мағфират қилувчидир, дедим.

У зот осмондан устингизга кетма-кет (барака ёмғирини) юборадир.

Ва сизга молу мулк ва бола-чақа ила мадад берадир ва сизларга боғу роғлар ҳамда анқорларни берадир.

Сизларга нима бўлдики, Аллоҳнинг азаматини ўйлаб кўрмайсизлар?

Ҳолбуки, у сизларни ҳолатма-ҳолат яратди.

Аллоҳ еттти осмонни қандоқ қилиб табақама-табақа яратиб қўйганини кўрмадингизми?

Ва улар ичида ойни нур ва қуёшни чироқ қилиб қўйганини кўрмадингизми?

Ва Аллоҳ сизларни ердан ўстириб чиқарадир.

Сўнгра сизларни унга қайтариб, яна чиқарадир.

Ва Аллоҳ сизларга ерни гиламдек тўшаб қўйди.

Унда сиз кенг йўллардан юришингиз учун», деб айтдим.

Нуҳ: «Эй Роббим, албатта улар менга исён қилдилар ва моли, бола-чақаси хусрондан бошқани зиёда қилмаганга эргашдилар.

Ва ниҳоятда улкан макр қилдилар.

Ва улар: «Олиҳаларингизни ҳеч тарк қилманглар ва албатта Ваддни ҳам, Суваъни ҳам, Яғусни ҳам, Яъуқни ҳам ва Насрни ҳам тарк қилманг», дедилар. (Шайтон васвасаси туфайли кишилар ҳайкалларга сиғинишининг баёни ушбу оятда нозил қилингандир.)

Дарҳақиқат улар кўпларини адаштирдилар ва сен золимларга залолатдан бошқани зиёда қилма», деди. (Кўриниб турибдики, Нуҳ алайҳиссаломнинг бу дуолари ниҳоятда аламли дуо. Нуҳ алайҳиссалом ўз қавмларига қилган ушбу дуоибандни Аллоҳ субҳанаҳу ва таоло у зотга сенинг қавмингдан ҳозир иймонга келганларидан ўзгаси зинҳор иймонга келмас, деб хабар берганидан сўнг, уларнинг иймонларидан ноумид бўлиб туриб қолганлар.)

Улар хатолари туфайли ғарқ қилиндилар, бас, дўзахга киритилдилар. Бас, ўзларига Аллоҳдан ўзга ёрдамчи топа олмадилар.

Ва Нуҳ: «Эй Роббим, ер юзида кофирлардан бирорта ҳам ҳаракатланувчини қўймагин.

Албатта сен уларни тек қўйсанг, бандаларингни адаштирурлар ва фожиру кофирдан бошқа туғмаслар.

Роббим, мени мағфират қилгин, менинг ота-онамни ҳам ва уйимга мўмин бўлиб кирганларни ва мўминлару мўминаларни ҳам. Ва золимларга ҳалокатдан ўзга нарсани зиёда қилмагин», деди. (Нуҳ алайҳиссаломнинг дуолари қабул бўлди. Аллоҳ таоло кофирларни битта ҳам қўймай ҳалок қилди. Чунки улар инсоният баданига тушган қорасон касалидек эдилар. Уларни кесиб ташламаса бўлмас эди.)

Сен айт: «Менга ваҳий қилиндики, Албатта жинлардан (бир неча) нафари қулоқ осдилар ва дедилар: «Биз ажойиб Қуръонни эшитдик.

У тўғри йўлга ҳидоят қилур. Бас, биз унга иймон келтирдик ва ўз Роббимизга бировни ширк келтирмасмиз. (Жинлар ўз ақл-фаросатлари ила Қуръонни туширган Аллоҳ уларнинг Робилари эканлиги ва унга шерик бўлиши мумкин эмаслигини ҳам тушуниб етадилар. Макка мушрикларига ўхшаб Аллоҳга ширк келтирмасликларини таъкидлайдилар.)

Ва, албатта, Роббимизнинг азамати юксак бўлди. У ўзига хотин ва фарзанд тутгани йўқ!

Ва албатта эси пастимиз Аллоҳга ноҳақ гапларни айтарди.

Ва, албатта, биз, инс ҳам, жин ҳам Аллоҳга (нисбатан) ёлғон гапирмас, деб ўйлардик.

Албатта, инсдан баъзи кишилар, жинларнинг баъзи кишиларидан паноҳ сўрардилар. Бас, бу(жин)лар у(инс)ларнинг гуноҳ ва хорлигини зиёда қилдилар.

Ва албатта у(инс)лар худди сизлар гумон қилганингиздек, Аллоҳ бирор кишини ўлгандан сўнг тирилтирмас, деб гумон қилардилар.

Ва албатта биз осмонга (етишни) талаб қилдик. Бас, уни кучли қўриқчиларга ва учқунларга тўлган ҳолда кўрдик.

Ва, алабатта, биз у(осмон)да тинглашга қулай жойларга жойлашиб олар эдик. Энди эса, ким қулоқ солса, ўзини пойлаб турган учқунга дучор бўладир.

Ва, албатта, биз ер юзидагиларга ёмонлик ирода қилиндими ёки Роббилари уларга рушдни ирода қилдими-билмасмиз.

Ва, албатта, биздан солиҳлар ҳам ва бошқалар ҳам бор. Турли гуруҳлар бўлган эдик.

Ва, албатта, биз Аллоҳни ер юзида ожиз қолдира олмаслигимизга ва ундан қочиб қутила олмаслигимизга ишондик.

Ва, албатта, биз ҳидоятни эшитган пайтимизда унга иймон келтирдик. Кимки ўз Роббисига иймон келтирса, савоби озайиб қолишдан ҳам, унга оғир юк юкланишидан ҳам қўрқмас.

Ва, албатта, биздан мусулмонлар ва биздан адашганлар бор. Кимлар Исломга кирса, бас, улар ҳақ йўлни танлабдилар.

Ва, аммо, адашганлар, бас, жаҳаннамга ўтин бўлибдилар. (Оятда йўлдан адашганлар жаҳаннамга ёқилғи бўлишликлари ҳам аниқ, очиқ-ойдин айтилмоқда.)

Ва агар улар тўғри йўлда мустақим бўлсалар, албатта, Биз кўп сув ила суғорамиз.

У ила уларни синаш учун. Ва кимки ўз Роббиси зикридан юз ўригса, уни У зот қийин азобга соладир.

Ва, алабатта, масжидлар Аллоҳникидир. Бас, Аллоҳдан бошқага дуо қилманг. (Масжидлар Аллоҳга ибодат қилиш учун бино қилинган жойлардир, шунинг учун ҳам улар «Байтуллоҳ» –Аллоҳнинг уйи деб аталади. Бошқа дин вакиллари ўз ибодатхоналарида Аллоҳга ширк келтиришар, ягона Аллоҳдан ўзгага ҳам ибодат, дуо қилишарди. Аллоҳ таоло бу оятда Ўз Пайғамбари ва мўмин-мусулмонларни тавҳидга-фақат Аллоҳнинг Ўзига ибодат қилишга чақиради.)

Ва, албатта, Аллоҳнинг бандаси Унга ибодат қилиб турганда улар унинг атрофида от ёлидек тўпланиб, босиб юборай дейишди. (Бу оятда жинларнинг Пайғамбар алайҳиссалом ҳузурларига иккинчи бор келиб Қуръон эшитганлари пайти тасвирланяпти.)

Сен: «Албатта, мен фақат ўз Роббимга ибодат қиламан ва Унга ҳеч кимни ширк келтирмасман», деб айт.

Сен: «Албатта, мен сизлар учун зарарга ҳам, манфаатга ҳам молик эмасман»-деб айт.

Сен: «Албатта, мени ҳеч ким Аллоҳ(азоби)дан сақлаб қола олмас ва ҳаргиз Аллоҳдан ўзга пушти паноҳ топа олмасман.

Менинг вазифам, фақат, Аллоҳнинг топшириқларини етказишдир. Кимки Аллоҳга ва Унинг Пайғамбарига бўйсунмаса, унга жаҳаннам оташи бор, унда абадий қолажаклар.

Токи уларга ваъда қилинган нарсани кўрганларида, кимнинг ёрдамчиси заифу, кимнинг сони озлигини ҳам биларлар», деб айт.

Сен: «Сизларга ваъда қилинган нарса яқинми ёки Роббим унга узоқ муддат қилганми–билмайман.

У ғайбни билувчидир ва ҳеч кимни Ўз ғойбидан хабардор қилмайди.

Магар Ўзи рози бўлган Пайғамбарлар. Албатта Аллоҳ унинг олдидан ҳам, ортидан ҳам кузатиб юрувчи қўйиб қўядир.

Пайғамбарлар ўз Роббилари рисолаларини дарҳақиқат етказганликларини билиш учун ва Аллоҳ бандалар ҳузуридаги барча нарсани ихота қилиб олганлигини ва ҳамма нарсани адади, ҳисобини қилганлигини билиш учун», деб айт. (Пайғамбарлар муҳофазаси учун қўйилган фаришталар бир йўла, уларнинг Аллоҳнинг динини одамларга қандоқ етказаётганларига гувоҳ ҳам бўлиб турадилар. Аллоҳ ҳамма нарсани Ўз ихтиёрига олиб ўрагани, ҳамма нарсанинг ҳисоб-китобини қилиб туришига ҳам шоҳиддирлар.)

Эй ўраниб ётувчи!

Кечани озгинасидан бошқасини (ибодатда) тик туриб ўтказ!

Ярмини ёки ундан бир оз қисқароғини.

Ёки у(ярим)га яна қўш ва Қуръонни тартил билан тиловат қил. (Қуръонни тартил билан ўқиш деб уни дона-дона қилиб, ҳар бир ҳарфини ўз ўрнидан чиқариб, оятларини алоҳида-алоҳида қилиб, тажвид қоидалари асосида ўқишга айтилади.)

Албатта, Биз устингга оғир сўзни ташлармиз.

Албатта, кечасиги ибодат кўпроқ мувофиқ келадир ва қироати тўғрироқ бўладир.

Албатта, кундузи сенинг узоқ ишлашинг бор.

Ва Роббингнинг исмини зикр эт ва Унинг ибодатига бутунлай ажралиб чиқ.

У машриқу мағрибнинг Роббисидир. Ундан ўзга ибодатга сазовор илоҳ йўқ. Бас, Уни ўзингга вакил тут.

Ва уларнинг гапларига сабр қил ва улардан чиройли четлашла, четлаб тур.

Аҳли неъмат бўлган, ёлғонга чиқарувчиларни Ўзимга қўйиб қўй ва уларга озгина муҳлат бер.

Албатта, Бизда оғир кишанлар ва жаҳаннам бор.

Ва (томоққа) тиқиладиган таом ва аламли азоб бор.

Бир кундаки, унда еру тоғлар ларзага келадир ва тоғлар оқувчи қумтепаларга айланадир.

Албатта, Биз сизларга, худди Фиръавнга Расул юборганимиздек, сиз ҳақингизда гувоҳлик берувчи Расулни юбордик.

Бас, Фиръавн Расулга осий бўлди ва Биз уни шиддатли азоб билан тутдик.

Агар кофир бўлсангиз, болаларнинг сочини оқартиб юборадиган кундан қандай сақланасиз?! («болаларнинг сочини оқартиб юборадиган кун»–қиёмат куни экани ҳаммага маълум.)

Унда осмон парчаланувчидир, У зотнинг ваъдаси амалга ошадир.

Албатта, булар эслатмадир, Ким хоҳласа, ўз Робиси томон йўл оладир.

Албатта, Роббинг сени кечанинг учдан биридан озроғини, ё ярмини, ё учдан бирини қоим бўлиб ўтказаётганингни ва сен билан бирга бўлганлардан ҳам бир тоифа (шундоқ қилаётганларини) биладир. Ва Аллоҳ кечаю кундузни Ўзи ўлчайдир. У сизлар ҳеч чидай олмаслигингизни билиб, сизларга (енгилликни) қайтарди. Бас (энди), Қуръондан муяссар бўлганича ўқинглар. Сизлардан келажакда касаллар бўлишини ҳам билди. Бошқалар ер юзида юриб, Аллоҳнинг фазлини ахтаришини, яна бошқалар эса, Аллоҳнинг йўлида жиҳод қилишларини (ҳам билди). Бас, ундан муяссар бўлганича қироат қилинглар. Ва намозни қоим қилинглар, закот беринглар ва Аллоҳга яхши қарз беринглар. Ўзингиз учун нима яхшилик қилган бўлсангиз, Аллоҳнинг ҳузурида ундан яхшироғини ва улканроқ ажрни топарсизлар. Аллоҳга истиғфор айтинглар. Албатта, Аллоҳ мағфират қилувчи ва раҳмдилдир. (Бу оят билан Аллоҳ таоло суранинг аввалидаги оятларга биноан фарз қилинган кечаси қоим бўлишни бекор қилди. Шундан сўнг кечада фарз намозлардан ташқари ибодат қилиш ихтиёрийга аланади. Ислом таълимотлари ҳар бир нарсада юксак инсоний фазилатлар ҳукм суришини йўлга қўйиб келган ва иншааллоҳ шундай бўлиб қолади.)

Эй бурканиб ётган!

Тур ва огоҳлантир!

Ва Роббингни улуғла!

Ва кийимингни покла!

Ва азоб(сабабчиси)дан четлан!

Ва кўп (иш)қилган бўлсанг ҳам, миннат қилма!

Ва Роббинг учун сабр қил!

Ва қачонки дудга пуфланса.

Ўшал кун, қийин кундир.

У кофирларга осон эмасдир.

Мени, Ўзим якка яратган кимса бидан қўйиб қўй.

Ва унга кўплаб молу дунё.

Ва ҳозиру нозир фарзандлар бериб қўйдим.

Ва унга (ҳамма нарсани) осонлаштириб қўйдим.

Сўнгра, яна зиёда қилишимни тамаъ қиладир.

Йўқ! Чунки, у Бизнинг оятларимизга саркаш эди.

Тезда уни машаққатли чиқишла ҳоритарман.

Албатта, у тафаккур қилди ва чамалаб кўрди.

Лаънат бўлсин унга, қандоқ ҳам чамалаб кўрди!

Сўнгра яна лаънат бўлсин унга, қандоқ ҳам чамалаб кўрди.

Сўнгра назар солди.

Сўнгра юзини буриштирди ва қавоғини солди.

Сўнгра юз ўгирди ва такаббурлик қилди.

Бас, бу асар қолган сеҳрдан ўзга ҳеч нарса эмас.

Бу башар сўзидан ўзга ҳеч нарса эмас, деди.

Тезда уни сақар (дўзахи)га киритаман.

Ва сақар нималигини сенга нима билдирди?

У (сақар) боқий қолдирмас ва тарк ҳам қилмас.

У терини кўп куйдирувчидир.

Унинг устида ўн тўққизта (фаришта) бордир.

Дўзах соҳибларини фаришталардан қилганимиз ва уларнинг адади ҳам фақат кофирларни санаш учундир. Китоб берилганлар ишонч ҳосил қилишлари учундир. Ва иймонлиларнинг иймони зиёда бўлиши учундир. Китоб берилганлар ва мўминлар шак-шубҳа қилмасликлари учундир ва қалбларида касали бор(мунофиқ)лар ва кофирлар, Аллоҳ бу билан нима мисолни ирода қилмоқчи, дейишлари учундир. Шундоқ қилиб Аллоҳ хоҳлаган кимсани адаштирадир ва хоҳлаган кимсани ҳидоятга соладир. Роббингнинг аскарларини Ўзидан бошқа ҳеч ким билмайдир. Ва у (дўзах) башарият учун эслатмадан ўзга ҳеч нарса эмасдир.

Йўқ! Ой билан қасам.

Ва чекинаётган тун билан қасам.

Ва ёришаётган тонг билан қасам.

Албатта у(дўзах) улкан(азоб) ларнинг биридир.

Башарият учун огоҳлантирувчидир.

Сизлардан пешқадам бўлишни ёки ортда қолишни хоҳлаётган кимсалар учун ҳамдир.

Ҳар бир шахс ўз касбининг гаровидир.

Магар ўнг тараф соҳиблари мустаснодир.

Улар жаннатларда сўрарлар.

Гуноҳкорлардан.

Сизларни дўзахга нима киритди?

Улар: «Намоз ўқийдиганлардан бўлмаган эдик.

Ва мискинларга таом бермаган эдик.

Ва ботилга шунғувчилар билан бирга шўнғир эдик.

Ва қиёмат куни ёлғонга чиқарган эдик.

Токи бизга ўлим келгунича», дерлар.

Бас, уларга шафоатчиларнинг шафоати манфаат бермас.

Уларга не бўлдики, эслатмадан юз ўрирурлар?!

Худди қаттиқ қўрққан эшаклар.

Арслондан қочгани каби.

Балки улардан ҳар бири ўзига нашр қилинган саҳифалар берилишини ирода қиладир.

Йўқ! Балки улар охиратдан қўрқмаслар.

Йўқ! Албатта у(Қуръон) эслатмадир.

Бас, ким хоҳласа уни эслайдир.

Ва фақат Аллоҳ хоҳласагина эслайдилар. У зот тақво аҳлидир ва мағфират аҳлидир.

Қиёмат куни билан қасам.

Ва маломатчи нафс билан қасам.

(Кофир) Инсон Бизни, унинг суякларини жамлай олмас, деб ўйларми?

Ҳа, Биз унинг бармоқ учларини ҳам асл ҳолига келтиришга қодирмиз.

Балки инсон келажакда фисқу фужур қилишни хоҳлайдир.

У: «Қиёмат куни қачон?» деб сўрайдир.

Қачонки кўз даҳшатда лол қолса.

Ва ой тутилса.

Ва қуёш билан ой жамланса.

Ўшал кунда инсон, қочар жой қайда? деб қолар.

Йўқ! Қочадиган жой йўқ!

У кунда истиқрор фақат Роббинг ҳузурида бўлар.

У кунда инсонга аввалу охир қилганининг хабари берилар.

Ҳа, инсон ўз нафсига қарши ўзи шоҳиддир.

Гарчи узр-маъзурларини тўкиб соладир.

Сен шошилиб, у(Қуръон) билан, тилингни қимирлатма.

Албатта, уни жамлаш ва ўқиб бериш Бизнинг зиммамиздадир.

Бас, Биз уни ўқисак, қироатига зеҳн солиб тур.

Сўнгра уни баён қилиб бериш ҳам Бизнинг зиммамиздадир.

Йўқ! Балки сизлар шошар дунёни яхши кўрасизлар.

Ва охиратни тарк этасизлар.

У кунда бор чиройли юзлар.

Роббисига назар солувчилар.

Ва у кунда бор тиришиб-буришган юзлар.

Ўзига умуртқасин синдирар иш бўлишига ишонар.

Йўқ! жон ҳалқумга келганда.

Ва, қутқарувчи ким? деганда.

Ва, албатта, у фироқлигин билганда.

Ва болдирлар бир-бирига алмашганда.

У кунда ҳайдаб борар жой фақат Роббинггадир. (Яъни, жони ҳалқумига келиб қолганда, уни ҳаётда олиб қолиш учун барча чора кўрилади, Ким қутқараркин, деб илтижо қилинади. Лекин иложи бўлмай фироқ вақти келганига ишонч ҳосил бўлади. Жон чиққанда эса оёқлар жонсиз бўлиб бир-бирига чалмашади.)

Бас, у тасдиқламади ва намоз ўқимади.

Ва лекин ёлғонга чиқарди ва юз ўгирди.

Сўнг ўз аҳлига керилиб борди.

Ҳолингга вой бўлсин сенинг, вой бўлсин!

Яна ҳолингга вой бўлсин сенинг, вой бўлсин!

Инсон беҳуда тарк қилинишнинг ҳисобини қилурми?

У манийдан оққан нутфа бўлмаганмиди?

Сўнг алақа бўлди. Бас бекаму-кўст этиб яратди.

Бас ундан жуфтни–эркак ва аёлни яратди.

Шундай зот ўликларни тирилтиришга қодир эмасми?!

Ҳақиқатда инсонга, у эсга олинадиган нарса бўлмаган бир замон келмадими?

Албатта, Биз инсонни аралаш нутфадан яратдик. Синаш учун, бас, уни эшитадиган, кўрадиган қилдик.

Албатта, Биз унга йўл кўрсатдик. (У эса) ёки шукр қилувчи, ёки куфр қилувчи бўлди.

Албатта, Биз кофирлар учун занжирлар, кишанлар ва ёниб турган оловни тайёрлаб қўйдик.

Албатта, яхшилар каафур аралаштирилган қадаҳдан ичарлар. (Каафур–ичимликни хушбў ва хуштаъм қилувчи модда бўлиб араблар у аралашган шаробни энг яхши шароб ҳисоблашади.)

Бир булоқданики, ундан Аллоҳнинг бандалари отилтириб ичарлар.

Улар назрга вафо қиларлар ва ёмонлиги кенг тарқаладиган кундан қўрқарлар.

Ўзлари таомни яхши кўриб турсалар ҳам, уни мискин, етим ва асирга берарлар. (Аброрларнинг хислати нима экан! Улар ҳаттоки ўзларига таом керак бўлиб, ҳожатлари тушиб турса ҳам, мискин, етим, асирларни ўзларидан устун қўйиб, таомни уларга берадилар.)

«Албатта, Биз сизларни фақат Аллоҳнинг розилиги учун овқатлантирамиз. Бунинг эвазига сизлардан мукофот ёки ташуккур хоҳласмиз.

Албатта, биз қўрқинчли, шиддатли, узун кунда ўз Роббимиздан қўрқамиз», (дерлар).

Бас, уларни Роббилари ўшал кун шарридан сақлади ва уларга хушрўйлик ҳамда хурсандчилик ато қилди.

Ва сабр қилганликлари учун уларни боғу роғ ва ипаклар билан мукофотлади.

У ерда сўриларда суянган ҳолдалар. У ерда қуёшни ҳам, совуқни ҳам кўрмаслар.

Ва устиларига у(жаннат)нинг соялари яқиндир ҳамда унинг мевалари жуда ҳам осон қилингандир.

Ва уларга кумуш идишлар ва биллурлардан бўлган қадаҳлар айлантириб турилар.

Биллурлар, кумушсиймон, (соқийлар) ўлчовини келтирар.

Ва улар у ерда аралашмаси занжабил бўлган қадаҳдан суғорилар

Уердаги салсабийл, деб номланган булоқдан. (Занжабийл–ерга томир отган ўсимлик тури бўлиб, томири туйилиб хушбўй модда ясалади: араблар ундан ўз ичимликларига қўшиб ичишни жуда-жуда севадилар. Ичувчининг томоғидан ҳузур бағишлаб, осонлик билан ўтувчи шаробни араблар салсабийл деб атайдилар. «Салсабийлан» дейилганда шунга ишора қилиняпти.)

Ва уларнинг атрофида абадий ёш болалар айланурлар, агар уларни кўрсанг, сочилган маржон, деб ўйларсан.

Ва агар кўрсанг, у ерда неъматни ва улкан мулкни кўрарсан.

Уларнинг устиларида яшил сундусдан (юпқа ипакдан) ва истобрақдан (қалин ипакдан) кийимлар бор ва кумуш билакузуклар-ла ясанганлар ва Роббилари уларни пок шароб билан суғорар.

Албатта, бу сизга мукофот бўлди, ва амалингиз қабул бўлмшдир.

Албатта, Биз сенга Қуръонни бўлак-бўлак қилиб туширдик.

Бас, Роббинг ҳукмига сабр қил ва улардан гуноҳкор ёки кофирларига итоат қилма.

Эртаю кеч Роббинг исмини зикр қил.

Ва кечасида ҳам Унга сажда қил ва узоқ кечаларда Унга тасбиҳ айт. (Тафсирчилар «букратан»дан мурод Бамдод намози, «асийло»дан мурод пешин ва аср намози, «Ва минал лайли» Шом ва Хуфтон намозлари. «Лайлан товийло»дан мурод кечаси бедорлик билан ўқилган намоз деганлар.)

Албатта, анавилар шошган дунё)ни яхши кўрарлар ва оғир кунни ортларида қолдирарлар.

Биз уларни яратдик ва яратилишларини мстаҳкам қилдик. Ва агар хоҳласак уларнинг ўринларига ўхшашларини келтирурмиз.

Албатта, бу(сура)эслатмадир. Бас, ким хоҳласа ўз Роббисига йўл оладир.

Ва Аллоҳ хоҳласагина, сизлар ҳам хоҳларсиз. Албатта, Аллоҳ билувчи ва ҳикматли зотдир.

У кимни хоҳласа Ўз раҳматига киритадир ва золимлар учун аламли азоблар тайёрлаб қўйгандир.

Кет-кет юборилганлар билан қасам.

Қаттиқ эсувчи шамоллар билан қасам.

Ва (шариатни) таратувчилар билан қасам.

Фарқловчилар билан қасам.

Ваҳийни ташувчилар билан қасам.

Узрни ёки огоҳлантиришни (ҳам).

Албатта, сизга ваъда қилинаётган нарса воқеъ бўлувчидир.

Бас, вақтики юлдузлар ўчирилса.

Ва вақтики, осмон ёрилса.

Ва вақтики, тоғлар кўчирилса.

Ва вақтики, Пайғамбарларга вақт белгиланса.

Қандоқ кунга сурилган-а?

Ажратиш кунига.

Ажратиш кунини сенга нима билдирди?

Ўшал кунда ёлғонга чиқарувчиларга вайл бўлсин!

Аввалгиларни ҳалок қилмадикми?

Сўнгра кейингиларини уларга эргаштирмадикми?

Гуноҳкорларни шундоқ қиламиз.

Ўшал кунда ёлғонга чиқарувчиларга вайл бўлсин!

Сизларни ҳақир сувдан яратмдикми?

Бас, уни мустаҳкам қароргоҳга жойламадикми?

Маълум вақтга қадар.

Бас, Биз қодир бўлдик ва қандоқ ҳам яхши қодир бўлувчимиз. (Юқорида айтилган ишларга қодир бўлдик, ниҳоятда ажойиб, инсоният тафаккуридан устун бир ҳолатда, қодир бўлдик, деяпти Парвардигор.)

Ўшал кунда ёлғонга чиқавчиларга вайл бўлсин!

Ерни ўзига тортувчи қилмадикми?

Тирикларни ва ўликларни?

Ва Биз унда юкасак тоғлар қилдик ва сизларни зилол сув билан суғордик.

Ўшал кунда ёлғонга чиқарувчиларга вайл бўлсин!

Юрингиз! Ўзингиз ёлғонга чиқарган нарсага қараб.

Юрингиз! Учта шўъбаси бор «соя»га қараб.

У салқин қилувчимас ва оловни ҳам қайтармас.

Албатта у (жаҳаннам) қасрдек учқунларни отадир.

У (учқун) худди қорамтир-сарғиш туяларга ўхшайдир.

Ўшал кунда ёлғонга чиқарувчиларга вайл бўлсин!

Бу улар гапира олмайдиган кундир.

Ва уларга узр айтишга изн берилмайдир.

Ўшал кунда ёлғонга чиқарувчиларга вайл бўлсин!

Бу ажратиш куни, сизларни ва аввалгиларни жамладик.

Бас, сизларнинг ҳийлангиз бўлса, менга ишлатиб кўринг-чи?

Ўшал кунда ёлғонга чиқарувчиларга вайл бўлсин!

Албатта тақводорлар соялар ва булоқлардадир.

Ва ўзлари хоҳлаган мевалардадир.

Енглар ва ичинглар, ош бўлсин. Қилган амалларингиз сабабидандир.

Албатта, Биз муҳсинларни шундай мукофотлармиз.

Ўшал кунда ёлғонга чиқарувчиларга вайл бўлсин!

Енглар ва мазза қилинглар, озгинагина. Албатта, сизлар гуноҳкорсизлар.

Ўшал кунда ёлғонга чиқавурчиларга вайл бўлсин!

Ва агар уларга рукуъ қилинглар дейилса, рукуъ қилмаслар.

Ўшал кунда ёлғонга чиқарувчилварга вайл бўлсин!

Бас, ундан кейин, қайси сўзга ишонарлар?!