I madhëruar është Ai, që në dorën e fuqisë së Tij është i tërë sundimi dhe Ai ka fuqi mbi çdo send.

Ai është që krijoi vdekjen dhe jetën, për t’ju sprovuar se cili prej jush është më vepërmirë. Ai është ngadhnjyesi, mëkatëfalësi.

Ai është që krijoi shtatë qiej palë mbi palë. Në krijimin e Mëshiruesit nuk mund të shohësh ndonjë kontrast, andaj, drejto shikimin se a sheh ndonjë çarje?

Mandej, herë pas here drejto shikimin, e shikimi do të kthehet të ti i përulur dhe i molisur.

Ne, qiellin më të afërt e kemi zbukuruar me kandila (yje ndriquese) dhe ata ikemi bërë gjuajtës kundër djajve, të cilëve u kemi përgatitur dënim me zjarr shumë të madh.

Dënimi në Xhehennem është edhe për ata që nuk besuan Zotit të tyre; sa vend i keq është ai!

Kur të hidhen në të, ata do t’ia dëgjojnë atij ushtimën e ai vlon.

Nga zemërimi, ai gati copëtohet. Sa herë që hidhet në të ndonjë turmë, roja i pyet: “A nuk ju pat ardhur juve ndonjë pejgamber (qortues)?”

Ata thonë: “Po, na erdhi pejgamberi, por ne e përgënjeshtruam dhe ne u thamë: “All-llahu nuk shpalli asgjë, e ju nukjeni tjetër vetëm se në një humbje të nadhe!”

Dhe thonë: “Sikur të kishim dëgjuar dhe pasur mend, ne nuk do të ishim ndër banuesit e zjarrit”.

Pra, i pranojmë mëkatet e veta; banuesit e zjarrit qofshin larg mëshirës.

Ata, që pa parë i frikësoheshin Zotit të vet, për ta ka falje dhe shpërblim të madh.

E, ju fshihnie ose thhonie fjalën tuaj haptas; Ai s’ka dyshim se e di çka fshehni në zemrat tuaja.

A nuk e di Ai që ka krijuar, kur dihet se Ai dëpërton në thellësi të sekreteve, i njh hollësitë.

Ai është që juve tokën ua bëri të përshtatshme, andaj, ecni nëpër pjesë të saj dhe shfrytëzoni begatitë e Tij, meqë vetëm te Ai është e ardhmja.

A u garantuat j prej Atij që është në qiell, që të mos ju shafit (të mos u lëshoj) toka kur të dridhet.

A u garantuat ju prej Atij që është në qiell, që të mos lëshojë kundër jush ndonjë stuhi me rrebesh gurësh. E pra, do ta kuptoni se si është ndëshkimi Im!

Edhe ata që ishin para tyre përgënjeshtruan, por çfarë ishte dënimi Im?

A nuk i shikuan ata shpezët përmbi ta krahëhapur dhe kur krahët i palojnë, ato nuk i mban në ajër pos Fuqiplotit. Ai është që çdo send e sheh dhe e di.

Kush është ajo ushtëri juaja që do t’ju ndihmojë, pos Mëshiruesit? Është e vërtetë se jobesimtarët gjenden në një mashtrim të madh.

Kush është ai që ju ushqen, po që se Ai ua ndërpret furnizi, im e vet? Jo, askush, por ata vazhdojnë me arrogancë e kundërvënie.

A është më i udhëzyar ai që ecën i përmbysur me fytyrë në tokë, apo ai që ecën në pozicion qëndrues rrugës së drejtë?

Thuaj: “Ai është q ju krijoi, ju dhuroi të dëgjuarit, të parit dhe mendjen, kurse pak po falënderoni”

Thuaj: “Ai është që ju krijoi e ju shumoi në tokë dhe vetëm te Ai do të tuboheni!”

E, ata po thonë: “Kur do të sëndertohet ky premtim, po qe se jeni të vërtetë?”

. Thuaj: “Atë e di vetëm All-llahu, e unë jam një qortues që ju bën me dije!”

Kur ta shohin atë (Xhehennemin) se po u afrohet, fytyrat e atyre që nuk besuan u shëmtohendhe u thuhet: “Ky është ai që ju e kërkonit sa më shpejt!”

Thuaj: “Më tregoni pra, nëse All-llahu më merr shpirtin mua dhe atyre që janë me mua, ose na mëshiron, kush do t’i mbrojë jobesimtarët prej një dënimi të mundimshëm?”

Thuaj: “Ai është Mëshiruesi, Atij i kemi besuar dhe vetë te Ai jemi mbështetur, kurse ju do takuptoni se kush njëmend është ai i humburi!”

Thuaj: “Më tregoni, nëse uji juaj humbet në thellësi, kush do t’ju sjell ujë mbitokësor (burimor)?”

Nun, betohem në pendën dhe në atë çka shkruajnë!

Ti, me dhuratën pejgamber) e Zotit tënd, nuk je i çmendur!

Dhe se ti, padyshim do të kesh shpërblim të pandërprerë!

Vërtet, ti je në një shkallë të lartë morali!

Më vonë ti do të shohësh, edhe ata do të shohin.

Se cili prej jush është i çmendur?

S’ka dyshim se Zoti yt është Ai që e di më së miri se kush është ai që ka humbur prej rrugës së Tij dhe Ai e di më së miri për të udhëzuarit.

Andaj, ti mos u pajto me gënjeshtarët!

Ata kanë dëshirë që ti të bësh lajka.

Mos e respekto askë që betohet shumë dhe është i poshtër!

që është përgojues e ban fjalë ndër njerëz.

Shumë koprrac ndaj rrugës së mbarë, i pafrenueshëm, mëkatarë,

që është shumë i vrazhdë, më në fund edhe kopil (nuk dihet baba).

(Mos e respekto) Vetëm pse ka pasuri e djem!

Kur atij i lexohen ajetet Tona, ai thotë: “Legjenda të të parëve!”

Ne do ti dëmkosim atë në turi (në hundë).

Ne i sprovuam ata (mekasit) sikurse i kemi pas sprovuar pronarët e kopshtit. Kur u betuan se do të vjelin atë herët në agim.

E nuk thanë (kur u betuan): “Në dashtë All-llahu - inshaell -llahu!”

E, sa qenë ata fjetur, atë (kopshtin) e goditi një bela nga Zoti yt.

Dhe ai gdhiu si të ishte i vjelë.

Ata në mëngjes thërritnin njëri-tjetrin.

Ngrihuni herët te prodhimet e tuaja, nëse doni t’i vilni!

Dhe ata vajtënduke pëshpëritur në mes vete (të mos i dëgjojnë kush).

Të mos lejojnë të afrohet sot në të asnjë i varfër.

Të mos lejojnë të afrohet sot në të asnjë i varfër.

E kur e panë atë, thanë: “S’ka dyshim, ne kemi humbur (rrugën)”.

Jo, (ne nuk kemi humbur rrugën) por pakemi mbetur pa të!

Ai me maturi prej tyre tha: “A nuk ju thahë përse nuk e përmendi Zotin?”

Atëherë ata thanë: “I pafajshëm është Zoti ynë, ne ishim të padrejtë”

Dhe u kthyen e po e qortojën njëri-tjetrin.

Thanë: “Të mjerët ne, vërtet ne ishim jashtë rrugës!”

Shpresohet se Zoti yt do na zëvendsojë me ndonjë edhe më të mirë se ai; ne në të vetëm te Zoti ynë mbajmë shpresën.

Ja, kështu do të jenë dënimi (i mekasve), ndërsa dënimi i botës tjetër do të jetë shumë më i ashpër, sikur të jenë që e kuptojnë.

Është e sigurt se për të devotshmit do të ketë te Zoti i tyre kopshte të begatshme.

A do ti bëjmë krminelët të barabartë me mylimanët?

ç’është me ju, si gjykoni ashtu?

A mos keni ndonjë libër, e prej saj mësoni?

E ju do të keni atje çka të dëshironi?

Amos keni ndonjë zotim të fortë prej Nesh që vazhdon deri në kijamet, se do ta rrini atë që dëshironi?

Pyeti ata se cili është prej tyre që u garanton atë?

Apo ata kanë ortakë (zota) që u garantojnë, pra le t’i sjellin ortakët e vet, nëse e thonë të vëtetën?

(Përkujto) Ditën kur ashpërsohet çshtja deri në kulm (në kijamet), e ata do të ftohen për të bërë sexhde, po nuk mundën.

Shikimet e tyre janë të përulura dhe ata i kaplon poshtërimi, kur dihet se ata kanë qenë të ftuar të bëjnë sexhde sa ishin të shëndoshë (e ata - talleshin).

Pra më lë Mua dhe ata që e mohojnë këtë Kur’an. Ne do t’i afrojmë ata dalëngadalë te dënimi prej nga nuk presin.

Dhe atyre Unë u jap afat, sepse ndëshkimi Im ëstë shumë i fortë.

A mos kërkon ti prej tyre shpërblim, e ata janë të ngarkuar me dhëniet?

A mos te ta është e fshehta (e Lehvi Mahfudhit), e ata prej atu trumbetojnë (se janë të mirë)?

Po ti, bëhu i durueshëm ndaj caktimit të Zotit tënd, e mos u bë si ai peshkut në kohën kur pat thirrur (Zotin) dhe ishte i mllefosur.

Sikur të mos i afrohej atij mëshirë nga Zoti i tij, do të hidhej në shkretërirë i demoralizuar.

Po Zoti i tij, e bëri atë të zgjedhur prej të mirëve.

E ata që nuk besuan gati sa të zhdukin me shikimet e tyre, kur dëgjuan Kur’anin, e (nga inati) thanë: “Ai është i marrë!”

Po ai (Kur’ani) nuk është tjetër vetëm se këshillë për botën (e njerëzve e të xhinëve).

Momenti i katastrofës së përgjithshme (kijameti).

ç’është kijameti?

çka të mësoi ty se ç’është kijameti?

Themudi dhe Adi përgënjeshtruan tronditjen (kijametin).

Sa i përket Themudit, ata u shkatërruan me krismë të tmerrshme.

Ndërsa Adi është shkatërruar me një erë të fortë, të pakufishme.

Atë Ai e lëshoi kundër tyre shtatë net e tetë ditë rresht, kur shihje njerëzit në to të rrëzuar si të ishi trupa hurmash të zgavëruara.

A e sheh prej tyre ndonjë që ka mbetur?

Erdhi faraoni dhe ata që ishin para tij si dhe të përmbysurit (fshatrat e popullit të Lutit), me punë të gabuara.

Ata kundërshtuan të dërguarin e Zotit të tyre, e Ai i dënoi ata me një dënim edhe më të madh (prej dënimeve të mëparshëm).

Pasi që uji pat vërshuar, Ne ju bartëm në anije.

Për ta bërë atë (ngjarje) përkujtim për ju dhe për ta ruajtur atë veshët që janë përkujtues.

E kur të fryhet në surë një e fryeme.

Dhe të ngrihen toka e kodrat e t’i mëshojnë njëra-tjetrës me një të goditur.

Në aë kohë ndodh e vërteta (kijameti).

E qielli çahet, pse ai atë ditë është i raskapitur.

Dhe engjëjt qëndrojnë në skajet (anët) e tij, e atë ditë, tetë (engjëj) e bartin mbi vete Arshin e Zotit tënd.

Atë ditë ju do të ekspozoheni (para Zotit), duke mos mbetur fshehtë asnjë sekret juaji.

Kujt t’i jepet libri i vet nga e djathta e tij, ai do të thotë: “O ju, qe, lexonie librin tim!”

Unë kam qenë i bindur se do të jap llogarinë time.

Dhe ai atëherë është në një jetë të kënaqshme.

Në një Xhennet të lartë.

Pemët e tij i ka krejt afër.

(E thuhet) Hani e pini shijshëm, ngase në ditët e kaluara ju e përgatitët këtë.

Ndërkaq, kujt i jepen librat e veta nga e majta, ai thotë: “O i mjeri unë, të mos më jepej fare libri im.

Dhe të mos dijsha fare se çka është llogaria ime.

Ah, sikur të kishte qenë ajo (vdekja e parë) mbarim i amshueshëm për mua.

Pasuria ime nuk më bëri fare dobi.

U hoq prej meje çdo kompetencë imja.

U thuhet zebanive: Kapnie atë, vënja prangat!

Pastaj atë shtinie në Xhehennem...

Mandej, lidhne atë me një zingjirë të gjatë shtatëdhjetë kutë.

Pse ai ka qenë që nuk besoi All-llahun e madhëruar.

Ai nuk nxiste për t’i ushqyer të varfërit.

Ai sot nuk ka këtu ndonjë mik.

As ushqim tjetër përveç të të shplarave.

Që atë nuk e ha kush, pos mëkatarëve.

Pra Unë betohem në atë që e shihni!

Edhe në atë që nuk e shihni!

Se me të vërtetë ai (Kur’ani) është fjalë (e Zotit) që e lexon i dërguari i ndershëm.

Ai nuk është fjalë e ndonjë poeti, po ju nuk besoni.

Nuk është as fjalë e ndonji falltori, po ju nuk besoni.

Është zbritje prej Zotit të botëve!

Sikur të trillonte ai (Muhammedi) për Ne ndonjë fjalë!

Ne do ta kapim atë me fuqinë Tonë.

E pastaj do t’ia këputnim atij arterien e zemrës.

Askush prej jush nuk do të mund të ndërhynte për mbrojtjen e tij.

Ai (kur’ani) është këshillë për të ruajturit.

S’ka dyshim se Ne dijmë që prej jush ka qe e përgënjeshtrojnë.

Ai (Kur’ani) njëmend do të jetë dëshprim për jobesimtarët.

Ai është e vërtetë bindëse!

Andaj, ti lartësoje nga të metat Zotin tënd të madhëruar!

Një lutës e kerkoi dënimin e pashmangshëm,

për jobesimtarët. Atë (dënim) s’ka kush që mund ta ndalë.

Ai dënim vjen nga All-llahu, pronari ishkallëve të larta (në qiej).

Atje ngjiten engjëjt dhe shpirti (Xhibrili) në një ditë që zgjatë pesëdhjetë mijë vjet (ose lartësia e atyre shkallëve është pesëdhjetë mijë vjet).

Ti, pra, duro me një durim pa ankesë (të mirë).

Atyre u duket ai larg,

Kurse Neve ai na duket afër.

Dita kur qielli të bëhet si kallaji i shkrirë.

Kodrat të bëhen si leshi i lënurur.

Dhe asnjë mik nuk pyet për mikun.

Edhe pse ata shihen ndërmjet vete (edhe njihen, por ikin prej njëri-tjetrit). Krimineli dëshiron sikur të kishte paguar dënimin e asaj dite me bijtë e vet.

Dhe me gruan e vet dhe me vëllain e vet.

Edhe me të afërmit e tij që ai te ata mbështetej.

Edhe me krejt çka ka në tokë, e vetëm të kishte shpëtuar!

Jo, kurrsesi, ajo (para) është Ledhdha - flaka (emër i Xhehennemit).

Është që heq kapakët e kokës.

Që e thërret (tërheq prej vetes) atë që është zbbrapsur e larguar (prej besimit).

Dhe që ka tubuar (pasuri) dhe e ka ruajtur (fshehur).

Është e vërtetë se njeriu është i prirur të jetë i padurueshëm.

Pse kur e godit ndonjë e keqe, ai ankohet së tepërmi.

Ndërkaq, kur e gjen e mira, ai bëhet tepër koprac.

Përveç atyre që falen,

të cilët janë të rregullt në faljen e namazit të tyre.

Dhe ata që në pasurinë e vet kanë ndarë në një pjesë të caktuar.

Për lypësin dhe për nevojtarin që nuk lyp.

Edhe ata që e besojnë bindshëm ditën e gjykimit.

Edhe ata që i frikësohen dënimit nga Zoti i tyre.

Sepse është e vërtetë që nuk ka shpëtim prej dënimit nga Zoti i tyre.

Edhe ata që janë ruajtur prej punëve të ndyra (amorale).

Me përjashtim ndaj grave të veta dhe ndaj robëreshave që i kanë në posedim, ata nuk qortohen për to.

E kush kërkon përveç tyre, të tillët janë të shfrenuar (meritojnë dënim).

Edhe ata që janë besnikë ndaj amanetit që u është besuar dhe ndaj premtimit të dhënë.

Edhe ata që dëshminë e vet e zbatojnë (nuk e mohojnë, nuk e fshehin).

Edhe ata që janë të kujdesshëm ndaj rregullave të namazit të tyre.

Të tillët janë në Xhennete dhe janë të nderuar.

ç’është me ata që nuk besuan dhe zgjasin qafat nga ti?

Ulën në grupe në të djathtë e në të majtë teje?

A dëshiron secili prej tyre të hyjë në Xhennetin r begatshëm?

Kurrsesi! Ne i krijuam ata nga ajo çka ata e dinë.

Pra betohem në Zotin e lindjeve e të perëndimeve, se Ne kemi fuqi.

të zëvendësojmë me më të mirë se ata dhe Ne nuk mund të na dalë kush para.

Po ti lëri ata të zhyten edhe më thellë në të kota dhe të dëfrehen deri që të ballafaqohen në ditën e tyre që po u premtohet.

Ditën kur duke u ngutur dalin prej varreve, sikur nguteshin te idhujt,

Me shikimet e tyre të përulura i ka kapluar poshtërimi. Ajo është dita që ka qenë premtuar.

Ne e dërguam Nuhun e populli i vet (dhe i thamë): “Tërhiqja vërejtjen popullit tënd para se ata t’i godasë dënimi i rëndë!”

Ai tha: “O populli im, unë jam i dëruar te ju, jam i qartë.

Adhuronie All-llahun, kini frikë prej Tij dhe mua më dëgjoni.

Ai u falë juve nga mëkatet tuaja dhe ua vazhdon jetën deri në një afat të caktuar (pa u dënuar), e kur të vijë afati i caktuar prej All-llahut, ai nuk shtyhet për më vonë, nëse jeni që e dini”.

Ai tha: “O Zoti im, unë e thirra popullin tim natën e ditën.

Por thirrja ime vetëm ua shtoi ikjen.

Dhe sa herë që unë i thirritja ata për t’u falur Ti mëkatet, ata i vënin gishtat e tyre në veshë dhe e mbulonin kokat me teshat e tyre dhe vazhdonin në atë të tyren me një mendjemadhësi të fortë.

Pastaj, unë i kam thirrur ata haptazi.

Pastaj unë thirrjen ua drejtoja atyre haptazi, e shumë herë edhe fshehurazi”.

Unë u thashë: “Kërkoni falje Zotit tuaj, se Ai vërtet falë shumë;

Ai ju lëshon nga qielli shi me bollëk,

Ju shumon pasurinë dhe fëmijët, ju bën të keni kopshte dhe ju jep lumenj.

ç’është me ju që All-llahut nuk i shprehni madhërinë që e meriton?

Kur Ai ju krijoi në disa etapa.

A nuk e keni parë se si All-llahu krijoi shtatë palë qiej (në kate).

Dhe në ta hënën e bëri dritë, diellin e bëri ndriçues.

Dhe All-llahu u shpiku juve prej tokës si bimë.

Pastaj ju kthen në të pa dyshim ju nxjerr sërish.

All-llahu juve ua bëri tokën të sheshtë.

Që nëpër të të ecni rrugëve të gjera”.

Nuhu tha: “Zoti im, ata më kundërshtuan, ata shkuan pas atyre (pasanikëve), të cilëve pasuria dhe fëmijët e tyre vetëm ua shtuan dëshpërimin.

Dhe ata (pasanikët) u kurdisën atyre kurthe shumë të mëdha”.

Dhe u thanë: Mos braktisni zotat tuaj kurrsesi, mos braktisni Vedda-në, as Suvva-në, e Jeguth-in, Jeukë-n e Nesre-n.

Dhe ata i bënë të humbur shumë sish, e Ti zullumqarëve mos u jep tjetër, por vetëm humbje.

Për shkak të mëkateve të tyre ata u përmbytën dhe menjëherë u futën në zjarr dhe ata, përveç All-llahut, nuk gjetën ndihmëtarë.

E Nuhu tha: “O Zoti im, mos lë mbi tokë asnjë nga jobesimtarët!

Sepse, nëse Ti i lë ata, robërit Tu do t’i humbin dhe prej tyre nuk lind tjetër, vetëm të prishur e jobesimtarë.

Zoti im, më falë mua dhe prindërit e mi, dhe ata që hynë në shtëpinë time, duke qenë besimtarë. edhe besimtarët e besimtaret, ndërsa jobesimtarëve mos u shto tjetër, vetëm dëshpërim”.

Thuaj: “Mua më shpalllet se një grup i vogël nga xhinët i vuri veshin dhe dëgjoi (Kur’anin) dhe (kur u kthyen te të vetët) thanë: “Ne kemi dëgjuar një Kur’an që mahnit,

që udhëzon në të vërtetën, andaj ne i besuam atij dhe Zotit tonë, kurrsesi nuk do t’ia shoqërojmë më akë”

Dhe se latësua e madhëruar e Zotit tonë, nuk është që ka as grua, as fëmijë.

S’ka dshim se ai mendjelehti jonë fliste të pavërteta ndaj All-llahut.

Ndërsa, ne kemi pas menduar se as njerëzit, as xhinët nuk flasin gënjeshtra përkitazi me All-llahun,

Dhe se ka pasur burra prej njerëzve, që kërkonin ndihmë prej disa xhinëve dhe ashtu ua shtonin atyre edhe më shumë arrogancën.

Dhe se ata (njerëzit) kanë menduar, siç keni menduar edhe ju, se All-llahu nuk ka për të ringjallur askë.

Dhe vërtet, ne kemi hulumtuar ta arrijnë qiellin, po atë e gjetëm përplot roje të forta dhe me shkëndija (zjarri që djeg),

Dhe ne më parë hulumtonim në vendëvështrim për të dëgjuar, e kush përpiqet të dëgjojë tash, ai has në pusinë e shkëndijës së zjarrtë.

Ne nuk e dimë se me këtë (përgaditje të qiellit) është për qëllim ndonjë e keqe për ata që janë në tokë, apo Zoti i tyre dëshiron që ata t’i udhëzojë.

Është e vërtetë se prej nesh ka të mirë, por ka edhe që nuk janë aq të mirë, sepse ne kemi qenë në drejtime të ndryshme.

Dhe ne kemi qenë të bindur se All-llahut nuk mund t’i shmangeni në tokë e as nuk mund t’i shpëtojmë Atij duke ikur.

Dhe ne, sapo e dëgjuam udhëzimin (Kur’anin), i besuam atij, e kush e beson Zotit të vet, ai nuk i frikësohet ndonjë dënimi e as ndonjë padrejtësie.

Është e vërtetë se prej nesh ka besimtarë (myslimanë) dhe prej nesh ka që janë jashtë rrugës (jobesimtarë), e kush e pranoi islamin, të tillët mësynë rrugën e shpëtimit.

Ndërsa, ata që lëshuan rrugën, ata u bënë lëndë e Xhehennemit!

sikur ata (idhujtarët) t’i përmbaheshin rrugës së drejtë, Ne do t’iu lëshonim atyre ujë me bollëk,

Për të sprovuar me të. E kush ia kthen shpinën adhurimit ndaj Zotit të vet, Ai e shpie atë në vuajtje të padurueshme.

Dhe (mua më shpallet) e vërtetë xhamitë janë veçant për të adhuruar All-llahun, e mos adhuroni në to askë tjetër me All-llahun!

Dhe se kur u ngrit robi i All-llahut ta adhurojë Atë, ata (xhinët ose idhujtarët) gati hipnin njëri mbi tjetërin për të dagjuar.

Thuaj: “Unë dëshiroj vetëm Zotin tim dhe Atij nuk i bëj asnjë shok!”

Thuaj: “Unë nuk kam në dorë që t’ju largojë dëmin, as t’ju sjell dobi!”

Thuaj: “Është e vërtetë se mua nuk më mbron askush prej (dënimit) të All-llahut dhe përveç Tij, unë nuk gjej mbështetje”.

(Nuk kam në dorë tjetër), përveç kumtimin prej All-llahut dhe përveç shpalljeve të Tij. Kush e kundërshton All-llahun dhe të dërguarin e tij, i tij është zjarri i Xhehennemit, aty do të jenë përgjithmonë, pambarim.

Derisa kur ta shohin atë që u premtohet, atëherë do të kuptojnë se kush është më i dobët në ndihmë dhe më i vogël në numër.

Thuaj: “Unë nuk e di a do të jetë afër ajo që u premtohet, apo Zoti im do ta vonojë atë shumë?”

Ai është që e di të fshehtën, por fshehtësinë e vet nuk ia zbulon askujt.

Me përjashtim të ndonjë të dërguari që Ai do. Atëbotë Ai vë roje para edhe prapa tij (kur i shpall fshehtësinë),

Për ta ditur (për t’u dukur) se ata kanë kumtuar shpalljet e Zotit të tyre, dhe se Ai ka përfshi atë te ata, dhe Ai e di sasinë e çdo gjëje që ekziston.

O ti i mbështjellë!

Ngrihu për falje natën, përveç një pjese të vogël të saj.

Gjysmën e saj ose diç më pak se gjysmën.

Ose shto diç prej saj dhe Kur’anin lexoje me vëmendje.

Ne do të shpallim ty fjalë të rëndë (të madhe).

E s’ka dyshim se akiviteti i natës është fuqizues dhe fjlë më e qartë.

Vërtet, Ti gjatë ditës ke angazhim të gjatë (të madh).

Po ti përmende Zotin tënd dhe plotësisht përkushtoju Atij!

Zot i lindjes dhe i perëndimit, nuk ka zot tjetër vetëm Ai, pra Atë merrë për mbështetje.

Dhe kij durim ndaj asaj që të thonë dhe largohu atyre i matur.

Dhe më lë Mua për ata gënjeshtarët pasanikë, dhe jepu atyre pak afat.

Se me të vërtetë te Ne ka pranga e zjarr.

Edhe ushqim që nuk gëlltitet edhe dënim të dhembshëm.

Atë ditë kur toka e kodrat të dridhen, e kodrat bëhen rërë rrëshqitëse.

Ne dërguam te ju të dërguar që dëshmon kundër jush, ashtu siç patëm dërguar edhe te faraoni të dërguar.

E faraoni e kundërshtoi të dërguarin, andaj Ne i dhamë atij një dënim të rëndë.

Nëse ju mohoni, si do të mbroheni në një ditë që fëmijët do t’i bëjë pleq?

Atë ditë qielli do të çahet dhe premtimi i Tij do të realizohet.

Këto janë një përkujtim qortues, e kush do, ai e zgjedh rrugën për te Zoti i vet.

Zoti yt e di se ti dhe një grup i atyre që janë me ty, kaloni në adhurim më pak se dy të tretat e natës ose gjysmën e saj a një të tretën e saj. All-llahu e di gjatësinë e natës dhe të ditës dhe Ai e diti që ju nuk do mund t’i përmbaheni asaj, andaj u lehtësoi juve, pra falnu duke lexuar Kur’an sa t’ju vijë më lehtë prej namazit. Ai e diti se nga ju do të ketë të sëmurë dhe të tjerët që gjallërojnë nëpër tokë dke kërkuar nga begatitë e All-llahut, e dhe të tjerë që luftojnë në rrugën e All-llahut, pra falnu dhe lexoni sa të jetë më lehtë për tij dhe kryene me rregull faljen, jepne zeqatin, huazoni (jepni sadaka) për hir të All-llahut hua të mirë, se çka të përgatitni për veten tuaj prej të mirave, atë do ta gjeni te All-llahu edhe më të mirë, dhe shpërblim më të madh, e kërkoni falje prej All-llahut, se All-llahu është mëkatfalës, mëshirues!

O ti i mbuluar!

Ngrihu dhe tërhiqu vërejtjen (duke i thirrur).

Dhe madhëroje Zotin tënd!

Dhe rrobat tua pastroji!

Dhe të keqës së ndyrë largohu!

Dhe mos u mburr me atë që jep e të duket shumë!

Dhe për hir të Zotit tënd duro!

E, kur të fryhet në Sur,

Atëherë ajo është ditë e vështirë.

Për jobesimtarët është jo e lehtë.

Ti, më le Mua dhe atë që e krijova të vetmuar.

Dhe bëra këtë pasuri të madhe.

E bëra edhe me djem që i ka me vete.

Dhe Unë i lash në disponim të gjitha mundësitë.

E ai lakmon që t’i shtoj edhe më tepër.

E jo, se ai vërtet ishte mohues i fakteve tona!

Atë do ta ndrydhi me një dënim të rëndë e të padurueshëm.

Pse ai shumë mendonte, radhitte e përgatiste (për Kur’anin).

Qoftë i shkatërruar, po si përceptonte?

Prapë qoftë i shkatërruar, po si përceptonte?

Ai sërish thellohej në mendime.

Pastaj mrrolej dhe bëhej edhe i vrazhdë.

Pastaj ktheu shpinën me mendjemadhësi.

E tha: “Ky (Kur’ani) nuk është tjetër, vetëm se magji që përcillet prej të tjerëve.

Ky nuk është tjetër, përveç fjalë njerëzish!”

E Unë atë do ta hedhë në Sekar!

E, ku e di ti se çka është Sekar?

Ai nuk lë send të mbetet pa e djegur.

Ai është që ua prish dhe ua nxin lëkurat.

Mbikëqyrës mbi të janë nëntëmbëdhjetë.

E mbiqëkyrës të zjarrit, Ne nuk bëjmë tjetër, përveç engjëjve dhe numrin e tyre (të përmendur në Kur’an) nuk e bëmë për tjetër, por vetëm si sprovë për ata që nuk besuan, e që të binden ata që u është dhënë libri, e atyre që besuan t’u shtohet besimi, e atyre që u është dhëmë libri dhe besimtarët të mos kenë dyshim, dhe ata që zemrat i kanë të sëmura dhe jobesimtarët të thonë: “çka dashti All-llahu me këtë shembull?” Ja ashtu, All-llahu e lë të humbur atë që do, e ushtrinë e Zotit tënd nuk e di kush pos Atij, e ai (Sekari), nuk është tjetër vetëm se një përkujtim për njerëz.

Jo, nuk është ashtu, Pasha hënën!

Edhe natën kur tërhiqet!

Edhe agimin kur agon!

S’ka dyshim se ai (Sekari) është një nga belatë më të mëdha.

Është vërejtje për njerëz!

Për atë nga mesi juaj që dëshiron të përparojë (në të mira) apo të ngecë.

Secili njeri është pengë i veprës së vet.

Përveç atyre të djathtëve.

Që janë në Xhennete e i bëjnë pyetje njëri-tjetrit,

Përkitazi me kriminelët (e u thonë):

“çka u solli juve në Sekar?”

Ata thonë: “Nuk kemi qenë prej atyre që faleshin (që bënin namaz);

Nuk kemi qenë që ushqyenim të varfërit;

Dhe kemi qenë që përziheshim me të tjerët në punë të kota.

Dhe kemi qenë që nuk e besonim ditën e gjykimit.

Derisa na erdhi e vërteta (vdekja)!”

E tanimë, atyre nuk u bën dobi ndërmjetësimi i ndërmjetësuesve,

Po çka kishin ata që largohesin prej këshillës (Kur’ait)?

Ata ishin si gomarë të trembur (të egër).

Që ikin prej luanit (ose prej gjahtarit).

Veç kësaj, secili prej tyre dëshironte t’i jepej libër i posaçëm (i hapët, i qartë).

E jo! Por ata janë që nuk frikësohen botës tjetër.

Dhe jo! Se ai (Kur’ani) është këshillë e lartë.

E kush do, këshillohet me të.

Po ata nuk mund të marrin mësim prej tij, vetëm nëse All-llahu di, Ai është i denjë për t’iu ruajtur dhe i denjë për falje mëkatesh!

Betohem në ditën e kijametit;

Betohem në shpirtin që është shumë qortues!

A mendon njeriu se nuk do t’i tubojmë eshtrat e tij?

Po, do t’ia tubojmë! Duke qenë se Ne jemi të zotët t’ia rikrijojmë si kanë qenë edhe majat e gishtave të tij!

Por, njeriu dëshiron të vazhdojë edhe mëtej në mëkate.

Andaj edhe pyet: “Kur është dita e kijametit?”

E, kur të merren sytë (të parët)?

E të zëhet hëna (errësohet),

Dhe të bashkohet dielli e hëna.

Atë ditë njeriu do të thotë: “Nga të iket!”

Jo, nuk ka strehim!

Atë ditë vetëm te Zoti yt është caku!

Atë ditë njeriu do të njihet me atë që çoi para dhe me atë që la prapa.

Po njeriu është dëshmitar i vetvetes.

Edhe nëse i paraqet arsyetimet e veta.

Ti (Muhammed) mos shqipto atë (Kur’anin) me gjuhën tënde për ta nxënë atë me të shpejtë!

Sepse Ne e kemi për detyrë tubimin dhe leximin e tij!

E kur ta lexojnë atë ty, ti përcille me të dëgjuar leximin e tij.

Dhe pastaj është obligim i yni që ta shkoqisim atë.

Jo, nuk është ashtu! Por ju jeni që e doni të ngutshmen (dynjanë).

Dhe e lini pas shpine atë të ardhmen (ahiretin).

Atë ditë do të ketë fytyra të shkëlqyera (të gëzuara).

Që Zotin e tyre e shikojnë.

Atë ditë ka fytyra edhe të vrazhda.

Që presin t’u thyhet kurrizi (të shkatërrohen).

Jo dhe Jo! Po kur të arrijë (shpirti) në gropë të fytit (të gjoksit),

Dhe thuhet (nga familja e të afërmit): “Kush do ta shërojë?”

Dhe ai bindet se ai po ndahet.

E t’i puqet kofsha për kofshe (t’i vështirësohet gjendja).

Atë ditë vetëm te Zoti yt shkohet.

E ai as nuk vërtetoi atë që duhej, as nuk u falë.

Por përgënjeshtroi dhe ktheu shpinën.

Dhe shkonte te familja e tij me fodullëk.

Të është afruar ty e keqja e t’u afroftë! (ose i mjeri ti i mjeri).

Edhe nje herë t’u afrua ty e keqja; t’u afroftë!

A mos mendon njeriu se do të lihet duke mos zënë asgjë (pa kurrfarë përgjegjësie).

A nuk ka qenë ai në një pikë ujë që derdhet.

E pastaj u bë gjak i trashë, e Ai e krijoi dhe e përsosi?

Dhe prej tij Ai i bëri dy lloje: mashkullin dhe femrën.

A nuk është Ai (Zot) i fuqishëm që i ngjall të vdekurit?

Vërtetë ka kaluar një periudhë kohore, që njeriu nuk ekzistonnte fare si një diçka i përmendur.

Ne e krijuam prej një uji të bashkëdyzuar për të sprovuar atë, andaj e bëmë të dëgjojë e të shohë.

Ne e udhëzuam atë në rrugën të drejtë, e ai do të jetë: mirënjohës ose përbuzës.

Ne për jobesimtërët kemi përgatitur zinxhirë, pranga e zjarr.

S’ka dyshim se të devotshmit do të pijnë nga gota që përziejra brenda saj është nga kafuri (aromatik).

Është një burim prej të cilit pijnë robërit e All-llahut dhe e bartin atë ku të duan.

Ata janë që zbatojnë premtimet e tyre dhe i frikësohen një dite dëmi i së cilës ka përmasa të mëdha.

Ata janë që për hir të Tij u japin ushqim të varvfërve, jetimmëve dhe të zënëve robër.

Ne po ju ushqejmë vetëm për hir të All-llahut dhe prej jush nuk kërkojmë ndonjë shpërblim e as falënderim.

Ne i frikësohemi (dënimit) Zotit tonë në një ditë që fytyrat i bën të zymta dhe është sshumë vështirë.

Po All-llahu i ruajti ata prej sherrit të asaj dite dhe u dhuroi shkëlqim në fytyra e gëzim të madh.

Dhe për shkak se ata duran, i shpërbleu me Xhennet dhe me petka mëndafshi.

Aty janë të mbështetur në koltukë dh aty nk shohin as diell (vapë) e as të ftohtë.

Hijet e tyre (të pemëve) janë afër mbi ta dhe kalaveshët e pemëve janë të qaur shumë afër.

Dhe atyre u bëhet shërbim me enë dhe me gota të tejdukshme.

Të tejdukshme nga argjenti që ata (shërbëtorët) i përcaktuan të jenë sa duhet (të mëdha o të vogla).

Dhe u jepet të pijnë aty gota të verës të përzier zenxhebilë (bimë aromatike).

(nga) burimi aty që queht selsebil (i lehtë në të pimë).

Dhe atyre u sillen për shërbim djelmosha që përherë janë të tillë sa që kur t’i kundrosh të duken si margairtarë të dërdhur.

Dhe kur të shikosh sty, sheh begati të mëdha e zotërim (pronë, pauri) të madh.

Kanë të veshura petka mëndafshi të hollë e të gjelbër (atllas) dhe të mëndafshit të trashë (brokat); janë të stoliur me bylyzykë të argjentë dhe Zoti i tyre ujep të pijnë pije të pastër.

Ky është shpërblimi juaji, sepse angazhimi juaji ka qenë i pranishëm.

Ne të shpallëm ty Kur’anin në intervale (pjesë-pjesë).

Andaj ti bëhu i durueshëm deri në vendimin e Zotit tënd e mos dëgjo as mëkatarë, as jobesimtarë.

Adhuroje Zotin tënd mëngjes e mbrëmje.

Dhe falu për hirë të Tij në një kohë të natës, mandej adhuroje Atë edhe natën më gjatë.

Vërtet, ata (idhujtarët) e duan shumë këtë jetë dhe e zënë asgjë ditën e rëndë që i pret.

Ne i krijuam ata dhe Ne e përsosëm krijimin e tyre, e sikur të duam, Ne i zhdukim ata e sjellim të tjerë më të mirë se ata.

Vërtet, këto janë një këshillë, e kush do e merr rrugën që e çon te Zoti i tij.

Po ju nuk mund të doni gjë, pos nëse do All-llahu, e All-llahu është shumë i dijshëm, shumë i urtë.

Ai atë që do, e shtie në mëshirën e Vet, kurse për zullumqarët ka përgatitur dënim të dhembshëm.

Pasha erërat që fryejnë njëpasnjë (pandërprerë)!

Që janë shumë të stuhishme e shkaktojnë furtunë.

Pasha engjëjt që u është besuar shpërndarja e reve dhe që i shpërndajnë.

Dhe që ndajnë qartë (të vërtetën nga e pavërteta).

Dhe ata që sjellin shpallje (libra të Zotit, te pejgamberët).

Si arsyetim ose si vërejtje.

S’ka dyshim se ajo që premtoheni ka për të ndodh pa tjetër.

Kur yjet të shuhen.

Dhe kur qielli të hapet,

Dhe kur kodrat të copëtohen,

Dhe kur të dërguarve u është caktuar koha?

E për cilën ditë atyre u është caktuar koha?

Për ditën e gjykimit (kur drejtësia e Zotit ndan të mirën nga e keqja).

E ku e di ti se çka është dita e gjykimit?

Atë ditë është shkatërrim për ata që përgënjeshtruan.

A nuk i kemi është shkatërrim Ne popujt më të hershëm?

Dhe pastaj pas tyre ua shoqëruam të tjerë më të vonshëm.

Ne ashtu bëjmë me kriminelët.

Atë ditë është mjerim i madh për ata që përgënjeshtruan.

A nuk u kemi krijuar juve nga një lëng i dobët?

Dhe atë e vendosëm në një vend të sigurt.

Për deri në një kohë të caktuar.

Dhe Ne bëmë përcaktimin e krijimit. Sa përcaktues të mirë jemi!

Atë ditë është shkatërrim për ata që nuk e njohën fuqinë tonë.

A nuk e bëmë Ne tokën që në gjirin e vet mban,

Të gjallë dhe të vdekur?

Dhe në të kemi vënë kodra të forta e të larta dhe ju dhamë të pini ujë që ua shuan etjen.

Atë ditë është mjerim për ata që përgënjeshtruan,.

(u thuhet) Shkoni te ai (Xhehennemi) që ju e konsuderuat rrenë.

Shkoni te ajo hije (mjegull) që ka tri degëzime.

Që nuk bën as hije, as nuk mbron prej flakës.

Ai (Xhehennemi) hedh gaca të mëdha si ndonjë kështjellë.

E që janë si të ishin deve të verdha (shumë të shpejta).

Atë ditë është shkatërrim për mohuesit.

Kjo është një ditë që ata nuk flasin.

Atyre as nuk u lejohet që të arsyetohen.

Atë ditë, mjerë ata që përgënjeshtruan!

Kjo është dita e gjykimit, u kemi tubuar juve dhe të mëparshmit.

Dhe nëse keni ndonjë dredhi, atëherë bëni dredhira!

Atë ditë është shkatërrim për ata që nuk besuan.

Dhe, nuk ka dyshim se të devotshmit do të jenë nën hije pranë burimeve,

Dhe kanë pemë çfarë të dëshirojnë.

Hani e pini shijshëm e me ëndje, për atë e keni vepruar.

Ne kështu i shpërblejmë mirëbërësit.

Atë ditë është mjerim për përgënjeshtuesit.

Ju (jobesimtarë në dynja) hani e kënaquni përpak kohë, sepse vërtet ju jeni rrebelë.

Atë ditë është mjerim për ata që mohuan të mirat e Zotit.

Dhe kur atyre u thuhej: “Përkuluni!”, ata nuk përkuleshin.

Atë ditë është mjerim për ata që përgënjeshtuan.

Pra, cilës fjale (libër) pas këtij (Kur’anit) i besojnë?