Surah 78: An-Naba — النبأ
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ
دوى د څه شي په باره كې یو له بل پوښتنه كوي؟
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ
د ډېر لوى خبر په باره كې
ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ
هغه چې دوى په هغه كې سره اختلاف كوونكي دي
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ
نه دې كوي (دغه اختلاف او پوښتنې)، ژر به دوى پوه شي
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ
بیا هیڅكله دې نه كوي، ژر به دوى پوه شي
أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًۭا
ایا مونږ ځمكه فرش نه ده ګرځولې؟
وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا
او غرونه (مو) میخونه
وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا
او مونږ تاسو پیدا كړي یئ جوړې (نر او ښځه)
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا
او مونږ ستاسو خوب (تاسو لپاره) راحت ګرځولى دى
وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا
او شپه مو لباس ګرځولې ده
وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا
او ورځ مو د روزۍ لټولو وخت ګرځولى دى
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا
او ستاسو له پاسه مو اوه ډېر مضبوط اسمانونه جوړ كړي دي
وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا
او مونږ روښانه ځلېدونكې ډېوه پیدا كړې ده
وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا
او مونږ له ډكو ورېځو نه ډېرې تويېدونكې اوبه نازلې كړې دي
لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا
د دې لپاره چې مونږ په دغو (اوبو) سره دانې او زرغونه راوباسو
وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا
او باغونه یو له بل سره نژدې
إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًۭا
بېشكه د فیصلې ورځ مقرر وخت دى
يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا
هغه ورځ چې پوكى به ووهل شي په شپېلۍ كې، نو تاسو به ډلې ډلې راځئ
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا
او اسمان به پرانستل شي، نو دى به دروازې دروازې وي
وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا
او غرونه به روان كړى شي، نو دوى به سراب شي
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا
بېشكه دوزخ به د انتظار ځاى (كمین ځاى) شي
لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًۭا
د سركشو لپاره د ورتللو ځاى
لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا
چې دوى به په هغه كې زمانې زمانې (همېشه) پاتې كېږي
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا
دوى به په هغه كې نه څه یخوالى څَكي او نه څه اوبه
إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا
غیر د اېشېدلو تودو اوبو او بهېدونكو وینو زوو نه
جَزَآءًۭ وِفَاقًا
بدله به وركولى شي د عملونو سره برابره موافقه
إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا
بېشكه دوى به د حساب امېد نه كاوه
وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًۭا
او زمونږ ایتونه به يې دروغ ګڼل، سخت دروغ ګڼل
وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًۭا
او هر شى، مونږ هغه په كتاب (لوح محفوظ) كې شمېرلى (او محفوظ كړى) دى
فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا
نو تاسو (خپله سزا) وڅَكئ۔، پس مونږ به تاسو ته له سره زیات نه كړو مګر عذاب
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا
بېشكه خاص د متقیانو لپاره كامیابي ده
حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًۭا
(چې) باغونه او انګور دي
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا
او انارسینه همځولې پېغلې دي
وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا
او ترڅنډو پورې ډكې د شرابو پیالې دي
لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا
دوى په دغه (جنت) كې نه لغوه (بېكاره) خبره اوري او نه دروغ
جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا
د رب له جانبه به بدله وركولى شي۔ (د عملونو) په حساب سره ډېره وركړه
رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا
چې د اسمانونو او ځمكې رب دى او د هغه څه چې د دغو دواړو په مینځ كې دي، چې ډېر زیات مهربان دى، دوى له هغه سره د خبرو كولو اختیار (او قدرت) نه لري
يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا
په هغې ورځ كې چې روح او ملايك به صفونه صفونه ودرېږي۔، دوى به خبرې نشي كولى مګرهغه څوك چې هغه ته رحمٰن اجازت وركړي او ده (په دنیا كې) حقه خبره (لا إله الا الله) ویلې وي
ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا
دغه حق ورځ ده، نو هغه څوك چې د خپل رب په طرف د ورتلو ځاى نیسي (نو ودې نیسي)
إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا
بېشكه مونږ تاسو له نژدې (راتلونكي) عذاب څخه ووېرولئ، په هغه ورځ كې چې هر سړى به هغه څه ته ګوري چې د ده لاسونو مخكې لېږلي دي او كافر به وايي: اى كاشكې چې زه خاورې وى
Surah 79: An-Naziat — النازعات
وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًۭا
قسم دى په (ملايكو) راوښكونكو (روحونو د كفارو لره)، راوښكل
وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًۭا
او په (ملايكو) اسان راوښكونكو (د مومنانو روحونو لره)، اسان راوښكل
وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًۭا
او په تېزو تلونكو (ملايكو)، تېز تلل
فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًۭا
پس په وړاندې كېدونكو (ملايكو)، وړاندې كېدل
فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا
بیا د كار په تدبیر جوړونكو (ملايكو) چې تاسو به خامخا بیا راژوندي كړى شئ)
يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ
په هغه ورځ چې لړځېدونكې به ولړځېږي
تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ
په دې پسې به راځي ورپسې راتلونكې
قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ
(د مجرمانو) زړونه به په دغه ورځ كې رپېدونكي (درزېدونكي) وي
أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ
د دغو سترګې به ښكته وي
يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ
دوى به وايي: ایا په رښتیا (او) یقینًا به مونږ ړومبني حالت ته ګرځولى شو (بیا به ژوندي كېږو؟)
أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ
ایا كله چې مونږ زاړه رژېدونكي هډوكي شو
قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ
دوى وویل: دغه (ګرځېدل) به په هغه وخت كې زیانمن ګرځېدل وي
فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ
پس بېشكه دغه خو بس یوه چغه ده
فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ
نو ناڅاپه به دوى د ځمكې په مخ وي
هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ
ایا تا ته د موسٰی خبره راغلې ده
إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى
كله چې ده ته خپل رب په پاكې دَرې (ناو) ’’طُوٰی‘‘ كې اواز وكړ
ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
ته فرعون ته لاړ شه، بېشكه ده سركشي شروع كړې ده
فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ
نو ته (ورته) ووایه: ایا ته دا خوښوې چې ته پاك شې
وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ
او دا چې زه تا ته ستا د رب په طرف ښوونه وكړم، پس چې ته ووېرېږې
فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ
نو ده (موسٰی) دغه (فرعون) ته تر ټولو لویه نښه وښودله
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ
نو ده تكذيب وكړ او نافراني يې وكړه
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ
بيا يې شا كړه (او) په ډېره بيړه سره لاړ
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ
نو ده (جادوګر) راجمع كړل، پس اواز يې وكړ
فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ
نو ويې ويل: زه ستاسو رب یم، تر ټولو اوچت (رب)
فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْءَاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ
نو دى الله راونیوه په عذاب د اخرت او دنیا سره
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ
بېشكه په دغه (غرقولو او سوځولو) كې یقینًا د هغه چا لپاره عبرت دى چې (له الله نه) وېرېږي
ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا
ایا تاسو د پیدا كولو په لحاظ ډېر سخت یئ، یا كه اسمان، دغه هغه (الله) جوړ كړى دى
رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا
د ده چت يې اوچت كړى دى، نو دغه يې ښه برابر جوړ كړى دى
وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا
او د ده شپه يې توره تیاره كړې ده او د ده رڼا يې راوېستلې ده
وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ
او ځمكه يې له ده نه وروسته غوړولې ده
أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا
ده له دغې (ځمكې) نه د دې اوبه او د دې واښه رااېستلي دي
وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا
او غرونو لره، ده دغه محكم كړي دي
مَتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ
ستاسو او ستاسو د څاریو د فايدې لپاره
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ
نو كله چې تر ټولو لویه بلا (قیامت) راشي
يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ
په هغه ورځ چې انسان به هغه څه یادوي چې ده كړي وي
وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ
او دوزخ به هغه چا ته څرګند كړى شي چې يې ویني
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ
نو هر چې هغه څوك دى چې سركشي يې كړې وي
وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا
او دنيايي ژوند ته يې ترجیح وركړې وي
فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ
نو بېشكه چې هم دا دوزخ (د ده) استوګنه ده
وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ
او هر چې هغه څوك دى چې د خپل رب په وړاندې له ودرېدلو نه وېرېدلى وي او نفس (ځان) يې له خواهشاتو نه منع كړى وي
فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ
نو بېشكه چې هم دا جنت (د ده) استوګنه ده
يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا
(اى نبي!) دوى له تا نه د قیامت په باره كې پوښتنه كوي چې د ده واقع كېدل به كله وي
فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ
ته د ده له یاده (علمه) په څه كې يې
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ
خاص ستا رب ته د دغه (قيامت) انتها ده
إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا
بېشكه ته خو يواځې د هغه چا وېروونكى يې چې له ده (قیامت) نه وېرېږي
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا
ګویاكې دوى به په هغې ورځې كې چې دوى دغه (قیامت) وویني (داسې به وي لكه چې) دوى (په دنیا، یا په قبر كې) نه دي ایسار شوي مګر د ورځې اخر، یا څاښت
Surah 80: Abasa — عبس
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
ده تندى تریو كړ او مخ يې وګرځاوه
أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ
په دې وجه چې ده ته ړوند راغى
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
او ته څه شي پوه كړى يې۔، ښايي چې دى پاك شي
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ
یا به دى نصیحت (او پند) واخلي، نو ده ته به پند نفع ورسوي
أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ
هر چې هغه څوك دى چې استغنا يې كړې ده
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
نو ته په هغه پسې كېږې
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
حال دا چې په تا هېڅ الزام نشته چې هغه پاك نشي
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ
او هر چې هغه څوك دى چې تا ته په منډو راځي
وَهُوَ يَخْشَىٰ
په داسې حال كې چې دى (له الله نه) وېرېږي
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ
نو ته له هغه نه مشغولېږې
كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ
داسې كله هم مه كوه، بېشكه دا (سورت) یو پند (او نصیحت) دى
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
نو هغه څوك چې غواړي (نو) دى دې ومني
فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ
(دغه) په عزتمنو پاڼو كې دى
مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ
چې پورته كړى شوې، ښې پاكې كړى شوې دي
بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ
د لیكونكو (ملايكو) په لاسونو كې
كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ
چې ډېر عزتمن، ډېر نېك دي
قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ
انسان دې هلاك كړى شي، دى څومره ډېر ناشكره دى!
مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ
دى دغه (الله) له څه شي نه پیدا كړى دى؟
مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
له نطفې نه۔، دى يې پیدا كړى دى، پس دى يې اندازه كړى دى
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ
بیا يې ده ته لاره ور اسانه كړې ده
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ
بیا يې دى مړ كړ، نو دى يې په قبر كې كېښود
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
بیا چې كله وغواړي دى به ژوندى كړي
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ
داسې نه ده۔، دغه (انسان) هغه كار نه دى كړى چې دغه (الله) ده ته حكم كړى دى
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ
نو انسان دې خپل طعام ته وګوري
أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا
چې بېشكه مونږ اوبه راتوى كړې دي، راتویول
ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا
بیا مونږ ځمكه څیرې كړې ده، څیرول
فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا
نو مونږ په دې كې دانې را زرغونه كړي دي
وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا
او انګور او تركاريانې
وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا
او زیتون او كجورې
وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا
او ګڼ باغونه
وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا
او مېوې او ګياه (واښه)
مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ
ستاسو او ستاسو د څارویو د فايدې لپاره
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
نو كله چې سخت اواز راشي
يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ
په هغه ورځ چې سړى به له خپل وروره تښتي
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
او له خپلې مور او خپل پلاره
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ
او له خپلې ښځې او خپلو زامنو نه
لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ
په دوى كې د هر سړي لپاره به په دغه ورځ كې یو حال وي چې دى به (له نورو نه) بې پروا (بې غوره) كوي
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ
څه مخونه به په دغې ورځ كې روښانه وي
ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ
خندېدونكي (او) خوشاله به وي
وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ
او څه مخونه به په دغې ورځ كې پر هغو به ګرد پروت وي
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ
دغه (مخونه) به توروالي پټ كړي وي
أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ
دغه (تور مخي) خلق هم دوى كافران (او) فاجران (بدكاران) دي
Surah 81: At-Takwir — التكوير
إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ
كله چې لمر ونغښتل شي
وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ
او كله چې ستوري خړ شي
وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ
او كله چې غرونه روان كړل شي
وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ
او كله چې د لسو میاشتو بلاربې اوښې معطلې (ازادې) پرېښودى شي
وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ
او كله چې وحشي ځناوران راجمع كړل شي
وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ
او كله چې دریابونه بل كړى شي
وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ
او كله چې نفسونه جوړه كړل شي
وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ
او كله چې ژوندۍ خښه كړى شوې جینۍ وپوښتى شي
بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ
چې دا په كومې ګناه وژل شوې ده
وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ
او كله چې اعمال نامې وغوړولى شي
وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ
او كله چې له اسمان نه پوستكى ووېستل شي
وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ
او كله چې دوزخ بلې لمبې كړى شي
وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ
او كله چې جنت ښه نژدې كړى شي
عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ
هر نفس به په هغه شي پوه شي چې ده حاضر كړى وي
فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ
نو زه قسم خورم په هغو (ستوریو) چې بېرته ګرځېدونكي دي
ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ
په روانو، پټېدونكو باندې
وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ
او قسم خورم په شپې كله چې شروع شي
وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ
او په سبا كله چې دى ساه واخلي (روښانه شي)
إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ
بېشكه دا (قرآن) خامخا د ډېر عزتمن رسول قول دى
ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ
چې د عرش د مالك په نیز د قوت والا (او) د مرتبې والا دى
مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ
منلى شوى دى هلته، امین دى
وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ
او ستاسو ملګرى (محمدﷺ) له سره لېونى نه دى
وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ
او یقینًا یقینًا ده دغه (جبریل د اسمان) په څرګنده غاړه كې لیدلى و
وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ
او دى د وحي په بیانولو كې له سره بخل كوونكى نه دى
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ
او بېخي نه دى دا (قرآن) خبره د شیطان رټل شوي
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ
نو تاسو (اى كافرانو!) چېرته ځئ؟
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ
نه دى دا (قرآن) مګر د عالمونو لپاره نصیحت (او پند)
لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ
د هغه چا لپاره چې په تاسو كې غواړې چې دى نېغ برابر شي
وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ
او تاسو د (د سمې لارې) اراده نشئ كولى مګر دا چې الله رب العلمین يې اراده وكړي
Surah 82: Al-Infitar — الإنفطار
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ
كله چې اسمان وچوي
وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ
او كله چې ستوري ګډوډ شي (او) راولوېږي
وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ
او كله چې دریابونه یو ځاى روان كړى شي
وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ
او كله چې قبرونه لاندې باندې كړى شي
عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ
هر نفس به په هغه څه پوه شي چې ده وړاندې لېږلي دي او وروسته يې پرېښې دي
يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ
اى (كافره) انسانه! ته په خپل كریم (او سخي) رب باندې څه شي دوكه كړى يې
ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ
هغه چې ته يې پیدا كړې، نو ته يې ښه برابر كړې
فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ
په هر صورت (شكل) كې چې هغه غوښتل، ته يې پیوند (او جوړ) كړې
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ
داسې بېخي نه ده، بلكې تاسو د بدلې ورځ (قیامت) دروغ ګڼئ
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ
په داسې حال كې چې پر تاسو باندې ساتونكي (ملايك) مقرر دي
كِرَامًۭا كَٰتِبِينَ
چې عزتمن لیكونكي دي
يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ
دوى په هغه څه پوهېږي چې تاسو يې كوئ
إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ
بېشكه نېكان (مومنان) به خامخا په نعمتونو كې وي
وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ
او بېشكه چې بدكاران (كافران) به خامخا په جهنم كې وي
يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ
دوى به ده ته د بدلې په ورځ ننوځي
وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ
او دوى به له دغه (دوزخ) نه له سره پټېدونكي نه وي
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ
او ته څه شي پوه كړې چې د بدلې ورځ (قیامت) څه شى دى؟
ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ
بیا ته څه شي پوه كړې چې د بدلې ورځ څه شى دى
يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ
(یاده كړه) هغه ورځ چې هېڅ یو نفس به د بل نفس لپاره د هېڅ شي اختیار ونه لري۔ او په دغې ورځ كې به امر (حكم) خاص الله لره وي
Surah 83: Al-Mutaffifin — المطففين
وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ
(په تول او پېمانه كې) كمي كوونكو لره هلاكت دى
ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ
هغه كسان چې دوى له خلقو نه ځان ته پېمانه اخلي (، نو) پوره (يې) اخلي
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ
او كله چې دغو (خلقو) ته پېمانه وركوي، یا يې دوى ته تلي (، نو) كمى كوي
أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ
ایا دغه خلق یقین نه كوي چې بېشكه دوى به بیا راژوندي كول شي
لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ
په ډېره لویه ورځ كې (د حساب لپاره)
يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
هغه ورځ چې خلق به ’’رب العلمین‘‘ ته ودرېږي
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ
هیڅكله داسې نه ده په كار، بېشكه د فاجرانو (كافرانو) كتاب (لیكل شوي عملونه) خامخا په سجین كې دي
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ
او ته څه شي پوه كړې چې سجین څه شى دى
كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ
یو دفتر (كتاب) دى لیكل شوى
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ
په دغې ورځ كې د دروغ ګڼونكو لپاره هلاكت دى
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ
هغه كسان چې د بدلې ورځ دروغ ګڼي
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ
او دغه (ورځ) دروغ نه ګڼي مګر هر زیاتي كوونكى، سخت ګناه ګار
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ
كله چې ده ته زمونږ ایتونه تلاوت كولى شي؛ دى وايي: (دا) د ړومبنیو (خلقو) باطلې قصې دي
كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ
داسې نه ده، بلكې د دوى په زړونو باندې هغو (د ګناه عملونو) زنګ لګولى دى چې دوى به كول
كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ
داسې نه ده په كار، بېشكه دوى به په دغې ورځ كې له خپل رب نه یقینًا په حجاب (بند) كړى شوي وي
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ
بیا بېشكه دوى یقینًا دوزخ ته ننوتونكي دي
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
بیا به (دوى ته) ویلى شي: دا هغه (دوزخ) دى چې تاسو به دا دروغ ګاڼه
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ
داسې نه ده، بېشكه د نېكانو (خلقو) عملنامې (لیكلى كتاب) خامخا په ’’علِّیین‘‘ كې دي
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ
او ته څه شي پوه كړې چې ’’علّیون‘‘ څه شى دى
كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ
یو دفتر (كتاب) دى چې لیكل شوى دى
يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ
چې ده ته مقرب (بنده ګان او ملايك) حاضرېږي
إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ
بېشكه نېكان خلق یقینًا په نعمتونو كې دي
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ
دوى به په تختونو باندې (ناست) وي، ګوري به
تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ
(اى كتونكیه!) ته به د دوى په مخونو كې د نعمتونو تازګي وینې
يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ
په دوى به مُهر (ټاپه) كړى شوي خالص شراب څښولى شي
خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ
چې د دغو مُهر (ټاپه) به مشك وي، او په دغه (نعمتونو) كې، پس په كار ده چې رغبت كوونكي رغبت وكړي
وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ
د دغو (شرابو) ګډون له تسنیم (چينې) څخه دى
عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ
چې یوه چینه ده چې له دې نه به (د الله) مقربین څښي
إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ
بېشكه هغه كسان چې جرم (د كفر) يې كړى دى۔، دوى به په هغو كسانو پورې خندا كوله چې ایمان يې راوړى و
وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ
او كله چې به د دوى (مومنانو) په خوا كې تېرېدل (نو) په خپلو منځونو كې به يې سترګكونه وهل
وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ
او كله چې به دوى خپلو كورونو ته واپس كېدل (نو) خوشاله به واپس كېدل
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ
او كله چې به دوى دغه (مسلمانان) وليدل (نو) ويل به يې: بېشكه دغه خلق یقینًا ګمراهان دي
وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ
حال دا چې دوى په دغو (مومنانو) باندې نګرانان (څوكيداران) نه وو لېږل شوي
فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ
نو په نن ورځ به هغه كسان چې ایمان يې راوړى دى؛ په كافرانو پورې خندا كوي
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ
په تختونو باندې به ناست وي، چې ګوري به
هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ
یقینًا كافرانو ته د هغه څه بدله وركړى شوه چې دوى به كول
Surah 84: Al-Inshiqaq — الإنشقاق
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ
كله چې اسمان څیرې شي
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ
او خپل رب ته غوږ كېږدي او دى (اسمان) د همدې لايق دى
وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ
او كله چې ځمكه راښكلى شي
وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ
او هغه څه د باندې وغورځوي چې په دې كې دي او خالي شي
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ
او خپل رب ته غوږ كېږدي او دا د همدې لايق ده
يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًۭا فَمُلَٰقِيهِ
اى انسانه! بېشكه ته په پوره كوشش سره كار كوونكى يې تر خپل ربه (سره د ملاقات پورې)، ښه په كوشش سره كار كول، پس ته له دغه (خپل عمل) سره ملاقات كوونكى يې
فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ
نو هر چې هغه څوك دى چې هغه ته خپل كتاب (عمل نامه) په ښي لاس كې وركړى شي
فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًۭا يَسِيرًۭا
نو ژر ده چې له ده سره به حساب وكړى شي، ډېر اسان حساب
وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًۭا
او دى به خپل اهل ته خوشاله وګرځي
وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ
او هر چې هغه څوك دى چې هغه ته خپل كتاب (عمل نامه) له خپلې شا نه وروسته وركړى شي
فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًۭا
نو دى به ژر هلاكت ته چغې كړي
وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا
او د دوزخ بل اور ته به ننوځي
إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا
بېشكه دى په خپل اهل كې خوشاله و
إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ
بېشكه ده یقین كړى و چې دى به له سره بېرته (الله ته) ونه ګرځي
بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًۭا
ولې نه! بېشكه د ده رب ده لره تل ښه ليدونكى و
فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ
نو زه قسم خورم په شفق (له ماښام نه پس په سوروالي)
وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ
او په شپه او په هغه څه چې دې راجمع كړي دي
وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ
او په سپوږمۍ كله چې دا كامله شي
لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍۢ
چې تاسو به خامخا ضرور رسېږئ یو حال ته وروسته له بل حال نه
فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ
نو په دوى څه شوي دي چې دوى ایمان نه راوړي
وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩
او كله چې په دوى باندې قرآن لوستى شي دوى سجده نه كوي
بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ
بلكې هغه كسان چې كافران شوي دي؛ هغوى تكذیب كوي
وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ
او الله ښه عالم دى په هغه څه چې دوى يې پټ ساتي
فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
نو ته دوى ته د ډېر دردوونكي عذاب زېرى وركړه
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ
غیر له هغو كسانو نه چې ایمان يې راوړى دى او نېك عملونه يې كړي دي، د دوى لپاره نه ختمېدونكى اجر دى
Surah 85: Al-Buruj — البروج
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْبُرُوجِ
قسم دى په اسمان چې خاوند د برجونو دى
وَٱلْيَوْمِ ٱلْمَوْعُودِ
او په وعده كړى شوې ورځې (د قيامت)
وَشَاهِدٍۢ وَمَشْهُودٍۢ
او په ګواه يا حاضرېدونكي او په هغې (ورځې) چې هغې ته حاضري كولى شي (چې د قيامت ورځ ده)
قُتِلَ أَصْحَٰبُ ٱلْأُخْدُودِ
هلاك دې كړى شي خاوندان د خندق
ٱلنَّارِ ذَاتِ ٱلْوَقُودِ
چې (په كې) اور و د بلېدلو (او لرګو) والا
إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌۭ
كله چې دوى په (غاړو د) هغو ناست وو
وَهُمْ عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ بِٱلْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌۭ
او دوى هغه څه ته چې دوى به په مومنانو باندې كول؛ حاضر وو
وَمَا نَقَمُوا۟ مِنْهُمْ إِلَّآ أَن يُؤْمِنُوا۟ بِٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَمِيدِ
او دوى له دغو (مومنانو) نه هېڅ عیب نه لیده مګر دا چې دوى په الله باندې ایمان راوړى و، چې ډېر غالب، ښه ستايل شوى دى
ٱلَّذِى لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ
هغه (الله) چې خاص د هغه لپاره د اسمانونو او ځمكې بادشاهي ده او الله په هر شي باندې ښه خبردار (او ګواه) دى
إِنَّ ٱلَّذِينَ فَتَنُوا۟ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَٰتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا۟ فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ ٱلْحَرِيقِ
بېشكه هغه كسان چې مومنان سړي او مومنې ښځې يې په فتنه (عذاب) كې اچولي وي، بیا يې توبه نه وي ایستلې، نو د دوى لپاره د جهنم (دوزخ) عذاب دى او د دوى لپاره د ډېر سوځوونكي اور عذاب دى
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ جَنَّٰتٌۭ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْكَبِيرُ
بېشكه هغه كسان چې ایمان يې راوړى دى او نېك عملونه يې كړي دي د دوى لپاره داسې جنتونه دي چې د هغو له لاندې ولې بهېږي، همدغه ډېره لویه كامیابي ده
إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ
بېشكه ستا د رب نیول یقینًا ډېر سخت دي
إِنَّهُۥ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ
بېشكه هم دغه (الله) اول ځلې پیدا كوي او دویم ځلې پیدا كوي
وَهُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلْوَدُودُ
او هم دى ډېر بخښونكى، ډېر محبت كوونكى دى
ذُو ٱلْعَرْشِ ٱلْمَجِيدُ
د عرش مالك دى، لوى شان (او عزت) والا دى
فَعَّالٌۭ لِّمَا يُرِيدُ
ډېر كوونكى دى هغه څه لره چې دى يې اراده وكړي
هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْجُنُودِ
ایا تا ته د لښكرو خبر راغلى دى؟
فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ
چې فرعونیان او ثمودیان وو
بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى تَكْذِيبٍۢ
بلكې هغه كسان چې كافران شوي دي په دروغ ګڼلو كې (لګیا) دي
وَٱللَّهُ مِن وَرَآئِهِم مُّحِيطٌۢ
او الله د دوى له چاپېره نه راګېروونكى دى
بَلْ هُوَ قُرْءَانٌۭ مَّجِيدٌۭ
بلكې دغه د لوى قدر والا قرآن دى
فِى لَوْحٍۢ مَّحْفُوظٍۭ
په لوح محفوظ كې دى
Surah 86: At-Tariq — الطارق
وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ
قسم دى په اسمان او د شپې په راتلونكي
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ
او ته څه شي پوه كړې چې د شپې راتلونكى څه شى دى؟
ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ
ځلېدونكى ستورى دى
إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ
نشته هېڅ یو نفس مګر په هغه باندې څارونكى (ساتونكى) شته
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ
نو انسان دې وګوري چې دى له څه شي نه پیدا كړى شوى دى؟
خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ
دى له ټوپ وهونكو اوبو نه پیدا كړى شوى دى
يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ
چې د شا او له سینو د هډوكو له مینځ نه راوځي
إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ
بېشكه دغه (الله) د دغه (انسان) په بیا راژوندي كولو یقینًا قادر دى
يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ
په هغې ورځ چې د پټو څیزونو به (په كې) څېړنه (او څرګندونه) كولى شي
فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ
نو د دغه (انسان) لپاره به نه هېڅ قوت وي او نه څوك مدد كوونكى
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ
قسم دى په اسمان چې خاوند د باران دى
وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ
او په ځمكه چې د (زرغونې راوتلو لپاره) چاودېدلو والا ده
إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ
بېشكه دا (قرآن) یقینًا (د حق او باطل) بېلونكې وینا ده
وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ
او دا هیڅكله عبثه (او د ټوقو) خبره نه ده
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا
بېشكه دوى مكر او چل كوي، یو چل كول
وَأَكِيدُ كَيْدًۭا
او زه هم یو تدبیر كوم، تدبیر كول
فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا
نو ته كافرانو ته مهلت وركړه، ته دوى ته لږ مهلت وركړه
Surah 87: Al-Ala — الأعلى
سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى
ته پاكي بیان كړه د خپل رب د نامې چې تر ټولو اوچت دى
ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ
هغه چې پیدا يې كړل ټول شيان، پس ښه يې برابر كړل
وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ
او هغه (رب) چې اندازه يې وكړه، پس لاره يې وښووله
وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ
او هغه ذات چې تازه ګياه يې را اېستلې ده
فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ
بيا يې هغه وګرځوله وچه توره
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ
ژر ده چې مونږ به په تا باندې (قرآن) ولولو، نو ته به يې نه هېروې
إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ
مګر هغه چې الله يې وغواړي، بېشكه دغه (الله) په ښكاره و پوهېږي او په هغه څه چې پټ وي
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ
او مونږ به تا ته اسانې لارې ته اسانتیا دركوو
فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ
نو ته نصیحت (پند) كوه كه نصیحت كول نفع رسوي (يا بېشكه نصيحت كول نفع رسوي)
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ
ژر ده چې هغه څوك به پند واخلي چې وېرېږي
وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى
او له دغه (نصیحت) نه به تر ټولو بدبخته ډډه كوي
ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ
هغه چې تر ټولو لوى اور ته به ننوځي
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ
بیا به دى په دغه (اور) كې نه مري او نه به ښه ژوند لري
قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ
یقینًا هغه څوك كامیاب شو چې پاك شو
وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ
او د خپل رب نامه يې یاده كړه، پس لمونځ يې وكړ
بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا
بلكې تاسو (په اخرت باندې) دنيايي ژوند غوره كوئ
وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ
حال دا چې اخرت ډېر غوره او تل ترتله دى
إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ
بېشكه دا (خبرې) یقینًا په ړومبنیو صحیفو كې هم دي
صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ
د ابراهیم او موسی په صحیفو كې
Surah 88: Al-Ghashiyah — الغاشية
هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ
ایا تا ته (يعنې خلقو لره) د پټوونكي (قیامت) خبر راغلى دى؟
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ
څه مخونه به په دغې ورځ كې خوار (او) وېرېدونكي وي
عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ
سخت كار كوونكي، ستړي كېدونكي به وي
تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ
ډېر ګرم اور ته به ننوځي
تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ
په دوى به له ډېرې ګرمې چېنې نه اوبه څښولى شي
لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ
د دوى لپاره به طعام نه وي مګر له اغزنې ترخې ونې نه
لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ
چې نه څربول كوي او نه هېڅ لوږه لرې كوي
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ
څه مخونه به په دغې ورځ كې تروتازه وي
لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ
په خپل كوشش به راضي (خوشاله) وي
فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ
په اوچت جنت كې به وي
لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ
دوى به په دغه (جنت) كې هېڅ بېكاره خبره نه اوري
فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ
په دغه (جنت) كې روانه چینه ده
فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ
په دغه (جنت) كې اوچت تختونه دي
وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ
او (په اندازې سره) ایښودل شوي جامونه دي
وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ
او په قطار كې ایښودل شوي بالښتونه دي
وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ
او غوړول شوي اعلی فرشونه دي
أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ
ایا نو دوى اوښانو ته نه ګوري چې دوى څرنګه پیدا كړى شوي دي؟
وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ
او اسمان ته چې دى څنګه اوچت كړى شوى دى؟
وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ
او غرونو ته چې دوى څنګه ودرول شوي دي؟
وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ
او ځمكې ته چې څنګه غوړول شوې ده؟
فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ
نو ته پند وركړه، بېشكه ته خو يواځې پند وركوونكى يې
لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ
ته په دوى باندې مسلط كړى شوى نه يې
إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ
مګر هغه څوك چې (له ایمانه) وګرځي او كافر شي
فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ
نو الله به ده ته عذاب وركړي تر ټولو لوى عذاب
إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ
بېشكه خاص مونږ ته د دوى بېرته راتګ دى
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم
بیا یقینًا د دوى حساب زمونږ په غاړه دى
Surah 89: Al-Fajr — الفجر
وَٱلْفَجْرِ
قسم دى په فجر (سبا) باندې
وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ
او په لسو شپو باندې
وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ
او په جفت او طاق باندې
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ
او په شپه باندې كله چې روانه وي
هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ
ایا په دغو (قسمونو) كې خاوند د عقل لره (كوم قانع كوونكى) قسم شته؟
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
ایا تا نه دي كتلي چې ستا رب څه وكړل له ’’قوم عاد‘‘ سره؟
إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ
چې ارم و د ستنو والا
ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ
هغه چې په ښارونو كې د دوى په مثل نه و پیدا كړى شوي
وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ
او ثمودیانو سره (يې څه وكړل) هغه چې په دره كې يې تیګې غوڅې كړې (تراشلې) وې؟
وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ
او له میخونو والا فرعون سره (يې څه وكړل)
ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ
هغه كسان چې دوى په ښارونو كې سركشي كړې وه
فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ
نو په دغو كې يې فساد ډېر كړى و
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ
نو ستا رب په دوى باندې د عذاب قمچینه (كروړه) نازله كړه
إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ
بېشكه ستا رب یقینًا په ځاى د انتظار كې دى
فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ
نو هر چې انسان دى، كله چې ده لره خپل رب وازمايي، پس ده ته عزت وركړي او ده ته نعمت وركړي، نو دى وايي: زما رب ما ته عزت راكړ
وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ
او خو هر كله چې دى وازمايي، پس په ده باندې د ده رزق تنګ كړي، نو دى وايي: زما رب زه سپك كړم
كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ
داسې نه ده، بلكې تاسو د یتیم (سره احسان او د هغه) عزت نه كوئ
وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ
او مسكین ته په طعام وركولو یو بل ته ترغیب نه وركوئ
وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا
او تاسو د میراث (پردى) مال خورئ، په خوړلو ټولو سره
وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا
او تاسو له مال سره مینه كوئ، ډېره زیاته مینه
كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا
داسې نه ده۔ كله چې ځمكه وټكولى شي، په ټكولو ماتولو سختو سره
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا
او ستا رب راشي او ملايك قطار قطار (راشي)
وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ
او په دغې ورځ كې به دوزخ راوستى شي۔، په دغې ورځ كې به انسان نصیحت (او پند) اخلي او (په دغه وخت كې) د ده لپاره نصیحت به څنګه (نفعمن) وي
يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى
دى به وايي: اى كاشكې ما د خپل ژوند لپاره مخكې (څه نېك عملونه) لېږلي وى
فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ
نو په دغې ورځ كې به د ده (يعنې د رب) د عذاب په شان هیڅوك عذاب نه وركوي
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ
او د ده د تړلو په شان به هیڅوك تړل نه كوي
يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ
اى اطمینان نیوونكیه نفسه!
ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ
ته وګرځه خپل رب ته، په داسې حال كې چې خوشاله او راضي كړى شوى به يې
فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى
نو ته زما په بنده ګانو كې داخل شه
وَٱدْخُلِى جَنَّتِى
او زما جنت ته ننوځه
Surah 90: Al-Balad — البلد
لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ
زه قسم خورم په دې ښار باندې
وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ
په داسې حال كې چې ته په دې ښار كې اوسېدونكى يې
وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ
او په زېږوونكي باندې او په هغه باندې چې ده زېږولي دي
لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ
یقینًا یقینًا مونږ انسان په مشقت كې پیدا كړى دى
أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ
ایا دغه (كافر انسان) خیال كوي چې بېشكه شان دا دى چې په ده باندې به هیڅوك قادر نشي
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا
دى وايي: ما ډېر زیات مال خرڅ كړى (لګولى) دى
أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ
ایا دى خیال كوي چې بېشكه دى هیچا نه دى لیدلى
أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ
ایا مونږ ده ته دوه سترګې نه دي وركړي
وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ
او یوه ژبه او دوه شونډي
وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ
اومونږ ده ته دوه لارې ښودلي دي
فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ
نو ده د غونډۍ په ختلو كې هېڅ تكلیف ونه وېست
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ
او ته څه شي پوه كړې چې (ختل د) غونډۍ څه شى دى؟
فَكُّ رَقَبَةٍ
خلاصول د څټ (ازادول د مريي) دي
أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ
او طعام وركول دي په داسې ورځ كې چې د لوږې والا ده
يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ
یتیم ته چې د خپلوۍ خاوند وي
أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ
یا مسكین ته چې په خاورو ككړ وي
ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ
بیا دغه له هغو كسانو ځنې وي چې ایمان يې راوړى وي او یو بل ته د صبر وصیت كوي او یو بل ته د مهربانۍ (او شفقت) كولو وصیت كوي
أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ
دغه كسان دښي اړخ والا دي
وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ
او هغه كسان چې زمونږ په ایتونو باندې كافران شوي دي۔ دوى د چپ (ګس) اړخ والا دي
عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ
په دوى باندې به سرپوښ كړى شوى اور وي
Surah 91: Ash-Shams — الشمس
وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا
قسم دى په لمر باندې او د هغه په رڼا باندې
وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا
اوسپوږمۍ باندې كله چې په ده پسې وروسته راځي
وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا
او په ورځ باندې كله چې دغه (لمر) ښكاره كاندي
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا
او په شپه باندې كله چې دغه (لمر) پټ كاندي (په خپلو تیارو كې)
وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا
او په اسمان باندې او په هغه ذات چې دغه يې جوړ كړى دى
وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا
او په ځمكه باندې او په هغه ذات چې دغه (ځمكه) يې غوړولې ده
وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا
او په نفس باندې او په هغه ذات چې دغه يې ښه برابر كړى دى
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا
نو ده ته يې د ده بدي او د ده تقوٰی (نېكي) الهام كړې (او ورښودلې) ده
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا
چې یقینًا كامیاب شو هغه څوك چې دغه (نفس) يې پاك كړ
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا
او یقینًا نامراده شو هغه څوك چې دغه (نفس) يې په خاورو كې پټ كړ
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ
ثمودیانو د خپلې سركشۍ په سبب (د رسولانو) تكذیب كړى و
إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا
كله چې د دوى لوى بدبخت راپورته شو
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا
نو دوى ته د الله رسول وویل: تاسو د الله اوښه او د هغې اوبه څښل پرېږدئ
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا
نو دوى د هغه تكذیب وكړ (دروغجن يې وګاڼه) نو دوى د هغې پړكي (لينګي) پرې كړل (او مړه يې كړه) نو په دوى باندې د دوى رب د خپلو ګناهونو په سبب راګېروونكى عذاب راولېږه، نو دغه (ټول) يې (په هلاكت كې) برابر كړل
وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا
او دى (الله) د دغه (هلاكت او عذاب) له انجام نه نه وېرېږي
Surah 92: Al-Lail — الليل
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ
قسم دى په شپه كله چې دا (هر شى) پټ كړي
وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ
او په ورځ باندې كله چې روښانه شي
وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ
او په هغه ذات باندې چې نر او ښځه يې پیدا كړي دي
إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ
چې بېشكه ستاسو سعي (او عمل) خامخا بېل بېل دي
فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ
نو هر چې هغه څوك دى چې وركړه كوي او وېرېږي
وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ
او د ډېرې ښكلې كلمې تصدیق كوي
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ
نو مونږ به ضرور ده ته د اسانې لارې اسانتیا وركړو
وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ
او هر چې هغه څوك دى چې بخیلي كوي او بې پروايي كوي
وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ
او د ډېرې ښكلې كلمې تكذیب كوي (دروغ يې ګڼي)
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ
نو مونږ به ضرور ده ته د سختې لارې اسانتیا وركړو
وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ
او كله چې دى په كنده كې غورځېږي (هلاكېږي، نو) د ده مال به د ده هېڅ په كار رانشي
إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ
بېشكه خاص زمونږ په ذمه خامخا لاره ښوول دي
وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ
او بېشكه خاص زمونږ لپاره اخرت او دنیا ده (د دواړو اختيار دى)
فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ
نوما تاسو له داسې اوره ووېرولئ چې لمبې وهي
لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى
ده ته به نه ننوځي مګر ترټولو بدبخته
ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
هغه چې تكذیب يې كړى او مخ يې (له حقه) ګرځولى دى
وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى
او له ده نه به خامخا لرې ساتلى شي ښه وېرېدونكى
ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ
هغه چې خپل مال د دې لپاره وركوي چې پاك شي
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ
او له ده سره (د ده په غاړه) د هیچا لپاره څه نعمت (او احسان) نشته چې بدله يې وركولى شي
إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ
مګر د خپل رب د مخ لټونې لپاره چې تر ټولو اوچت دى
وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ
او خامخا ژر به دى راضي شي`
Surah 93: Ad-Duha — الضحى
وَٱلضُّحَىٰ
قسم دى په څاښت باندې
وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ
او په شپه باندې كله چې قراره شي
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ
چې ته خپل رب نه پریښى يې او نه يې (درسره) بغض ساتلى دى
وَلَلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ
او خامخا اخرت تا لپاره له دنیا نه ډېر غوره دى
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ
او خامخا ژر به تا ته ستا رب دركړي، نو ته به راضي (خوشحاله) شې
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ
ایا ته يې یتیم نه وې موندلى؟ پس پناه ځاى يې دركړ
وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ
او ته يې ناخبره (او ناپوه) وموندلې، نو لار ښوونه يې (درته) وكړه
وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ
او ته يې فقیر وموندلې، نو غني يې كړې
فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ
نو هر چې یتیم دى، نو ته (ده ته) قهر مه كوه
وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ
او هر چې سوالګرى دى، نو ته يې مه رټه
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ
او پاتې شو (نعمت) نو ته د خپل رب نعمت بیانوه
Surah 94: Ash-Sharh — الشرح
أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ
ایا مونږ تا لره ستا سینه نه ده فراخه كړې
وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ
او له تا نه مو ستا دروند بار كوز كړى
ٱلَّذِىٓ أَنقَضَ ظَهْرَكَ
هغه (بار) چې ستا شا يې كږه (او) درنه كړې وه
وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ
او تا لپاره مو ستا ذكر اوچت كړ
فَإِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًا
نو بېشكه له سختۍ سره اساني شته
إِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًۭا
بېشكه له سختۍ سره اساني شته
فَإِذَا فَرَغْتَ فَٱنصَبْ
نو كله چې ته فارغ شې، نو (په عبادت كې،) ځان ستړى كوه
وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرْغَب
او خاص خپل رب ته رغبت (او زاري) كوه
Surah 95: At-Tin — التين
وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيْتُونِ
قسم دى په انځر او زیتون (ښوون) باندې
وَطُورِ سِينِينَ
او په طور سینین (غره) باندې
وَهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ٱلْأَمِينِ
او په دې امان وركوونكي/امن والا ښار باندې
لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِىٓ أَحْسَنِ تَقْوِيمٍۢ
چې یقینًا یقینًا مونږ انسان په ډېر ښكلي صورت (او اعتدال) كې پیدا كړى دى
ثُمَّ رَدَدْنَٰهُ أَسْفَلَ سَٰفِلِينَ
بیا دى مونږ وګرځاوه د ښكتو ډېر ښكته
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۢ
مګر هغه كسان چې ایمان يې راوړى دى او نېك عملونه يې كړې دي، نو د دوى لپاره نه ختمېدونكى اجر دى
فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِٱلدِّينِ
نو (اى د قیامت منكره!) له دې نه وروسته تا څه شى د قیامت په هكله دروغ ګڼلو ته اماده كوي؟
أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَحْكَمِ ٱلْحَٰكِمِينَ
ایا الله تر ټولو لوى حاكم نه دى؟
Surah 96: Al-Alaq — العلق
ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ
ته د خپل هغه رب په نامه سره ولوله چې پیدا كړي يې دي (ټول مخلوقات)
خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ
ده انسان له پرنې (ټوټې) وینې نه پیدا كړى دى
ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ
ته ولوله، په داسې حال كې چې ستا رب تر ټولو لوى كریم دى
ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ
هغه چې په قلم سره يې ښوونه كړې ده
عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ
انسان ته يې هغه څه ښودلي دي چې دى پرې نه پوهېده
كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ
حقه دا خبره ده چې یقینًا انسان خامخا سركشي كوي
أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ
په دې وجه چې دى خپل ځان ویني چې دى بې پروا (بې حاجته) شو
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ
بېشكه خاص ستا رب ته بېرته ورتلل دي
أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ
ته ما ته خبر راكړه د هغه كس چې منع كوي
عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ
بنده (محمدﷺ) لره كله چې دى لمونځ كوي
أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ
ته ما ته خبر راكړه كه چېرې دغه (بنده) په هدایت وي
أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ
یا په تقوٰی (پرهېزګارۍ) سره حكم كوي
أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ
ته ما ته خبر راكړه كه دغه (منع كوونكى) تكذیب كوي او (له حق نه) مخ اړوي
أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ
ایا دى نه پوهېږي چې بېشكه الله ویني؟
كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ
داسې نه ده! قسم دى كه دى منع نشو، (نو) مونږ به (دى) خامخا ضرور ډېر سخت راكاږو د تندي (وچولي) په وېښتانو سره
نَاصِيَةٍۢ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ
داسې تندى چې دروغجن (او) خطا كار دى
فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ
نو دى دې خپل مجلس والا راوبلي
سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ
ژر ده چې مونږ به ډېر سخت تند خویه ملايك راوبلو
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩
داسې نه ده ته د ده خبره مه منه، او (الله ته) سجده كوه او (الله ته) ښه نژدې شه
Surah 97: Al-Qadr — القدر
إِنَّآ أَنزَلْنَٰهُ فِى لَيْلَةِ ٱلْقَدْرِ
بېشكه مونږ دا (قرآن) د قدر په شپه كې نازل كړى دى
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا لَيْلَةُ ٱلْقَدْرِ
او ته څه شي پوه كړې چې د قدر شپه څه شى دى؟
لَيْلَةُ ٱلْقَدْرِ خَيْرٌۭ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍۢ
د قدر شپه له زرو میاشتو نه غوره ده
تَنَزَّلُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍۢ
په دغه (شپه) كې (نور) ملايك او روح (جبریل) د خپل رب په حكم سره نازلېږي لپاره (د پوره كولو) د هر (مقرر شوي) كار
سَلَٰمٌ هِىَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ ٱلْفَجْرِ
(دغه شپه) سلامتیا ده، دغه (شپه) تر سبا ختلو پورې ده
Surah 98: Al-Bayinah — البينة
لَمْ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَٰبِ وَٱلْمُشْرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأْتِيَهُمُ ٱلْبَيِّنَةُ
هغه كسان چې كافران شوي دي، چې كتابیان او مشركان دي، جدا كېدونكي نه وو تر دې چې دوى ته ښكاره دلیل راشي
رَسُولٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ يَتْلُوا۟ صُحُفًۭا مُّطَهَّرَةًۭ
چې د الله له جانبه رسول دى، چې (دوى ته) ډېرې پاكې صحیفې لولي
فِيهَا كُتُبٌۭ قَيِّمَةٌۭ
په دغو (صحیفو) كې ډېر سم (او درست) حكمونه (او فریضې) دي
وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَةُ
او اهل كتاب په خپل مینځ كې سره جدا (او مختلف) شوي نه وو مګر وروسته له دې چې دوى ته ښكاره دلیل راغى
وَمَآ أُمِرُوٓا۟ إِلَّا لِيَعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤْتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ ۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلْقَيِّمَةِ
حال دا چې دوى ته حكم نه و وركړى شوى مګر په دې چې دوى دې د الله عبادت كوي، په داسې حال كې چې دین (عبادت) دغه (الله) لره خالص كوونكي وي (او) حنیفان (له باطله حق ته راګرځېدونكي) وي، او (د دې چې) دوى دې لمونځ قايموي او زكاۃت دې وركوي اوهم دغه ډېر محكم دین دى
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَٰبِ وَٱلْمُشْرِكِينَ فِى نَارِ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ هُمْ شَرُّ ٱلْبَرِيَّةِ
بېشكه هغه كسان چې كافران شوي دي، چې اهل كتاب او مشركان دي، (دوى به) د دوزخ په اور كې وي، چې په ده كې به تل ترتله وي. هم دغه كسان د خلقو بدترین دي
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أُو۟لَٰٓئِكَ هُمْ خَيْرُ ٱلْبَرِيَّةِ
بېشكه هغه كسان چې ایمان يې راوړى دى او نېك عملونه يې كړي دي همدغه كسان د خلقو بهترین دي
جَزَآؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتُ عَدْنٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًۭا ۖ رَّضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا۟ عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِىَ رَبَّهُۥ
د خپل رب په نیز د دوى بدله د تل اوسېدنې جنتونه دي چې د هغو له لاندې ولې بهېږي، چې دوى به په دغو كې تل ترتله همېشه وي، الله له دوى نه راضي شوى دى او دوى له هغه نه راضي شوي دي، دغه (وعده) د هغه چا لپاره ده چې له خپل رب نه وېرېږي
Surah 99: Az-Zalzalah — الزلزلة
إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا
كله چې ځمكه وخوزلى شي په خپلو سختو خوزولو سره
وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا
او ځمكه خپل درانه بارونه بهر ته راوباسي
وَقَالَ ٱلْإِنسَٰنُ مَا لَهَا
او انسان به ووايي چې په دې څه شوي دي
يَوْمَئِذٍۢ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا
په دغې ورځې كې به دا ځمكه خپلې خبرې (حالات) بیانوي
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا
په دې سبب چې ستا رب به دې ته وحي وكړي
يَوْمَئِذٍۢ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًۭا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَٰلَهُمْ
په دغې ورځ كې به خلق بېرته راګرځي، په داسې حال كې چې بېل بېل (او مختلف) به وي، د دې لپاره چې دوى ته خپل عملونه وښودل شي
فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًۭا يَرَهُۥ
نو هغه څوك چې د یوې ذرې په اندازه نېك عمل وكړي (، نو) دى به هغه وویني
وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ شَرًّۭا يَرَهُۥ
او هغه څوك چې د یوې ذرې په اندازه د شر (او بدۍ) عمل كوي (، نو) دى به هغه وویني
Surah 100: Al-Adiyat — العاديات
وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًۭا
قسم دى په تېزو ځغلېدونكو اسونو، چې له سینو او ګېډو نه اواز ایستونكي دي
فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًۭا
پس (قسم دى) په هغو اسونو چې په خپلو سُمانو سره تیږې وهي او اور را ایستونكي دي
فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًۭا
پس (قسم دى) په هغو اسونو چې د سبا په وخت كې لوټمار كوونكي دي
فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًۭا
نو په دغه وخت كې دغه (اسونه) ګرد پورته كوي
فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا
پس په دغه وخت كې د لويې ډلې په مینځ كې ننوځي
إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌۭ
چې بېشكه انسان د خپل رب ډېر ناشكره دى
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌۭ
او بېشكه دى په دې خبره یقینًا ښه خبردار (او ګواه) دى
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
او بېشكه دى د مال په مینه كې یقینًا ډېر سخت دى
۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ
ایا نو دى نه پوهېږي كله چې هغه (مړي) راوښكل شي چې په قبرونو كې دي؟
وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ
او هغه څه راښكاره كړى شي چې په سینو كې دي
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّخَبِيرٌۢ
بېشكه د دوى رب په دغې ورځ كې په دوى باندې یقینًا ښه خبردار دى۔
Surah 101: Al-Qariah — القارعة
ٱلْقَارِعَةُ
(د زړونو) ټكوونكى (قیامت)
مَا ٱلْقَارِعَةُ
(د زړونو) ټكوونكى څه شى دى؟
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ
او ته څه شي پوه كړې چې (د زړونو) ټكوونكى څه شى دى؟
يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ
(دى به زړونه ټكوي) په هغې ورځ كې چې خلق به د خواره كړى شویو پتنګانو په شان شي
وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ
او غرونه به د ډانډس كړى شوې رنګینې وړۍ په شان شي
فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ
نو هر چې هغه څوك دى چې د هغه تلې درنې شوې
فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ
نو دى به په ډېر ښه ژوندون كې وي
وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ
او پاتې شو هغه كس چې د هغه تلې سپكې شوې
فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌۭ
نو د ده استوګنځى هاویه ده
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا هِيَهْ
او ته څه شي پوه كړې چې دغه (هاویه) څه شى دى؟
نَارٌ حَامِيَةٌۢ
(دغه) ډېر ګرم اور دى
Surah 102: Al-Takathur — التكاثر
أَلْهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ
تاسو غافله كړئ فخر كولو په یو بل باندې په ډېروالي (د مال، اولاد او قام) سره
حَتَّىٰ زُرْتُمُ ٱلْمَقَابِرَ
تر هغه پورې چې تاسو هدېرو ته ورشئ
كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ
داسې نه ده په كار، ژر ده چې تاسو به پوه شئ
ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ
بیا بېخي داسې نه ده، ژر ده چې تاسو به پوه شئ
كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ ٱلْيَقِينِ
داسې نه ده كه تاسو په علم اليقين سره پوهېدلى
لَتَرَوُنَّ ٱلْجَحِيمَ
تاسو به خامخا ضرور دوزخ وینئ
ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ ٱلْيَقِينِ
بیا به تاسو خامخا ضرور دغه (دوزخ) د یقین په سترګو وینئ
ثُمَّ لَتُسْـَٔلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ
بیا به په دغې ورځ كې له تاسو نه خامخا ضرور د نعمتونو په باره كې تپوس كېږي
Surah 103: Al-Asr — العصر
وَٱلْعَصْرِ
قسم دى په عصر (مازیګر، یا زمانه)
إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَفِى خُسْرٍ
چې بېشكه یقینًا انسان په زیان (او تاوان) كې دى
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْحَقِّ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ
غیر له هغو كسانو نه چې ایمان يې راوړى دى او نېك عملونه يې كړې دي او یو بل ته يې د حق (دین) وصیت كړى دى، او یو بل ته يې د صبر وصیت كړى دى
Surah 104: Al-Humazah — الهمزة
وَيْلٌۭ لِّكُلِّ هُمَزَةٍۢ لُّمَزَةٍ
هلاكت دى د هر ډېر غیبت كوونكي، ډېر عیبت لګوونكي لپاره
ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًۭا وَعَدَّدَهُۥ
هغه چې مال يې جمع كړى دى او دغه يې بیا بیا شمېرلى (او ذخیره كړى) دى
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ
دى خیال كوي چې بېشكه د ده مال به دى تل ژوندى وساتي؟
كَلَّا ۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ
داسې هیڅكله نشي كېدى، دى به خامخا ضرور په حطمه (ماتوونكي او سوځوونكي دوزخ) كې وغورځول شي
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ
او ته څه شي پوه كړې چې حطمه څه شى دى؟
نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ
د الله هغه بل كړى شوى اور دى
ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ
هغه چې په زړونو راخېژي (او غالب كېږي)
إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌۭ
بېشكه دغه (اور) به په دوى باندې (له هره جانبه) رابند كړى شوى وي
فِى عَمَدٍۢ مُّمَدَّدَةٍۭ
په اوږدو (راښكلى شویو) ستنو كې
Surah 105: Al-Fil — الفيل
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَٰبِ ٱلْفِيلِ
ایا ته نه يې خبر شوى چې ستا رب له فیل والاو سره څنګه كار كړى و؟
أَلَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِى تَضْلِيلٍۢ
ایا د هغوى چل (او مكر) يې په ګمراهۍ او زیان كې نه و ګرځولى؟
وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ
او په دوى باندې يې ډلې ډلې مرغان راخوشې كړل
تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍۢ مِّن سِجِّيلٍۢ
چې دغو (مرغانو) به دوى لره په داسې كاڼو ویشتل چې له خټو نه جوړ، په اور پخ شوي وو
فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍۢ مَّأْكُولٍۭ
نو دغه (خلق) يې د خوړل شویو وښو په شان وګرځول
Surah 106: Quraish — قريش
لِإِيلَٰفِ قُرَيْشٍ
د قریشو له یو بل سره د الفت له وجې نه
إِۦلَٰفِهِمْ رِحْلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيْفِ
د ژمي او اوړي په سفر كې د دوى د الفت په وجه
فَلْيَعْبُدُوا۟ رَبَّ هَٰذَا ٱلْبَيْتِ
نو لازم دي چې دوى د دې كور د رب عبادت وكړي
ٱلَّذِىٓ أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍۢ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفٍۭ
هغه (رب) چې دوى ته يې له لوږې نه (د بچ كولو لپاره) طعام وركړى دى او دوى ته يې له وېرې نه (د ساتلو لپاره) امن (او بې خوفي) وركړې ده
Surah 107: Al-Ma'un — الماعون
أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ
ایا تا هغه كس لیدلى چې د بدلي ورځ (قیامت) دروغ ګڼي
فَذَٰلِكَ ٱلَّذِى يَدُعُّ ٱلْيَتِيمَ
نو همدغه هغه كس دى چې یتیم ته دیكې وركوي
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ
او مسكین ته په طعام وركولو ترغیب نه وركوي
فَوَيْلٌۭ لِّلْمُصَلِّينَ
نو هلاكت دى لمونځ كوونكو لره
ٱلَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ
هغه كسان چې دوى له خپلو لمونځونو نه غافله (او اعراض كوونكي) وي
ٱلَّذِينَ هُمْ يُرَآءُونَ
هغه كسان چې دوى ریاكاري كوي
وَيَمْنَعُونَ ٱلْمَاعُونَ
او دوى ماعون (د استعمال عام څیزونه هم له یو بل نه) منع كوي
Surah 108: Al-Kauthar — الكوثر
إِنَّآ أَعْطَيْنَٰكَ ٱلْكَوْثَرَ
بېشكه مونږ تا ته كوثر دركړى دى
فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنْحَرْ
نو ته د خپل رب لپاره لمونځ كوه او قرباني كوه
إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلْأَبْتَرُ
بېشكه ستا دښمن هم هغه بې بنیاده (او لاولده) دى
Surah 109: Al-Kafirun — الكافرون
قُلْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْكَٰفِرُونَ
(اى نبي!) ته (دوى ته) ووایه: اى كافرانو!
لَآ أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ
زه د هغو (شیانو) عبادت نه كوم چی تاسو يې عبادت كوئ
وَلَآ أَنتُمْ عَٰبِدُونَ مَآ أَعْبُدُ
او نه تاسو د هغه ذات عبادت كوونكي يئ چې زه يې عبادت كوم
وَلَآ أَنَا۠ عَابِدٌۭ مَّا عَبَدتُّمْ
او نه زه د هغه شي عبادت كوونكى یم چی تاسو يې عبادت كړى دى
وَلَآ أَنتُمْ عَٰبِدُونَ مَآ أَعْبُدُ
او نه تاسو عبادت كوونكي یئ د هغه ذات چې زه يې عبادت كوم
لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِىَ دِينِ
تاسو لپاره ستاسو دین دى او زما لپاره زما دین دى
Surah 110: An-Nasr — النصر
إِذَا جَآءَ نَصْرُ ٱللَّهِ وَٱلْفَتْحُ
كله چې د الله مدد راشي او فتح
وَرَأَيْتَ ٱلنَّاسَ يَدْخُلُونَ فِى دِينِ ٱللَّهِ أَفْوَاجًۭا
او ته خلق ووینې چې د الله په دین كې ډلې ډلې داخلېږي
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَٱسْتَغْفِرْهُ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابًۢا
نو ته پاكي بیانوه د خپل رب له ستاينې سره او له ده نه مغفرت غواړه، بېشكه دى تل ښه توبه قبلوونكى دى
Surah 111: Al-Masad — المسد
تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍۢ وَتَبَّ
د ابو لهب دواړه لاسونه دې هلاك شي او دى هلاك شو
مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ
د ده هېڅ په كار رانغى د ده مال او (نه) هغه څه چې ده ګټلي وو
سَيَصْلَىٰ نَارًۭا ذَاتَ لَهَبٍۢ
ژر ده چې دى به لمبې وهونكي اور ته داخل شي
وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ
او د ده ښځه هم، (زه د دغې) د لرګو اوچتوونكې (مذمت كوم)
فِى جِيدِهَا حَبْلٌۭ مِّن مَّسَدٍۭ
د دې په غاړه كې د كجورې د پټ مضبوطه رسۍ ده
Surah 112: Al-Ikhlas — الإخلاص
قُلْ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ
(اى نبي!) ته (دوى ته) ووایه: شان دا دى چی الله یو دى
ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ
هم دا الله بې نیاز (بې حاجته) دى
لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ
نه يې (څوك) زېږولى دى او نه دى (له چا) زېږول شوى دى
وَلَمْ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدٌۢ
او د ده هیڅوك سیال (او) برابر نشته
Surah 113: Al-Falaq — الفلق
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ
(اى نبي) ته ووایه: زه په رب د سبا پورې پناه نيسم
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ
د هر هغه شي له شر نه چې ده پیدا كړى دى
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ
او د تیارې شپې له شر نه كله چې تكه توره (او خوره) شي
وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِى ٱلْعُقَدِ
او له شره د هغو (جادوګرو) ښځو چې په غوټو كې پوكي وهونكې دي
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ
او د حسد كوونكي له شر نه كله چی دى حسد (شروع او ښكاره) كړي
Surah 114: An-Nas — الناس
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ
(اى نبي) ته ووایه: زه د خلقو په رب پورې پناه نیسم
مَلِكِ ٱلنَّاسِ
چې د خلقو بادشاه دى
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ
د خلقو (حقیقي) معبود دى
مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ
له شره د وسوسې اچوونكي، تښتېدونكي
ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ
هغه چې د خلقو په سینو كې وسوسې اچوي
مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ
چی (دغه وسوسې اچوونكي) له پېریانو او انسانانو ځنې دي