O co oni wzajemnie się pytają?

O wieść wielką,

Co do której nie są zgodnie

Nie! Oni niebawem się dowiedzą!

I jeszcze raz nie! Oni niebawem się dowiedzą!

Czyż nie uczyniliśmy ziemi łożem dla wypoczynku,

A gór jako podpory do namiotu?

Stworzyliśmy was parami.

Uczyniliśmy wasz sen odpoczynkiem.

Uczyniliśmy noc zasłoną.

Uczyniliśmy dzień czasem życia.

Zbudowaliśmy nad wami siedem sfer solidnych.

Uczyniliśmy lampę płonącą.

Spuściliśmy z deszczowych chmur wodę obfitą

I sprawiliśmy, iż dzięki niej wyrosły ziarna i rośliny

Oraz bujne ogrody.

Zaprawdę, Dzień Rozstrzygnięcia jest wyznaczony!

Tego Dnia, kiedy zadmą w trąbę, przybędziecie grupami.

Niebo zostanie otwarte i stanie się bramami.

Góry zostaną z posad poruszone i staną się mirażem.

Zaprawdę, Gehenna jest na czatach

Jako miejsce powrotu dla buntowników!

Będą przebywać w niej przez wieki.

Nie zakosztują w niej ani ochłody, ani napoju,

A jedynie wodę wrzącą i ropę cuchnącą

Jako zapłatę odpowiednią.

Zaprawdę, oni się nie spodziewali, iż będą zdawali rachunek!

Uważali znaki Nasze za kłamstwo

Podczas gdy My wyliczyliśmy każdą rzecz, zapisując ją.

Zakosztujcie więc! My nie zwiększymy dla was niczego oprócz cierpienia!

Zaprawdę, dla bogobojnych - miejsce szczęśliwości:

Sady i winnice,

I dziewczęta o zaokrąglonych piersiach - jednakowej młodości,

I puchary napełnione!

Nie będą oni, tam słyszeć ani próżnej gadaniny, ani kłamstwa.

Taka jest nagroda od twojego Pana - dar dobrze obliczony -,

Od Pana niebios i ziemi i tego wszystkiego, co jest między nimi, Miłosiernego; nie będą oni mieli możności przemawiania do Niego.

Tego Dnia kiedy Duch i aniołowie staną w szeregach, nie będą mogli mówić, oprócz tego, któremu pozwoli Miłosierny, i powie on to, co słuszne.

Ten Dzień to prawda. Przeto ten, kto zechce, znajdzie drogę powrotu do swojego Pana.

Zaprawdę, daliśmy wam ostrzeżenie o karze bliskiej, w Dniu, kiedy człowiek zobaczy to, co przygotowały jego ręce, i powie niewierny: "O, gdybym mógł być prochem!"

Na wyrywających gwałtownie!

Na biegnących pośpiesznie!

Na płynących lekko i

Na wyprzedzających szybko!

I na zarządzających sprawami!

Tego Dnia, kiedy zadrży drżąca,

Nastąpi po tym drżeniu następne;

Serca tego Dnia będą wzburzone,

Spojrzenia będą pokorne.

Oni będą mówili: "Czyż my rzeczywiście zostaniemy przywróceni do poprzedniego stanu?

Czyż... skoro byliśmy kośćmi zestalonymi?"

Oni powiedzą: "Byłby to wówczas powrót przynoszący stratę!"

I będzie tylko jeden okrzyk przerażenia,

I naraz oni znajdą się na czuwającej ziemi!

Czy doszło do ciebie opowiadanie o Mojżeszu?

Oto wezwał go Pan w świętej dolinie Tuwa:

"Idź do Faraona - on się zbuntował -

I powiedz: "Czy ty jesteś gotów się oczyścić?

Wtedy ja poprowadzę cię do twego Pana, a ty okażesz bojaźń Bożą."

I pokazał mu znak największy,

Lecz on uznał to za kłamstwo i zbuntował się.

Następnie odwrócił się plecami, działając pośpiesznie.

I zebrał lud, i obwieścił,

Mówiąc: "Ja jestem waszym panem najwyższym!"

Wtedy Bóg dosięgną go karą w życiu ostatecznym i pierwszym.

Zaprawdę, w tym jest przykład pouczający dla tego, kto jest bogobojny.

Czy was trudniej było stworzyć, czy niebo, które On zbudował?

Wzniósł On wysoko jego sklepienie i ukształtował je harmonijnie.

On zaciemnił jego noc i On wyprowadził światłość poranną.

Następnie rozpostarł ziemię.

Wyprowadził z niej wodę i pastwiska jej.

I On utwierdził solidnie góry -

Na pożytek wam i waszych trzód.

Lecz kiedy przyjdzie bardzo wielkie nieszczęście,

W tym Dniu przypomni sobie człowiek, nad czym się trudził;

I pokazany będzie ogień piekielny temu, kto potrafi widzieć.

Wtedy, dla tego, kto się zbuntował

I wolał życie tego świata,

Zaprawdę, dla niego miejscem schronienia będzie ogień piekielny.

Lecz dla tego, kto się lękał stawienia się przed swoim Panem i powstrzymywał duszę od namiętności,

To, zaprawdę, dla niego Ogród będzie miejscem schronienia!

Będą cię pytać o Godzinę: "Kiedyż nadejdzie?"

Jak możesz wspominać o niej?

Do twojego Pana należy jej ostateczny termin.

Ty jesteś tylko ostrzegającym dla tego, kto się obawia.

W Dniu, kiedy oni zobaczą ową Godzinę - to wyda im się, jakby trwali tylko jeden wieczór lub jeden ranek.

Zachmurzył się i odwrócił,

Bo przyszedł do niego niewidomy.

Skąd możesz wiedzieć? może on się oczyści

Albo pomyśli o napomnieniu i to przypomnienie przyniesie mu korzyść.

Jeśli kto jest bogaty,

To ty się nim interesujesz;

A mało się troszczysz o to, iż on się nie oczyszcza.

Lecz od tego, kto przychodzi do ciebie przepełniony gorliwością

I jest pełen bojaźni

- ty się odsuwasz.

Ależ nie! To jest przecież napomnienie;

- I kto zechce; to je sobie przypomni! -

Ono jest na czcigodnych kartach,

Wyniosłych i oczyszczonych

Przez ręce pisarzy,

Szlachetnych, sprawiedliwych.

Niech zginie człowiek! Jakże on jest niewdzięczny!

Z czego On go stworzył?

On go stworzył z kropli spermy i wyznaczył jego los;

następnie uczynił jego drogę łatwą.

Potem On sprowadza jego śmierć i każe pochować go w grobie.

Potem On wskrzesi go, kiedy zechce.

Ależ nie! On nie wypełnia tego, co Bóg mu nakazał.

Niech spojrzy człowiek na swe pożywienie!

Jak wylaliśmy wodę obficie,

Potem spowodowaliśmy popękanie ziemi

I sprawiliśmy, iż wyrosły na niej ziarna,

Winna latorośl i trzcina cukrowa,

Drzewa oliwne i drzewa palmowe,

I ogrody bujnie rosnące,

I owoce, i pastwiska

- to na używanie dla was i dla waszych trzód.

A kiedy przyjdzie huk ogłuszający,

W tym Dniu, kiedy człowiek będzie uciekał od swego brata,

Od swojej matki i od swojego ojca,

Od swojej towarzyszki i od swoich synów

- tego Dnia każdy człowiek będzie zajęty tylko swoją sprawą!

Tego Dnia będą twarze jaśniejące,

Uśmiechnięte i rozradowane.

Tego Dnia będą twarze pokryte pyłem,

Okryte ciemnością.

Ci zaś to niewierni i rozpustnicy.

Kiedy słońce będzie spowite ciemnością

I kiedy gwiazdy będą zamglone;

Kiedy góry będą z miejsca poruszone;

Kiedy wielbłądzice w dziesiątym miesiącu będą całkowicie opuszczone;

Kiedy dzikie zwierzęta będą zebrane;

Kiedy morza będą wzburzone;

Kiedy dusze zostaną w pary złączone;

Kiedy żywcem pogrzebana będzie zapytana,

Za jaki grzech została zamordowana;

Kiedy karty księgi zostaną rozpostarte;

Kiedy niebo zostanie rozsunięte;

Kiedy ogień piekielny będzie rozpalony;

Kiedy Ogród będzie przybliżony -

Wtedy dowie się dusza, co sobie przygotowała.

Lecz nie! Przysięgam na planety,

Wędrujące i znikające;

Na noc, kiedy ciemność zapada;

Na poranek, kiedy zaczyna oddychać!

To, zaprawdę, słowo Posłańca szlachetnego,

Posiadającego moc u Władcy Tronu, zdecydowanego

Słuchanego, ponadto godnego zaufania!

Wasz towarzysz nie jest opętany!

Z pewnością on zobaczył go na jasnym horyzoncie!

On nie skąpi tego, co skryte.

Nie jest to słowo szatana przeklętego.

Dokąd więc idziecie?

To jest tylko napomnienie dla światów,

Dla tych spośród was, którzy chcą iść prosto.

Lecz wy nie będziecie chcieli, jeśli nie zechce Bóg, Pan światów!

Kiedy niebo rozdzieli się

I kiedy gwiazdy zostaną rozproszone;

Kiedy morza się wzburzą

I kiedy groby zostaną wywrócone,

Wtedy każda dusza się dowie, co sobie przygotowała i co zaniedbała.

O człowieku! Cóż ciebie zwiodło względem twego Pana, Szlachetnego?

Tego, który ciebie stworzył i ukształtował cię harmonijnie, i wymierzył proporcjonalnie

- ułożył cię w takiej postaci, w jakiej chciał?

Otóż wręcz przeciwnie! Za kłamstwo uważają Sąd!

Zaprawdę, nad wami są stróże

Szlachetni, którzy zapisują;

Oni wiedzą, co wy czynicie!

Zaprawdę, sprawiedliwi będą w szczęśliwości!

Zaprawdę, grzesznicy będą w ogniu piekielnym!

Oni będą się tam palić w Dniu Sądu

I nie będą mogli oddalić się od niego.

A co ciebie pouczy, co to jest Dzień Sądu?

I jeszcze raz: co ciebie pouczy, co to Dzień Sądu?

Tego Dnia żadna dusza nie będzie w stanie nic pomóc innej duszy. Rozkaz, tego Dnia, będzie należeć do Boga!

Biada oszustom!

Tym, którzy kiedy otrzymują, domagają się od ludzi pełnej miary;

A kiedy mierzą lub ważą dla nich, to przyczyniają się do ich straty.

Czyż oni nie myślą, iż będą wskrzeszeni

Dnia wielkiego,

Dnia, kiedy ludzie staną przed Panem światów?

Wcale nie! Zaprawdę, księga ludzi występnych znajduje się w Sidżdżinie!

A co ciebie pouczy, co to jest Sidżdżin?

To jest księga zapisana.

Biada tego Dnia tym, którzy pomawiają o kłamstwo;

Tym, którzy uważają za kłamstwo Dzień Sądu!

Za kłamstwo uważa go tylko każdy człowiek występny, grzeszny.

Kiedy mu recytują Nasze znaki, on mówi: "To są baśnie praojców!"

Ależ nie! Przeciwnie, rdza uczynków pokryła ich serca.

Wcale nie! Zaprawdę, oni tego Dnia będą oddzieleni od swego Pana!

Potem będą się palić w piekle!

Wtedy będzie im powiedziane: "To jest to, co uważaliście za kłamstwo!"

Wcale nie tak! Zaprawdę, księga sprawiedliwych jest w Illijjun!

A co ciebie pouczy, co to jest Illijjun?

To jest księga zapisana.

Będą świadkami jej owi blisko dopuszczeni.

Zaprawdę, sprawiedliwi zaznają szczęśliwości;

Spoczywając na łożach, będą spoglądać;

Na ich twarzach poznasz blask szczęśliwości.

Będą pojeni winem szlachetnym, pieczętowanym;

Pieczęcią jego będzie piżmo - niech się starają pragnący tego, współzawodnicząc pilnie w staraniach -

A domieszką jego będzie woda z Tasnim

- źródła, z którego pić będą owi blisko dopuszczeni.

Zaprawdę, ci, którzy zgrzeszyli, naśmiewali się z tych, którzy uwierzyli;

Kiedy przechodzili mimo nich, wymieniali między sobą spojrzenia;

A kiedy powracali do swoich domowników, stroili żarty.

A kiedy ich widzieli, mówili: "Zaprawdę, oni są zbłąkani!"

Lecz oni nie zostali posłani, aby być ich stróżami.

Jednak dzisiaj ci, którzy uwierzyli, śmieją się z niewiernych;

Spoczywając na łożach, spoglądają.

Czyż niewierni zostali wynagrodzeni za to, co czynili?

Kiedy niebo się rozerwie

I będzie posłuszne swojemu Panu, a tak uczynić należy;

Kiedy ziemia będzie wyrównana

I wyrzuci to, co jest w niej, i stanie się opustoszała,

Będzie posłuszna swojemu Panu, a tak czynić należy;

Wtedy, o człowieku! zwrócisz się do swego Pana całkowicie i spotkasz Go.

I ten, który otrzyma swoją księgę w rękę prawą,

Będzie obliczany rachunkiem lekkim

I zwróci się do swojej rodziny uradowany.

A ten, kto otrzyma księgę spoza swoich pleców,

Będzie wzywał swego unicestwienia,

Kiedy się będzie palił w ogniu.

Był on na łonie swojej rodziny uradowany

I sądził, że już nie powróci.

Wręcz przeciwnie! Zaprawdę, Pan obserwował go doskonale!

O nie! Przysięgam na zmierzch

I na noc, i na to, co ona osłania;

I na księżyc, kiedy jest w pełni!

-będziecie wstępować warstwa po warstwie!

Dlaczego zatem oni nie wierzą?

I kiedy im recytują Koran, oni nie wybijają pokłonów?

Co więcej! Ci, którzy nie wierzą, mówią, że to kłamstwo!

Lecz Bóg wie najlepiej, co oni ukrywają.

Więc obwieszczaj im karę bolesną,

Pomijając tych, którzy uwierzyli i pełnili dobre dzieła; dla nich będzie nagroda nieustanna!

Na niebo ozdobione konstelacjami!

Na Dzień przyobiecany!

Na świadka i na to, czemu on daje świadectwo!

Zabici zostali Ludzie Rowu

- a ogień ciągle podsycany

Gdy oni siedzieli wokół niego

- świadkowie tego, co czyniono wiernym.

Oni zemścili się na nich tylko dlatego, że uwierzyli w Boga, Potężnego, Godnego Chwały,

Do którego należy królestwo niebios i ziemi. I Bóg jest świadkiem każdej rzeczy!

Zaprawdę, dla tych, którzy poddawali próbie wierzących i wierzące, a potem się nie nawrócili - dla nich będzie kara Gehenny; i dla nich będzie kara ognia palącego.

Zaprawdę, dla tych, którzy uwierzyli i którzy pełnili dobre dzieła - dla nich będą Ogrody, gdzie w dole płyną strumyki. To jest wielkie osiągnięcie!

Zaprawdę, surowość twego Pana jest straszna!

Oto On stwarza po raz pierwszy i powtarza stworzenie!

On - Przebaczający, Miłościwy!

On - Władca Tronu Godnego Chwały!

On czyni to, co chce!

Czy doszło do ciebie opowiadanie o wojskach,

O Faraonie i o ludzie Samud?

Lecz ci, którzy nie wierzą, zaprzeczają prawdzie,

A Bóg otacza ich niewidzialny.

To zaś jest Koran godny chwały

- na tablicy strzeżonej!

Na niebo i na gwiazdę nocną!

A co ciebie pouczy, co to jest gwiazda nocna?

To jest gwiazda przenikająca.

Każda dusza ma nad sobą stróża!

Niech więc rozważy człowiek, z czego on został stworzony!

Został stworzony z cieczy wytryskającej,

Która wychodzi spomiędzy lędźwi i żeber.

Zaprawdę, On jest władny sprowadzić go

W Dniu, kiedy będą badane skryte myśli.

Nie będzie on miał wówczas ani siły, ani pomocnika!

Na niebo, które włada powrotem!

Na ziemię posiadającą rozpadliny!

Zaprawdę, to jest słowo rozstrzygające,

Nie żadna zabawa!

Zaprawdę, oni zamyślają podstęp!

I Ja zamyślam podstęp!

Daj więc nieco wytchnienia niewiernym; daj im jeszcze chwilę zwłoki!

Wysławiaj imię twego Pana, Najwyższego,

Który stworzył i ukształtował harmonijnie,

Który wyznaczył los i poprowadził;

To On każe zielenić się pastwisku,

A potem czyni je ciemniejącą paszą.

My nauczymy cię recytować i ty zapomnisz

Tylko to, co Bóg zechce. Przecież Bóg zna to, co jawne i co skryte!

I My uczynimy łatwą dla ciebie drogę ku temu, co najpomyślniejsze.

Napominaj więc, jeśli napomnienie jest pożyteczne!

Opamięta się ten, kto się obawia;

A odsunie się od napomnienia najnędzniejszy,

Który się będzie palił w ogniu największym,

Gdzie ani nie umrze, ani też nie będzie żył.

Zaś szczęśliwy będzie ten, kto się oczyści

I będzie wspominał imię swego Pana, i modlił się.

Lecz wy wolicie życie tego świata,

Tymczasem życie ostateczne jest lepsze i bardziej trwałe.

Zaprawdę, to jest w dawnych księgach,

Księgach Abrahama i Mojżesza!

Czy doszło do ciebie opowiadanie o oszałamiającym wydarzeniu?

Twarze, tego Dnia, pokornie spuszczone,

Utrudzone, udręczone

Będą narażone na ogień palący,

Będą pojone ze źródła wrzącego.

Pożywieniem ich będą tylko suche ciernie,

Które nikogo nie utuczą i nie zaspokajają głodu.

Tego Dnia twarze uszczęśliwione

I z własnych gorliwości zadowolone

Będą w Ogrodzie wyniosłym,

Gdzie nie usłyszą pustej gadaniny.

Tam będzie źródło płynące,

Tam będą łoża podniesione,

Puchary postawione,

Poduszki w rząd ułożone

I kobierce rozesłane.

Czyż oni nie popatrzą na wielbłądy, jak one zostały stworzone?

I na niebo, jak ono zostało wzniesione?

I na góry, jak one zostały utwierdzone?

I na ziemię, jak ona została rozpostarta?

Przypominaj więc, bo ty jesteś tylko napominającym,

A nie jesteś żadnym ich władcą.

Tylko tego, kto się odwróci i pozostaje niewiernym,

Ukarze Bóg karą największą!

Zaprawdę, do Nas oni powrócą!

Potem, zaprawdę, Nam wypadnie zażądać od nich rachunku!

Na jutrzenkę!

Na dziesięć nocy!

Na podwójne i pojedyncze!

Na noc, kiedy przemija!

Czy to nie jest przysięga człowieka rozsądnego?

Czy nie widziałeś, jak postąpił twój Pan z ludem Ad

I z Iramem, posiadającym kolumny

- czegoś podobnego nie stworzono w żadnym kraju -

I z ludem Samud, który wydrążył skałę w dolinie,

I z Faraonem, władcą pali namiotów?

Oni popełniali przestępstwa w kraju

I szerzyli w nim zgorszenie,

Tak iż twój Pan spuścił na nich bicz kary.

Zaprawdę, twój Pan pilnie wszystko obserwuje!

A człowiek, kiedy Pan go doświadcza - uszanowawszy go i obdarzywszy dobrodziejstwami - mówi: "Mój Pan mnie uszanował!"

A kiedy doświadcza go, ograniczając mu jego zaopatrzenie, wtedy on mówi: "Pan mój wzgardził mną!"

Wcale nie! Lecz wy nie szanujecie sieroty;

Nie zachęcacie się wzajemnie do nakarmienia biedaka;

I zjadacie dziedzictwo z wielką chciwością;

I kochacie bogactwo miłością ogromną!

Ale miejcie się na baczności! Kiedy ziemia zostanie obrócona w pył,

Kiedy przyjdzie twój Pan i aniołowie, szereg za szeregiem,

I kiedy zostanie ukazana Gehenna, tego Dnia przypomni sobie człowiek:.. lecz na cóż mu się zda to przypomnienie?

Będzie on mówił: "O, gdybym był przygotował coś dla mego życia!"

I tego Dnia nikt nie ukarze tak jak On;

I nie skrępuje łańcuchami tak jak On.

O ty, duszo uspokojona,

Powróć do twego Pana, zadowolona i z upodobaniem przyjęta!

Wejdź więc między Moje sługi!

Wejdź do Mojego Ogrodu!

Nie! Przysięgam na to miasto!

- a ty jesteś mieszkańcem tego miasta -

I na rodziciela, i na to, co on zrodził!

Zaprawdę, stworzyliśmy człowieka w udręce!

Czy on sądzi, że nikt nie będzie miał nad nim władzy?

Mówi on: "Roztrwoniłem majątek ogromny."

Czy on sądzi, że nikt tego nie widział?

Czy nie daliśmy mu dwoje oczu, i

Jednego języka i dwóch warg?

I czy nie poprowadziliśmy go! na rozstajne drogi?

Lecz on nie próbował wejść na drogę stromą.

A co pouczy cię, co to jest droga stroma?

To uwolnienie niewolnika

Albo nakarmienie w dniu głodu

Sieroty spośród krewnych

Albo biedaka znajdującego się w nędzy.

A także - być spośród tych, którzy wierzą, zachęcają się wzajemnie do cierpliwości, zachęcają się wzajemnie do miłosierdzia.

Ci - to towarzysze prawicy.

Lecz ci, którzy nie uwierzyli w Nasze znaki - to towarzysze lewicy.

Nad nimi będzie ogień okrywający jak sklepienie.

Na słońce i na jego jasność poranną!

Na księżyc, kiedy po nim następuje!

Na dzień, kiedy jaśnieje jego blaskiem!

Na noc, kiedy okrywa je ciemnością!

Na niebo i na Tego, który je zbudował!

Na ziemię i na Tego, który ją rozpostarł!

Na duszę i na Tego, który ją ukształtował!

I dał jej skłonność - do nieprawości i bojaźni Bożej.

Pomyślność osiągnął ten, kto ją oczyścił,

Lecz poniósł stratę ten, kto ją zaciemnił!

Odrzucił prawdę lud Samud przez swój bunt,

Kiedy się podniósł najnędzniejszy z nich.

I powiedział do nich posłaniec Boga: "Oto wielbłądzica Boga! Dajcie jej pić!"

A oni uznali go za kłamcę i podcięli jej ścięgna. Wtedy Pan zniszczył ich całkowicie za ten grzech i zrównał,

Nie obawiając się żadnych następstw.

Na noc, kiedy okrywa ciemnością!

Na dzień, kiedy jaśnieje blaskiem!

Na Tego, który stworzył mężczyznę i kobietę!

Zaprawdę, wysiłki wasze są różnorodne!

Ale ten, kto daje i jest bogobojny,

I uznaje za prawdę nagrodę najpiękniejszą

- temu My ułatwimy dostęp do szczęścia.

A ten, kto skąpi i szuka bogactwa,

I za kłamstwo uważa nagrodę najpiękniejszą

- na tego My sprowadzimy nieszczęście.

Na nic mu się zda jego majątek, kiedy się sam zaprzepaści.

Zaprawdę, na Nas spoczywa kierowanie na drogę prostą!

I, zaprawdę, do Nas należy życie ostateczne i pierwsze!

Przeto ostrzegam was przed ogniem, który płonie!

Pali się w nim tylko najnieszczęśliwszy;

Ten, który zaprzeczał i odwracał się.

Lecz zostanie odsunięty od niego bogobojny,

Który daje swój majątek, by się oczyścić.

On nie wyświadcza nikomu dobrodziejstwa, po to by otrzymać nagrodę,

Lecz jedynie z tęsknoty do oblicza swego Pana - Najwyższego!

On z pewnością będzie zadowolony!

Na jasność poranka!

Na noc, kiedy spokojnie zapada!

Nie opuścił cię twój Pan ani cię nie znienawidził.

I z pewnością ostateczne będzie lepsze dla ciebie aniżeli pierwsze!

I z pewnością niebawem obdarzy cię twój Pan i będziesz zadowolony!

Czyż nie znalazł cię sierotą i czy nie dał ci schronienia?

Czy nie znalazł cię błądzącym i czy nie poprowadził cię drogą prostą?

I czy nie znalazł cię biednym, i nie wzbogacił cię?

Przeto sieroty - nie uciskaj!

A żebraka - nie odpychaj!

A o dobrodziejstwie twego Pana - opowiadaj!

Czyż nie otwarliśmy twojej piersi?

Czy nie zdjęliśmy z ciebie twego brzemienia,

Które przytłaczało ci plecy?

Czy nie rozgłosiliśmy twojej sławy?

Obok trudności jest łatwość!

Zaprawdę, obok trudności jest łatwość!

Przeto kiedy masz wolny czas, bądź skupiony

I do twego Pana skieruj twoje pragnienia!

Na drzewo figowe i oliwkowe!

Na górę Synaj!

Na to miasto bezpieczne!

Stworzyliśmy człowieka w najpiękniejszej postaci.

Potem uczyniliśmy go znowu najniższym spośród tych, którzy są na dole;

Z wyjątkiem tych, którzy uwierzyli i czynili dobre dzieła - dla nich będzie nagroda nieustanna.

Cóż więc po tym skłania cię jeszcze, by za kłamstwo uważać Sąd?

Czyż Bóg nie jest najsprawiedliwszy z sędziów?!

Głoś! w imię twego Pana, który stworzył!

Stworzył człowieka z grudki krwi zakrzepłej!

Głoś! Twój Pan jest najszlachetniejszy!

Ten, który nauczył człowieka przez pióro;

Nauczył człowieka tego, czego on nie wiedział.

Niestety, nie! Zaprawdę, człowiek się buntuje,

Ponieważ czuje się niezależnym!

Zaprawdę, powrócisz przecież do twojego Pana!

Czy widziałeś tego, który zabrania

Słudze modlić się?

Czy sądzisz, iż on jest na drodze prostej

Albo że zaleca bogobojność?

Czy też sądzisz, iż on za kłamstwo uznaje prawdę i odwraca się?

Czyż on nie wie, że Bóg widzi?

Niech się ma na baczności! Jeśli nie zaprzestanie, to, zaprawdę, pociągniemy go za kosmyk;

Za kosmyk kłamliwy i grzeszny!

Niech on wezwie swoich popleczników!

My wezwiemy strażników!

Ależ nie! Nie słuchaj go! Wybijaj pokłony i zbliż się!

Zaprawdę, zesłaliśmy go w Noc Przeznaczenia!

A co cię pouczy, co to jest Noc Przeznaczenia?

Noc Przeznaczenia - lepsza niż tysiąc miesięcy!

Aniołowie i Duch zstępują tej Nocy, za pozwoleniem swego Pana, dla wypełnienia wszelkich rozkazów.

Ona to pokój aż do pojawienia się żony porannej

Ci, którzy nie wierzą, spośród ludzi Księgi, jak i bałwochwalcy, nie zmienili się, dopóki nie przyszedł do nich jasny dowód:

Posłaniec od Boga, który recytuje oczyszczone karty,

Zawierające pisma prawdziwe.

Ci, którzy otrzymali Księgę, rozdzielili się dopiero wówczas, kiedy przyszedł do nich jasny dowód.

Zostało im nakazane tylko, aby czcili Boga, wyznając szczerze Jego religię - tak jak hanifowie odprawiali modlitwę i dawali jałmużnę. To jest religia prawdziwa.

Zaprawdę, ci, którzy nie uwierzą, spośród ludzi Księgi i bałwochwalcy, będą w ogniu Gehenny, gdzie będą przebywać na wieki. Oni są najgorsi ze stworzeń!

Zaprawdę, ci, którzy wierzą i którzy czynią dobre dzieła - oni są najlepsi ze stworzeń!

Nagrodą ich u pana będą Ogrody Edenu, gdzie w dole płyną strumyki. Będą tam przebywać na wieki, nieśmiertelni. Bóg będzie z nich zadowolony i oni będą z Niego zadowoleni. - To będzie dla tych, którzy się obawiają swego Pana.

Kiedy ziemia zatrzęsie się swoim trzęsieniem

I kiedy ziemia wyrzuci swoje ciężary,

I kiedy człowiek powie: "Co jest z nią?",

Tego Dnia ona opowie swoją historię,

Odpowiednio do tego, co objawił jej Pan.

Tego Dnia ludzie będą wychodzili grupami, aby im zostały ukazane ich czyny.

I ten, kto uczynił dobra na ciężar pyłku, zobaczy je;

I ten, kto uczynił zła na ciężar pyłku, zobaczy je.

Na galopujące, zadyszane,

Krzeszące iskry ognia,.

Które ruszają do ataku rankiem,

Wzbijając tuman kurzu,

I wdzierają się w sam środek gromadnie!

Zaprawdę, człowiek jest niewdzięczny względem swego Pana!

I, zaprawdę, on sam jest tego świadkiem!

Zaprawdę, jego miłość do dóbr jest ogromna!

Czyż on nie wie, że kiedy zostanie wywrócone to, co jest w grobach,

I kiedy zostanie wydobyte na jaw to, co jest w piersiach

- zaprawdę, tego Dnia, ich Pan będzie o nich doskonale powiadomiony!

Wydarzenie przerażające!

Co to jest wydarzenie przerażające?

I co ciebie pouczy, co to jest wydarzenie przerażające?

Tego Dnia ludzie będą podobni do rozproszonych motyli,

A góry będą podobne do różnobarwnej gręplowanej wełny.

Wtedy ten, którego szalki będą ciężkie,

Zazna życia przyjemnego;

A ten; którego szalki będą lekkie,

Pogrąży się w głębi Czeluści.

A co ciebie pouczy, co to jest Czeluść?

To jest Ogień Palący!

Zabawia was współzawodnictwo w pomnażaniu

Do chwili, gdy odwiedzicie groby.

Wcale nie! Wy wkrótce będziecie wiedzieć!

Jeszcze raz nie! Wy wkrótce będziecie wiedzieć!

Wcale nie! Gdybyście wiedzieli wiedzą pewną!

Z pewnością zobaczycie ogień piekielny!

Potem, z pewnością, zobaczycie go okiem pewności!

Potem, z pewnością, zostaniecie zapytani tego Dnia o szczęśliwość!

Na porę przedwieczorną!

Zaprawdę, człowiek jest na drodze zguby!

Z wyjątkiem tych, którzy uwierzyli i czynili dobre dzieła, i zachęcali się wzajemnie do prawdy, i zachęcali się wzajemnie do cierpliwości.

Biada każdemu oszczercy zniesławiającemu!

Który gromadzi bogactwo i przygotowuje je!

Sądzi on, że jego bogactwo uczyni go nieśmiertelnym.

Wcale nie! Zostanie on wrzucony do AI-Hutama!

A co ciebie pouczy, co to jest Al-Hutama?

To jest ogień Boga, buchający płomieniem,

Który wznosi się ponad serca!

On nad nimi tworzy sklepienie

Na wydłużonych kolumnach.

Czy nie widziałeś, jak postąpił twój Pan z towarzyszami słonia?

Czy nie zniweczył ich podstępu?

Czy nie rzucił przeciwko nim ptaków lecących stadami,

Które obrzuciły ich kamieniami z palonej gliny?

I uczynił ich jak objedzone pole zboża.

Dla zgody Kurajszytów,

Dla zgody ich w podróżowaniu zimą i latem!

Niech oni czczą Pana tego Domu,

Który ich nakarmił, kiedy byli głodni, i zapewnił im bezpieczeństwo, aby nie żyli w strachu!

Czy widziałeś tego, który za kłamstwo uważa religię?

To jest ten, który z pogardą odpycha sierotę,

Który nie zachęca do nakarmienia biednego.

Biada modlącym się,

Którzy są niedbali w swojej modlitwie,

Którzy tylko chcą być widziani,

A odmawiają wspomożenia.

Zaprawdę, My daliśmy tobie obfitość!

Módl się przeto do twego Pana i składaj ofiary!

Zaprawdę, ten, kto ciebie nienawidzi - pozostanie bez potomstwa!

Powiedz: "O wy - niewierni!

Ja nie czczę tego, co wy czcicie,

Ani wy nie jesteście czcicielami tego, Co ja czczę.

Ja nie jestem czcicielem tego, co wy czcicie,

Ani wy nie jesteście czcicielami tego, co ja czczę.

Wy macie waszą religię, a ja mam moją religię."

Kiedy przychodzi pomoc Boga i zwycięstwo,

Kiedy widzisz ludzi przystępujących tłumnie do religii Boga,

Głoś chwałę twego Pana i proś go o przebaczenie! Zaprawdę, On jest ciągle przebaczający!

Niech zginą obie ręce Abu Lahaba i niech on sam zginie! -

Nie zdadzą mu się na nic jego majątek i to, co zyskał.

Będzie się palił w ogniu płomiennym,

I jego żona - nosząca drzewo;

Będzie ona mieć na szyi sznur z włókien palmy.

Mów: "On - Bóg Jeden,

Bóg Wiekuisty!

Nie zrodził i nie został zrodzony!

Nikt Jemu nie jest równy!"

Mów: "Szukam schronienia u Pana jutrzenki

Przed złem tego, co On stworzył,

Przed złem ciemności, kiedy się szerzy,

Przed złem tych, którzy dmuchają na węzły,

I przed złem człowieka zawistnego, w chwili kiedy żywi zawiść!"

Mów: "Szukam schronienia u Pana ludzi,

Króla ludzi,

Boga ludzi,

Przed złem kusiciela, wycofującego się skrycie,

Który podszeptuje pokusę w serca ludzi

- spośród dżinów i ludzi."