I po nim nie posłaliśmy już przeciw jego ludowi żadnego wojska z niebios ani nie mamy zamiaru posyłać.

I był tylko jeden krzyk - i oto oni zgaśli!

O, jakie zasmucenie dla sług! Żaden posłaniec nie przychodzi do nich, żeby się z niego nie wyśmiewali.

Czyż oni nie widzieli, ile pokoleń wytraciliśmy przed nimi? i że oni już do nich nie powrócą?

Lecz wszyscy razem zostaną przed Nami postawieni!

I znakiem dla nich - ziemia umarła; ożywiliśmy ją i wyprowadziliśmy z niej ziarno, które oni jedzą.

I uczyniliśmy na niej ogrody z drzewami palmowymi i winną latoroślą, i sprawiliśmy, iż wytryskają z niej źródła,

Ażeby mogli jeść jej owoce i to, co wypracują ich ręce. Czyż mogą nie być wdzięczni?

Chwała niech będzie Temu, który stworzył wszystkie pary, jakie wydaje ziemia i oni sami, i te, których oni nie znają.

I znakiem dla nich - noc. My zdejmujemy z niej dzień i oto oni są w ciemnościach.

I słońce - ono płynie do swego stałego miejsca. To jest ustanowienie Potężnego, Wszechwiedzącego!

I księżyc - ustanowiliśmy dla niego stacje, aż staje się podobny do suchej gałęzi palmowej.

I ani słońcu nie wolno doganiać księżyca, ani też noc nie wyprzedzi dnia; i wszystko żegluje po orbicie.

I znakiem dla nich - iż nosiliśmy ich potomstwo na statku załadowanym.

I stworzyliśmy dla nich podobny do niego, na który oni wsiadają.

Jeśli zechcemy, potopimy ich i oni nie znajdą pomocnika; i będą uratowani

Jedynie dzięki Naszemu miłosierdziu, by do pewnego czasu cieszyć się życiem.

Kiedy im mówią: "Bójcie się tego, co jest przed wami, i tego, co jest za wami; być może doznacie miłosierdzia..."

A jednak żaden spośród znaków ich Pana nie przychodzi do nich, żeby się od niego nie odwrócili.

A kiedy się im mówi: "Rozdawajcie z tego, czym obdarzył was Bóg!", to ci, którzy nie wierzą, mówią do tych, którzy wierzą: "Czyż my mamy karmić tych, których mógłby nakarmić Bóg, jeśliby zechciał? Wy jesteście tylko w jawnym błędzie!"

I oni mówią: "A kiedy się spełni ta obietnica, jeśli jesteście prawdomówni?"

Nie będę wiele czekać; tylko jeden krzyk ich pochwyci, kiedy jeszcze będą się sprzeczać.

I nie będą oni w stanie przygotować żadnego polecenia ani też powrócić do swoich rodzin.

I zadmą w trąbę! I oto oni, z grobów, do swojego Pana pospieszą i

Powiedzą: Biada nam! Kto nas wyrwał z naszego miejsca spoczynku? Oto co obiecał Miłosierny. I prawdę mówili posłańcy!"

I będzie tylko jeden krzyk. I oto oni wszyscy zostaną przed Nami postawieni.

I tego Dnia żadna dusza nie dozna w niczym niesprawiedliwości. Będziecie wynagrodzeni tylko za to, co czyniliście.

Zaprawdę, mieszkańcy Ogrodu tego Dnia będą się jedynie radować.

Oni i ich żony będą wypoczywać w cieniu na ozdobnych łożach.

Będą tam dla nich owoce i będą mieli wszystko, czego zażądają.

"Pokój!" - słowo od Pana litościwego.

Trzymajcie się z dala dzisiaj, o wy, grzesznicy!

Czyż wam nie nakazałem, o synowie Adama: "Nie czcijcie szatana! Zaprawdę, on jest wrogiem jawnym!

Czcijcie Mnie! - to jest droga prosta!"

Szatan sprowadził z drogi mnóstwo spośród was. Czyż nie mieliście rozumu?

Oto Gehenna, która nam została obiecana!

Palcie się w niej dzisiaj za to, iż nie wierzyliście!

Dzisiaj My nakładamy pieczęć na ich usta, lecz mówią ich ręce i ich nogi świadczą o tym, co oni zarobili.

A jeślibyśmy chcieli, to starlibyśmy ich oczy; i oni rzuciliby się na poszukiwanie drogi, lecz jakżeby mogli widzieć?

I jeślibyśmy chcieli, to przemienilibyśmy ich na miejscu, wtedy oni nie mogliby ani odejść, ani powrócić.

A komu My dajemy długie życie, to pochylamy jego postać. Czyż oni nie rozumieją?

My nie nauczyliśmy go poezji - to by nie było dla niego odpowiednie. To jest tylko napomnienie i Koran jasny,

Jako ostrzeżenie dla każdego żyjącego i aby ziściło się słowo wobec niewiernych.

Czyż oni nie widzieli, iż My stworzyliśmy dla nich, między tym, co stworzyły Nasze ręce - trzody, których są posiadaczami?

I poddaliśmy im je: jedne z nich służą im do jazdy wierzchem, a inne jako pożywienie.

Mają też z nich inne korzyści, jak i napoje. Czyż mogą nie być wdzięczni?

Jednak oni wzięli sobie bogów poza Bogiem. Być może, oni będą wspomożeni?!

Lecz oni nie mogą udzielić im pomocy, chociażby byli zastępem dla nich przygotowanym.

Niech cię nie zasmuca ich słowo! My wiemy, co oni ukrywają i co ujawniają.

Czyż nie widział człowiek, jak stworzyliśmy go z kropli nasienia? I oto on jest jawnym przeciwnikiem!

I przytacza Nam przykład, a zapomniał o swoim stworzeniu. Mówi on: "Kto ożywi kości, kiedy one są zetlałe?"

Powiedz: "Ożywi je Ten, kto stworzył je po raz pierwszy. On o wszelkim stworzeniu jest wszechwiedzący!

On jest Tym, który przygotował dla was ogień z zielonego drzewa, i oto wy zapalacie z niego."

Czyż Ten, który stworzył niebiosa i ziemię, nie jest w mocy stworzyć do nich podobnych? Tak! On jest Stworzycielem, Wszechwiedzącym!

Jego rozkaz - kiedy On chce jakiejś rzeczy - zawiera się w słowie: "Bądź!" - i ona jest.

Chwała niech będzie Temu, w którego ręku jest władza królewska nad każdą rzeczą! Do Niego będziecie sprowadzeni!

Na tych, którzy stoją w szeregach,

I tych, którzy odpędzają gwałtownie,

I tych, którzy recytują napomnienie!

Zaprawdę, wasz Bóg jest Jeden!

Pan niebios i ziemi, i tego, co jest między nimi, i Pan wschodów!

Oto ozdobiliśmy najniższe niebo ozdobą z gwiazd,

Również dla ochrony przed wszelkim szatanem buntownikiem.

Oni nie mogą przysłuchiwać się najwyższej radzie; rażeni ze wszystkich stron,

Są odpędzani; i dla nich będzie kara nieustanna;

Chyba że któryś z nich uchwyci jakiś fragment, lecz wtedy idzie w ślad za nim płomień przenikający.

Zapytaj więc ich: Czy oni są silniejsi w budowie fizycznej od innych, których stworzyliśmy? My przecież stworzyliśmy ich z lepkiej gliny.

Tak ty się dziwisz, a oni się wyśmiewają!

I kiedy im się przypomina, oni sobie nie przypominają,

A kiedy widzą znak, to się wyśmiewają;

I mówią: "To są czary oczywiste!

Czyż kiedy pomrzemy i kiedy się staniemy prochem i kośćmi, czyż naprawdę zostaniemy wskrzeszeni,

My i nasi praojcowie?"

Powiedz: "Tak! I będziecie pokorni!"

I będzie tylko jeden krzyk, i wtedy zobaczą,

I powiedzą: "Biada nam! To jest Dzień Sądu!"

To jest Dzień Rozstrzygnięcia, który uznaliście za kłamstwo!

Zbierzcie tych, którzy byli niesprawiedliwi, i ich żony, i to, co oni czcili

Poza Bogiem, i poprowadźcie ich ku drodze do piekła!

Zatrzymajcie ich, bo będą zapytani:

"Cóż z wami? Nie pomagacie sobie wzajemnie?"

Przeciwnie! Oni dzisiaj są całkowicie poddani.

Zbliżają się do siebie i pytają jeden drugiego.

Oni mówią: "Wy przecież przychodziliście do nas z prawej strony. "

Ci powiedzą: "Nie, przeciwnie, wy nie byliście wierzącymi

I my nie mieliśmy nad wami żadnej władzy; byliście ludem buntowników.

Sprawdziło się na nas słowo naszego Pana, - my, z pewnością, zakosztujemy!

My więc zaprowadziliśmy was na bezdroża, bo sami byliśmy błądzącymi.

I oto oni, tego Dnia, będą współuczestnikami w karze.

Oto w ten sposób postępujemy z grzesznikami!

Zaprawdę, kiedy im mówiono: "Nie ma boga, jak tylko Bóg!" - oni wbijali się w pychę.

Mówili: "Czyż porzucimy naszych bogów dla jakiegoś opętanego poety?"

Wcale nie! On przyszedł z prawdą i potwierdził prawdziwość posłańców.

Wy na pewno zakosztujecie kary bolesnej!

Będzie wam zapłacone tylko za to, co czyniliście.

Z wyjątkiem sług Boga, szczerze oddanych.

Dla nich będzie zaopatrzenie znane:

Owoce; i będą uhonorowani

W Ogrodach szczęśliwości,

Spoczywając na łożach, zwróceni twarzami ku sobie.

Będą wokół nich krążyć z pucharem napoju ze źródła

Czystego - rozkoszy dla pijących.

Nie powoduje on zamroczenia ani nie doznają od niego znużenia.

I przy nich będą dziewice skromnie patrzące, o dużych oczach,

Podobne do pereł ukrytych.

Będą podchodzić jedni do drugich, zadając sobie wzajemnie pytania.

Jeden z nich powie: "Miałem towarzysza, który mówił:

Czy ty jesteś spośród tych, którzy przyjmują prawdę?

Czy kiedy pomrzemy i kiedy staniemy się prochem i kośćmi, to czy będziemy sądzeni"

I powie: "Czy zechcecie popatrzyć w dół?"

Wtedy on przyjrzy się i zobaczy swego towarzysza w środku piekła.

I powie: "Na Boga! Ty mnie omal nie zgubiłeś.

Gdyby nie dobroć mojego Pana, to na pewno byłbym wśród skazanych.

Czyż my nie pomarliśmy

Naszą pierwszą śmiercią i nie spotkała nas kara?"

Zaprawdę, to jest ogromne osiągnięcie!

Dla czegoś podobnego niech pracują pracujący.

Czyż to jest lepsze jako ugoszczenie, czy też drzewo Az-Zakkum?

Oto My umieściliśmy je jako próbę dla sprawiedliwych.

To jest bowiem drzewo, które wyrasta z dna piekła.

Jego owoce są jak głowy szatanów.

Oni będą z niego jedli i będą napełniali swoje brzuchy.

Potem otrzymają do picia mieszaninę z wrzącej wody.

Potem, zaprawdę, nastąpi ich powrót do piekła.

Oni znaleźli swoich ojców, którzy zabłądzili;

I poszli szybko ich śladami.

A przed nimi zabłądziła większość dawnych przodków.

A przecież posyłaliśmy do nich ostrzegających.

I popatrz, jaki był ostateczny koniec tych ostrzeganych;

Z wyjątkiem szczerych sług Boga!

Wzywał Nas Noe. - Jakże wspaniali są ci, którzy dali posłuch! -

I uratowaliśmy go i jego rodzinę od strasznego nieszczęścia.

I uczyniliśmy, iż jego potomstwo przetrwało.

I uwieczniliśmy go wśród potomnych:

"Pokój Noemu wśród światów!"

Tak My wynagradzamy czyniących dobro.

On jest przecież wśród Naszych sług wierzących!

Potem potopiliśmy innych.

Zaprawdę, wśród jego zwolenników był Abraham.

Kiedy on przyszedł do swego Pana, z czystym sercem,

Powiedział do swojego ojca i do swego ludu: "Co wy czcicie?

Czy zmyślonego kłamstwa, boga poza Bogiem, szukacie?

A cóż myślicie o Panu światów?"

Wtedy popatrzył on uważnie na gwiazdy

I powiedział: "Zaprawdę, jestem chory!"

I oni odwrócili się do niego plecami.

Wtedy on skierował się ukradkiem do ich bogów i powiedział:

Dlaczego wy nie jecie? Dlaczego wcale nie mówicie?"

I on zwrócił się ku nim, uderzając ich prawą ręką.

Wtedy zbliżyli się do niego pospiesznie.

On powiedział: "Czy wy czcicie to, co wykuliście?

A Bóg stworzył was i to, co wy tworzycie."

Oni powiedzieli: "Zbudujcie jemu budowlę i wrzućcie go w ogień palący!"

I oni uknuli na niego podstęp, lecz My sprawiliśmy, iż oni znaleźli się na dole.

I on powiedział: "Oto ja idę do mego Pana, On mnie poprowadzi drogą prostą.

Panie Mój! Obdarz mnie kimś sprawiedliwym!"

I obwieściliśmy mu radosną wieść: chłopca wspaniałomyślnego.

A kiedy ten doszedł już do wieku, kiedy mógł razem z nim się trudzić, on powiedział: "Synu mój! Oto widziałem siebie we śnie, zabijającego ciebie na ofiarę. Rozważ więc, co o tym myślisz?" Powiedział: "O mój ojcze! Czyń, co ci nakazano! Ty mnie znajdziesz cierpliwym, jeśli tak zechce Bóg!"

A kiedy obaj poddali się całkowicie i kiedy on rzucił go twarzą na ziemię,

Zawołaliśmy do niego: Abrahamie!

Widzenie senne wziąłeś za prawdę. W ten sposób nagradzamy czyniących dobro.

Zaprawdę, to jest doświadczenie oczywiste!"

I okupiliśmy go wielką ofiarą.

I uwieczniliśmy go wśród potomnych:

"Pokój Abrahamowi!"

W ten sposób nagradzamy tych, którzy czynią dobro!

On jest, zaprawdę, wśród Naszych wiernych sług!

I obwieściliśmy mu radosną wieść: Izaaka, proroka spośród sprawiedliwych.

I pobłogosławiliśmy jemu i Izaakowi. A spośród jego potomstwa niektórzy czynią dobro, a inni czynią zło sobie samym, w sposób oczywisty.

I już okazaliśmy dobroć Mojżeszowi i Aaronowi.

Wybawiliśmy ich obydwu, i ich lud, od ogromnego nieszczęścia.

Pomogliśmy im i oni zostali zwycięzcami.

I daliśmy im Księgę jasną;

I poprowadziliśmy ich drogą prostą.

I uwieczniliśmy ich wśród potomnych:

"Pokój Mojżeszowi i Aaronowi!"

Tak My wynagradzamy czyniących dobro!

Oni obydwaj należą do Naszych sług wierzących.

I Eliasz, zaprawdę, był jednym z posłańców!

Oto powiedział on do swego ludu:

"Czyż nie będziecie bogobojni? Czyż będziecie wzywać Balla, a pozostawicie najlepszego ze stwórców,

Boga, Pana waszego i Pana waszych praojców?"

Lecz oni uznali go za kłamcę i na pewno będą skazani,

Z wyjątkiem szczerych sług Boga.

I uwieczniliśmy go wśród późniejszych pokoleń.

Pokój Eliaszowi!

W ten sposób nagradzamy tych, którzy czynią dobro.

On jest wśród Naszych sług wierzących.

I, zaprawdę, Lot był jednym z posłańców!

Oto uratowaliśmy jego i jego rodzinę, wszystkich razem,

Z wyjątkiem starej kobiety, będącej wśród pozostających w tyle.

Potem wytraciliśmy innych.

I oto wy przechodzicie mimo nich rankiem

I nocą. Czyż wy nie rozumiecie?

I, zaprawdę, Jonasz był jednym z posłańców!

Oto uciekł on na statek załadowany.

I rzucał losy, i znalazł się między przegrywającymi.

I połknęła go ryba, kiedy zasłużył na naganę.

I gdyby nie był między wysławiającymi,

To z pewnością pozostałby w jej brzuchu aż do Dnia, kiedy ludzie będą wskrzeszeni.

Potem rzuciliśmy go na pustkowie i był chory.

I spowodowaliśmy, iż wyrosło nad nim drzewo z dyniowatych - jaktin.

Wtedy wysłaliśmy go do stu tysięcy albo jeszcze więcej.

0ni uwierzyli. Pozwoliliśmy im więc używać do pewnego czasu.

Zapytaj ich: "Czy twój Pan ma córki, a oni posiadają synów?

Czyż My stworzyliśmy aniołów jako istoty żeńskie i oni mogą to poświadczyć?"

Czyż oni w swoim oszczerstwie pójdą tak daleko, że będą mówili:

"Bóg zrodził"? Zaprawdę, oni są kłamcami!

Czy On wybrał córki ponad synami?

Cóż z wami? Jak wy sądzicie?

Czy się nie opamiętacie?

Albo czy macie władzę oczywistą?

Przynieście więc waszą Księgę, jeśli jesteście prawdomówni!

Oni ustanowili między Nim a dżinami jakieś pokrewieństwo. A przecież dżiny wiedzą, że oni będą zganieni

- Chwała niech będzie Bogu, który jest ponad to, co oni opisują! -

Oprócz szczerych sług Boga!

Zaprawdę, wy i to, co czcicie,

Potraficie skusić przeciw Niemu

Jedynie tych, którzy się będą palić w ogniu piekielnym.

I nie ma wśród nas nikogo, kto by nie miał oznaczonego miejsca.

My stoimy w szeregach

I głosimy chwałę!

I zaprawdę niewierni mówili:

"Gdybyśmy mieli napomnienie od przodków,

To na pewno bylibyśmy szczerymi sługami Boga!"

Lecz oni nie uwierzyli w Niego. I niebawem się dowiedzą.

Nasze słowo zostało dane wcześniej Naszym sługom posłańcom.

Oni z pewnością zostaną wspomożeni.

Zaprawdę, Nasze zastępy będą zwycięskie!

Odwróć się więc od nich na pewien czas

I przyglądaj się im; oni niebawem zobaczą!

Czyżby chcieli przyśpieszyć Naszą karę?

Kiedy ona znajdzie się już na ich podwórzu, to nieszczęsny będzie ranek dla tych, którzy byli ostrzegani!

Odwróć się więc od nich na pewien czas

I przyglądaj się im; oni niebawem zobaczą!

Chwała niech będzie twojemu Panu, Panu potęgi, który jest ponad to, co oni opisują!

I pokój posłańcom!

I chwała Bogu, Panu światów!

Sad. Na Koran, zawierający napomnienie!

A jednak ci, którzy nie wierzą, tkwią w dumie i odszczepieństwie.

Ileż pokoleń wytraciliśmy przed nimi! Oni wołali, lecz nie był to czas wybawienia.

Dziwią się, że przyszedł do nich ostrzegający spośród nich. I mówią niewierni: "To jest czarownik, wielki kłamca!

Czy on uczyni bogów Bogiem jedynym? Zaprawdę, to jest rzecz zadziwiająca!"

I starszyzna spośród nich oddaliła się, mówiąc: "Idźcie i wytrwajcie przy waszych bogach! Zaprawdę, to jest rzecz pożądana!

Nie słyszeliśmy wcale o tym w ostatniej religii. To jest tylko wymysł.

Czy to jemu, spośród nas wszystkich, zostało zesłane napomnienie?" Tak! Oni pozostają w zwątpieniu względem Mojego napomnienia. Tak! Oni jeszcze nie zakosztowali Mojej kary!

Czy oni posiadają skarby miłosierdzia twego Pana, Potężnego, Obdarzającego?

Czy oni posiadają królestwo niebios i ziemi, i tego, co jest między nimi? Niech więc wzniosą się na sznurach!

Zastępy z frakcji odszczepieńców zostały rozbite.

Przed nimi kłam zadawali: lud Noego, lud Ad i Faraon - posiadacz pali namiotu

I lud Samud, lud Lota i mieszkańcy Gąszczu. Oni wszyscy stanowili frakcje.

Każdy z nich za kłamców uważał posłańców, dlatego też ziściła się Moja kara.

Pozostaje im tylko oczekiwać na jeden krzyk, który nie będzie powtórzony.

I powiedzieli: "Panie nasz! Przyspiesz nasz udział przed Dniem rozrachunku!"

Bądź cierpliwy na to, co oni mówią, i wspomnij Naszego sługę Dawida, posiadającego siłę. Zaprawdę, on był pełen skruchy!

Oto skłoniliśmy góry, aby wraz z nim głosiły chwałę o zachodzie i wschodzie słońca;

I ptaki wokół zebrane - wszystko ku Niemu się zwraca.

I umocniliśmy jego królestwo, i daliśmy mu mądrość i rozstrzygającą jasność mowy.

Czy doszło do ciebie opowiadanie o prowadzących spór? Oto oni wspięli się po murze do sanktuarium.

Kiedy weszli do Dawida, on się ich przestraszył, oni zaś powiedzieli: "Nie obawiaj się! My jesteśmy dwoma kłótnikami, każdy z nas nastaje na drugiego. Rozsądź więc między nami według prawdy i nie bądź niesprawiedliwy, i wyprowadź nas na równą drogę.

Oto mój brat. Posiada on dziewięćdziesiąt dziewięć owiec, a ja mam tylko jedną owcę. I powiedział on: Powierz mi ją - i on zwyciężył mnie w mowie."

Powiedział Dawid: "On był dla ciebie niesprawiedliwy, prosząc o przyłączenie twojej owcy do swoich. Zaprawdę, wielu spośród wspólników wyrządza sobie nawzajem krzywdy, z wyjątkiem tych, którzy uwierzyli i którzy pełnią dobre dzieła, a jest ich niewielu." I domyślił się Dawid, że wystawiliśmy go tylko na próbę. Poprosił o przebaczenie swego Pana i padł na twarz, wybijając pokłony, i nawrócił się.

Więc przebaczyliśmy mu to i czeka go miejsce blisko Nas i piękna przystań.

O Dawidzie! Uczyniliśmy ciebie namiestnikiem na ziemi. Rozsądzaj więc między ludźmi według prawdy, nie idź za namiętnością, bo sprowadzi cię z drogi Boga. Zaprawdę, tych, którzy schodzą z drogi Boga czeka kara straszna za to, iż zapomnieli o Dniu rozrachunku!

My nie stworzyliśmy nieba i ziemi, i tego, co jest między nimi, nadaremnie. Takie jest mniemanie tych, którzy nie wierzą. Lecz biada tym, którzy nie wierzą, w obliczu ognia!

Czy My będziemy traktować tych, którzy wierzą i czynią dobre dzieła, tak jak tych, którzy szerzą zgorszenie na ziemi? Czyż będziemy traktować bogobojnych tak jak rozpustników?

To jest Księga, którą tobie zesłaliśmy, błogosławiona - aby oni zastanowili się nad jej znakami i aby się opamiętali ludzie posiadający rozum.

Dawidowi darowaliśmy Salomona. Jakże wspaniały to sługa! Zaprawdę, on był pełen skruchy.

Kiedy mu przedstawiono wieczorem lekko stąpające, szlachetne rumaki,

On powiedział: "Zaprawdę, postawiłem wyżej miłość tego dobra aniżeli wspomnienie mego Pana; dopóki ono nie skryło się za zasłoną.

Przyprowadźcie je do mnie!" I zaczął przecinać ich ścięgna i szyje.

I doświadczyliśmy Salomona,. umieszczając na tronie jakąś postać. Wtedy on się nawrócił.

Powiedział: "Panie mój! Przebacz mi! I daj mi królestwo takie, które nie będzie odpowiednie dla nikogo po mnie. Zaprawdę, Ty jesteś Obdarzający!"

I poddaliśmy jemu wiatr, który płynie, na jego rozkaz, lekko, tam gdzie on zamierzył;

I szatanów, zarówno budujących, jak i nurkujących,

I innych, parami spętanych.

"Oto jest Nasz dar! Rozdzielaj go hojnie lub zachowaj, bez zdawania rachunku!"

Zaprawdę, czeka go miejsce blisko Nas i piękna przystań!

I wspomnij Naszego sługę Hioba, kiedy wołał do swego Pana: "Czy to szatan mnie dotknął cierpieniem i karą?"

"Uderz nogą! Oto woda chłodna do obmycia się i picia!"

I oddaliśmy mu jego rodzinę dwakroć liczniejszą, jako miłosierdzie od Nas i jako napomnienie dla ludzi rozumnych.

I weź w rękę garść trawy, i smagaj nią, i nie złam twojej przysięgi!" I znaleźliśmy go cierpliwym. Jakże to wspaniały sługa! Zaprawdę, on był pełen skruchy!

I wspomnij nasze sługi: Abrahama, Izaaka i Jakuba - posiadających władzę i jasne spojrzenie.

Oczyściliśmy ich czystą myślą - wspomnieniem o siedzibie.

Oni są u Nas przecież wśród wybranych, najlepszych.

I wspomnij Isma`ila, Eliasza i Zu'I-Kifla - każdy z nich jest wśród najlepszych.

To jest napomnienie. I, zaprawdę, bogobojnych czeka piękna przystań:

Ogrody Edenu z otwartymi dla nich bramami.

Leżąc tam wygodnie, proszą oni o owoce obfite i napój.

I będą mieli dziewczęta o skromnym spojrzeniu, jednakowego wieku.

To właśnie zostało im obiecane na Dzień rozrachunku.

Oto Nasze zaopatrzenie - będzie ono niewyczerpane.

Tak będzie! Lecz, zaprawdę, buntowników czeka nieszczęsna przystań:

Gehenna, w której będą się palić. A jakże to złe miejsce odpoczynku!

Tak będzie! Niech oni zakosztują: i wody wrzącej, i napoju cuchnącego,

I innych tego rodzaju podwojonych mąk.

Oto tłum wrzucony razem z wami. Nie ma dla nich żadnego przywitania; będą się palić w ogniu.

Oni mówią: "Nie! To wy! Dla was nie ma powitania! To wyście nam to pierwej przygotowali! Jakże to nieszczęsne miejsce stałego przebywania!"

Oni mówią: "Panie nasz! Temu, kto dla nas to pierwej przygotował,. powiększ w dwójnasób karę w ogniu!"

Oni mówią: "Cóż to z nami, że nie widzimy tutaj ludzi, których uważaliśmy za złych?

Czyż my braliśmy sobie ich na pośmiewisko albo odwracały się od nich nasze spojrzenia?"

Zaiste, sprzeczanie się mieszkańców ognia jest prawdą!

Powiedz: "Ja jestem tylko ostrzegającym. Nie ma boga, jak tylko Bóg, Jeden, Zwyciężający!

Pan niebios i ziemi, i tego, co jest między nimi, Potężny, Przebaczający!"

Powiedz: "To jest wielka nowina,

Wy się od niej odwracacie.

Nie miałem żadnej wiedzy o najwyższych dostojnikach, kiedy prowadzili spór.

To tylko zostało mi objawione, że jestem wyraźnie ostrzegającym.

Oto powiedział mój Pan do aniołów: "Ja stwarzam człowieka z gliny.

Kiedy go ukształtuję harmonijnie i tchnę w niego Mojego Ducha, to padnijcie, oddając mu pokłony!"

Wtedy pokłonili się aniołowie wszyscy razem,

Z wyjątkiem Iblisa; on wbił się w pychę i znalazł się wśród niewiernych.

Powiedział: "O Iblisie! Co tobie przeszkodziło, że nie pokłoniłeś się temu, co Ja stworzyłem Moimi rękami? Czy wbiłeś się w pychę, czy też jesteś wśród wyniosłych?"

Powiedział: "Ja jestem lepszy od niego: Ty stworzyłeś mnie z ognia, a jego stworzyłeś z gliny."

Rzekł: "Wychodź więc stąd, bo jesteś przeklęty!

I zaprawdę, Moje przekleństwo na tobie aż do Dnia Sądu!"

Powiedział: "Panie mój! Pozwól mi zaczekać do Dnia ich wskrzeszenia."

Rzekł: "Zaprawdę, ty jesteś wśród tych, którym dano zaczekać

Aż do Dnia wiadomego czasu."

Powiedział: "Przeto; na Twoją potęgę! ja z pewnością zwiodę ich wszystkich,

Z wyjątkiem Twoich sług, szczerze oddanych!"

Rzekł "To jest prawda! I Ja prawdę mówię!

Ja na pewno wypełnię Gehennę tobą i tymi, którzy pójdą za tobą - wszystkimi wam!"

Powiedz: "Ja nie żądam od was za to żadnej zapłaty ani też nie jestem spośród tych, którzy biorą na siebie ponad możliwości."

To jest tylko napomnienie dla światów.

I wy z pewnością dowiecie się o tym po pewnym czasie.

Objawienie Księgi pochodzi od Boga, Potężnego, Mądrego!

Oto zesłaliśmy tobie Księgę z prawdą. Czcij więc Boga, szczerze wyznając Jego religię!

Czy szczera religia nie należy tylko do Boga? A ci, którzy sobie wzięli opiekunów poza nim: "My czcimy ich tylko dlatego, ażeby oni przybliżyli nas do Boga." Zaprawdę, Bóg rozstrzygnie między nimi to, w czym się różnią. Zaprawdę, Bóg nie prowadzi drogą prostą tego, kto jest kłamcą i niewdzięcznikiem!

Jeśliby Bóg chciał wziąć sobie syna, to wybrałby z tego, co stwarza. Niech Mu będzie chwała! On - Bóg Jeden, Zwyciężający!

On stworzył niebiosa i ziemię prawdziwie. On nawija noc na dzień i On nawija dzień na noc. On podporządkował słońce i księżyc - każde wędruje do naznaczonego kresu. Czyż On nie jest Potężny, Przebaczający?

On stworzył was z jednej duszy, potem uczynił z niej jej parę. On zesłał dla was, spośród trzód, osiem par. On was stwarza w łonach waszych matek, stworzenie po stworzeniu, w trzech ciemnościach. To jest Bóg, wasz Pan. Do Niego należy królestwo. Nie ma boga, jak tylko On! Jakże, więc jesteście odwróceni!

Jeśli jesteście niewdzięczni, to, zaprawdę, Bóg was nie potrzebuje, choć Jemu się nie podoba niewiara Jego sług. A jeśli jesteście wdzięczni, to On znajduje w was upodobanie. I żadna niosąca ciężar nie poniesie ciężaru drugiej. Potem do waszego Pana powrócicie. I On obwieści wam to, co czyniliście. On przecież wie dobrze, co znajduje się w piersiach.

Kiedy dotknie człowieka jakaś szkoda, to on wzywa swego Pana, nawracając się do niego. Następnie, kiedy Bóg obdarzy go dobrodziejstwem, to on zapomina, o co Go prosił przedtem, i stawia równych Bogu, aby sprowadzać ludzi z Jego drogi. Powiedz: "Naciesz się chwilę swoją niewiarą, bo będziesz, zaprawdę, wśród mieszkańców ognia!"

Czyż ten, który pokornie się modli w nocy, padając na twarz i wstając, i troszczy się z bojaźnią o życie ostateczne, i spodziewa się miłosierdzia od swego Pana?... Powiedz: "Czy równi są ci, którzy wiedzą, i ci, którzy nie wiedzą?" Tylko ludzie obdarzeni rozumem przyjmują napomnienie.

Powiedz: "O Moi słudzy, którzy wierzycie! Bójcie się waszego Pana! Ci, którzy czynią dobro na tym świecie, otrzymają dobro, a ziemia Boga jest rozległa. Zaprawdę, cierpliwym będzie dana w pełni ich nagroda, bez rachunku!"

Powiedz: "Zaprawdę, otrzymałem rozkaz, abym oddawał Bogu cześć,. szczerze wyznając Jego religię.

I otrzymałem rozkaz, abym był pierwszym spośród tych, którzy się poddali całkowicie. "

Powiedz: "Zaprawdę, obawiam się - jeśli nie będę posłuszny memu Panu - kary Dnia Strasznego!"

Powiedz: "Oddaję cześć Bogu, czyniąc czystą dla Niego moją religię.

Czcijcie więc, kogo chcecie, poza Nim!" Powiedz: "Zaprawdę, ponieśli stratę ci, którzy stracili siebie samych i swoje rodziny w Dniu Zmartwychwstania." Czy to nie jest strata oczywista?

Będą oni mieli ponad sobą zasłony z ognia, i pod sobą zasłony. Oto czym przeraża Bóg Swoje sługi. O Moi słudzy! Bójcie się Mnie!

A tych, którzy się odsunęli od bałwanów, aby im nie oddawać czci, i nawrócili się do Boga, czeka radosna wieść. Obwieść więc radosną wieść Moim sługom,

Którzy się przysłuchują słowu i postępują za tym, co jest w nim najlepsze. To są ci, których Bóg prowadzi drogą prostą. To są ci, którzy są obdarzeni rozumem.

Czy ten, na którym się ziściło słowo kary... Czy wybawisz tego, kto jest w ogniu?

Lecz dla tych, którzy się boją swego Pana, będą wysokie pokoje; nad nimi będą zbudowane inne wysokie pokoje, a dołem popłyną strumyki, zgodnie z obietnicą Boga; Bóg nie sprzeniewierza się Swojej obietnicy!

Czyż nie widziałeś, że Bóg zesłał z nieba wodę i poprowadził ją, jako źródła, w głąb ziemi? Następnie sprawia, że dzięki niej wyrastają różnobarwne zasiewy; potem one więdną i żółkną; i On czyni je zeschniętym zielskiem. Zaprawdę, w tym jest napomnienie dla tych, którzy są obdarzeni rozumem!

Czyż ten, którego pierś Bóg otworzył dla islamu i który posiada światło od swego Pana?... Biada więc tym, których serca są zatwardziałe na napomnienie Boga! Ci są w błędzie oczywistym.

Bóg zesłał najpiękniejsze opowiadanie - Księgę, zawierającą podobne do siebie powtórzenia, od których cierpnie skóra tych, którzy się boją swego Pana; potem ich skóra i ich serca stają się miękkie na napomnienie Boga. To jest droga Boga, którą On prowadzi, kogo chce. A kogo On sprowadzi z niej, to nie ma już dla niego żadnego przewodnika.

Czyż ten, kto chroni się swoją twarzą od najgorszej kary - w Dniu Zmartwychwstania?... I będzie powiedziane niesprawiedliwym: "Zakosztujcie tego, co sobie zyskaliście!"

Kłam zadali prawdzie ci którzy byli przed nimi. Przyszła więc do nich kara stąd, skąd oni się nawet nie spodziewali.

Bóg dał im zakosztować poniżenia w życiu na tym świecie, a przecież kara życia ostatecznego jest większa. Gdyby oni byli wiedzieli!

Daliśmy ludziom w tym Koranie wszelkiego rodzaju przykłady. - Być może, oni się opamiętają! -

To jest Koran arabski, nie posiadający żadnej zawiłości, być może, oni będą bogobojni!

Bóg przytoczył jako przykład pewnego człowieka, o którego się sprzeczali współwłaściciele, i innego, poddanego tylko jednemu człowiekowi. Czy oni stanowią jednakowy Przykład? Chwała niech będzie Bogu! Lecz większość ludzi nie wie.

Zaprawdę, ty jesteś śmiertelny i oni są śmiertelni!

Później, w Dniu Zmartwychwstania, będziecie się sprzeczać w obecności waszego Pana.