Ci, którzy się nie spodziewają Naszego spotkania, mówią: "Dlaczego nie zostali zesłani do nas aniołowie albo dlaczego nie widzimy naszego Pana?" I stali się dumni w swoich duszach, i przekroczyli granice wielkiej zuchwałości.

W Dniu, kiedy oni zobaczą aniołów - tego Dnia nie będzie radosnej wieści dla grzeszników - będą mówili: "To przeszkoda nie do usunięcia."

I przystąpiliśmy do dzieł, jakich oni dokonali, i uznaliśmy je za proch rozrzucony.

Tego Dnia mieszkańcy Ogrodu będą mieli lepsze miejsce pobytu i piękniejsze miejsce odpoczynku południowego.

W tym Dniu, kiedy rozerwie się niebo z chmurami i kiedy zostaną zesłani aniołowie,

W tym Dniu prawdziwa władza królewska będzie należeć do Miłosiernego; i dla niewiernych będzie to Dzień trudny!

W tym Dniu niesprawiedliwy będzie gryzł swoje ręce, mówiąc: "Ach, gdybym był wybrał sobie drogę razem z Posłańcem!

Biada mi! Gdybym choć nie był sobie wziął takiego to za przyjaciela!

On sprowadził mnie z drogi daleko od napomnienia, które już do mnie przyszło. Szatan jest dla człowieka zdrajcą!"

Powiedział Posłaniec: "O Panie mój! Mój lud wziął ten Koran jako pustą gadaninę."

W ten sposób dla każdego proroka przygotowaliśmy jakiegoś wroga spośród grzeszników. Lecz twój Pan wystarczy jako przewodnik po drodze prostej i jako wspomożyciel!

Ci, którzy nie uwierzyli, mówią: "Gdyby przynajmniej Koran został zesłany naraz w całości!" Został on objawiony w ten sposób, aby twoje serce było przez niego utwierdzone; i recytowaliśmy go według pewnego porządku.

I kiedy oni przychodzą do ciebie z jakąś przypowieścią, My przychodzimy do ciebie z prawdą i lepszym wyjaśnieniem.

Ci, którzy będą wskrzeszeni i skierowani twarzami ku Gehennie, będą mieli najgorsze miejsce i będą najbardziej oddaleni z drogi.

Daliśmy już Mojżeszowi Księgę i umieściliśmy razem z nim jego brata Aarona jako wezyra.

Powiedzieliśmy: "Idźcie obydwaj do ludu, który za kłamstwo uznał Nasze znaki!" - i zniszczyliśmy ten lud całkowicie.

A lud Noego, który za kłamców uznał posłańców - potopiliśmy i uczyniliśmy go znakiem dla ludzi; i przygotowaliśmy dla niesprawiedliwych karę bolesną.

A jeśli chodzi o ludy Ad i Samud i mieszkańców Ar-Rass, i liczne pokolenia między nimi

- to im wszystkim podawaliśmy przykłady i wszystkich zniszczyliśmy całkowicie!

A przecież z pewnością przechodzili oni obok miasta, na które spadł zgubny deszcz. Czyż oni tego nie widzieli? Nie! Oni nie spodziewają się zmartwychwstania!

A kiedy ciebie widzą, to naśmiewają się z ciebie: "Czy to ten, którego dał Bóg jako Posłańca?

On byłby nas oddalił od naszych bogów, gdybyśmy nie trwali mocno przy nich." Niebawem oni się dowiedzą, kiedy zobaczą karę, kto bardziej zbłądził z drogi.

Czy ty widziałeś tego, który sobie wziął swoją namiętność za boga? Czy ty będziesz dla niego opiekunem?

Czy sądzisz, że większość z nich słyszy albo rozumie? Oni są jak bydło; nie, oni raczej zbłądzili z drogi!

Czy ty nie widziałeś, jak Twój Pan przesuwa cień? - A gdyby chciał, uczyniłby go spokojnym. - I uczyniliśmy słońce jego przewodnikiem.

Następnie sprowadzamy go ku Sobie z łatwością

On jest Tym, który uczynił dla was noc okryciem, sen odpoczynkiem, a dzień zmartwychwstaniem.

On jest Tym, który posyła wiatry jako radosną wieść zwiastującą Jego miłosierdzie. I My spuściliśmy z nieba wodę czystą,

Aby dzięki niej ożywić martwą krainę i napoić nią liczne trzody i istoty ludzkie, które stworzyliśmy.

I rozprowadziliśmy ją między nimi, aby pamiętali; lecz większość ludzi odrzuca wszystko, oprócz niewiary.

A jeślibyśmy chcieli, to wysłalibyśmy do każdego miasta jakiegoś ostrzegającego.

Nie słuchaj więc niewiernych i zwalczaj ich z wielkim zapałem, przy jego pomocy.

On jest Tym, który dał wolną drogę dwom morzom: temu słodkiemu, o przyjemnym smaku, i temu słonemu, gorzkiemu. Umieścił On między nimi przegrodę i barierę nie do przebycia.

On jest Tym, który stworzył człowieka z wody i uczynił dla niego związki krwi i małżeństwa. Twój Pan jest Wszechmocny!

Oni czczą, poza Bogiem, to, co im ani nie przynosi żadnej korzyści, ani też nie może im zaszkodzić. Niewierny jest zawsze przeciwko swemu Panu pomocnikiem.

My wysłaliśmy ciebie jedynie jako zwiastuna radosnej wieści i jako ostrzegającego.

Powiedz: "Nie żądam od was za to żadnej zapłaty, nic oprócz tego, aby ten, kto chce, wybrał sobie drogę do swego Pana."

I zaufaj Żyjącemu, który nie umiera! I wysławiaj Jego chwałę! Wystarczy, iż On jest dobrze świadomy grzechów swoich sług!

On jest Tym, który stworzył niebiosa i ziemię, i to, co jest między nimi - w ciągu sześciu dni. Potem umocnił się na tronie - Miłosierny. Zapytaj o Niego dobrze wiedzącego

Kiedy im się powie: "Wybijajcie pokłony Miłosiernemu!", oni mówią: "Cóż to jest ten Miłosierny? Czy my mamy wybijać pokłony na twój rozkaz?" I to tylko powiększa ich niechęć.

Niech będzie błogosławiony Ten, który uczynił na niebie konstelacje i który umieścił na nim lampę i księżyc dający światło!

On jest Tym, który uczynił noc i dzień następującymi po sobie dla tych, którzy chcą pamiętać lub którzy chcą być wdzięczni.

Słudzy Miłosiernego: ci, którzy chodzą po ziemi skromnie i kiedy ludzie nieświadomi zwracają się do nich, to mówią: "Pokój!"

I ci, którzy spędzają noce przed swoim Panem, wybijając pokłony lub stojąc.

I ci, którzy mówią: "Panie nasz! Odwróć od nas karę Gehenny!

Zaprawdę, kara ta jest ciągłą torturą! Zaprawdę, nieszczęsna jest Gehenna jako miejsce schronienia i pobytu

I ci, którzy kiedy rozdają, to ani nie trwonią, ani nie skąpią, ponieważ między tymi dwoma leży to, co słuszne.

I ci, którzy nie wzywają żadnego boga, poza Bogiem; i nie zabijają nikogo wbrew zakazowi Boga, chyba że zgodnie z prawem; i nie uprawiają rozpusty. A kto to czyni, spotka go kara za grzech.

Jemu będzie podwojona kara w Dniu Zmartwychwstania i będzie w niej poniżony na wieki.

Z wyjątkiem tych, którzy się nawrócili, którzy uwierzyli i uczynili dobre dzieło; tym Bóg zamieni ich złe czyny na dobre. Bóg jest Przebaczający, Litościwy!

A kto się nawróci i czyni dobro, ten, zaprawdę, nawraca się ku Bogu pełen skruchy!

I ci, którzy nie zaświadczają fałszu, a kiedy przechodzą obok pustej gadaniny, to przechodzą z godnością;

I ci, którzy, kiedy się im wspomina znaki ich Pana, nie stają naprzeciw nich głusi i ślepi;

I ci, którzy mówią: "Panie nasz! Daj nam od naszych żon i naszego potomstwa ochłodę oczu i uczyń nas wzorem dla bogobojnych!"

- tacy otrzymają jako zapłatę komnatę wyniosłą za to, iż byli cierpliwi. Oni tam zostaną powitani pozdrowieniem i słowem: "Pokój!"

Będą przebywać tam na wieki. Piękne to mieszkanie i miejsce pobytu!

Powiedz: "Mój Pan nie będzie troszczył się o was bez waszej modlitwy. Wy jednak zadawaliście kłam i skutek będzie nieunikniony."

Ta. Sin. Mim.

To są znaki Księgi jasnej!

Być może, zadręczasz się dlatego, że oni nie wierzą.

Jeśli zechcemy, to sprowadzimy na nich znak z nieba i upokorzą się przed nimi ich karki.

A nie przychodzi do nich żadne nowe napomnienie od Miłosiernego, żeby się od niego nie odwrócili

I nie uznali go za kłamstwo. Otóż niebawem przyjdą do nich wieści o tym, z czego oni się wyśmiewali.

Czyż oni nie patrzą na ziemię? Ileż wszelkiego rodzaju par szlachetnych wyrosło na niej za Naszą przyczyną!

Zaprawdę, w tym jest znak, lecz większość z nich nie wierzy!

I zaprawdę, twój Pan jest Potężny, Litościwy!

Oto twój Pan wezwał Mojżesza: "Idź do ludu niesprawiedliwego,

Ludu Faraona! Czyż oni nie będą bogobojni?"

Powiedział: "Panie mój! Boję się, żeby mnie nie uznali za kłamcę;

ściśnie się moja pierś i mój język się nie rozwiąże. Poślij więc po Aarona!

Oni mają pewne przewinienie do zarzucenia mi i obawiam się, że mnie zabiją."

Rzekł: "Wcale nie! Idźcie obydwaj z Naszymi znakami. My będziemy razem z wami, będziemy się przysłuchiwać.

Idźcie obydwaj do Faraona i powiedzcie: Jesteśmy posłańcami od Pana światów.

Odeślij z nami synów Izraela"

Powiedział Faraon: "Czy nie wychowaliśmy ciebie wśród nas, kiedy byłeś dzieckiem? Czy nie przebywałeś wśród nas przez wiele lat twego życia?

Potem popełniłeś czyn, który popełniłeś; i jesteś wśród niewdzięczników!"

Powiedział: "Popełniłem ten czyn będąc wśród ludzi, którzy błądzą.

I uciekłem od was, ponieważ się was obawiałem; a Pan mój dał mi mądrość i uczynił mnie jednym z posłańców.

Czyż to dobrodziejstwo, z powodu którego czynisz mi wyrzuty, było dane po to, aby uczynić niewolnikami synów Izraela?"

Powiedział Faraon: "A kto to jest Pan światów?"

Powiedział: "Pan niebios i ziemi, i tego, co jest między nimi - jeśli jesteście pewni wiary!"

Powiedział tym; którzy byli wokół niego: "Czyż wy nie słyszycie?"

Powiedział Mojżesz: "Pan wasz i waszych pierwszych ojców!"

Powiedział: "Zaprawdę, ten wasz posłaniec, który został wam przysłany, jest chyba opętany!"

Powiedział: "To jest Pan Wschodu i Zachodu, i tego, co jest między nimi - gdybyście tylko chcieli zrozumieć!"

Powiedział Faraon: "Jeśli weźmiesz sobie jakiegoś boga, poza mną, to ja ciebie każę wrzucić do więzienia!"

Powiedział: "A jeśli ja przyjdę do ciebie z czymś oczywistym?"

Powiedział: "Przychodź więc z tym, jeśli jesteś prawdomówny!"

Wtedy on rzucił laskę swoją i oto stała się ona prawdziwym wężem.

I wyciągnął swoją rękę, i oto ona stała się biała dla- patrzących.

Powiedział do starszyzny,;, która go otaczała: "Zaprawdę, to jest czarownik uczony!

On chce przepędzić was z waszej ziemi przez swoje czary. Cóż więc doradzicie?"

Powiedzieli: "Daj mu nieco czasu, jemu i jego bratu, i wyślij do miast ludzi,

Którzy zbiorą i przyprowadzą wszystkich mądrych czarowników."

I zostali zebrani czarownicy w ustalonym czasie określonego dnia.

I powiedziano ludziom: "Czy zechcecie się zebrać?

Być może, pójdziemy za czarownikami, jeśli oni zwyciężą?"

A kiedy przyszli czarownicy, powiedzieli Faraonowi: "Czy otrzymamy jakąś nagrodę, jeśli będziemy zwycięzcami?"

On Powiedział: "Tak, z pewnością! I będziecie dopuszczeni do nas blisko!"

Powiedział do nich Mojżesz: "Rzućcie, co macie rzucić!"

Wtedy oni rzucili swoje sznury i laski i powiedzieli: "Na potęgę Faraona, my będziemy zwycięzcami!"

Wówczas Mojżesz rzucił swoją laskę i połknęła ona to, co oni wymyślili fałszywie.

Wtedy czarownicy rzucili się na ziemię, wybijając pokłony.

Oni powiedzieli: "Uwierzyliśmy w Pana światów!

Pana Mojżesza i Aarona!"

Powiedział Faraon: "Uwierzyliście jemu, zanim dałem wam pozwolenie. On jest pewnie waszym mistrzem, który was nauczył czarów! Lecz wy niebawem się dowiecie. Oberznę wam ręce i nogi naprzemianlegle i każę was wszystkich ukrzyżować!"

Oni powiedzieli: "Żadna szkoda! My się zwrócimy do naszego Pana!

Pragniemy, by nasz Pan przebaczył nam nasze grzechy, ponieważ jesteśmy pierwsi z wierzących."

I objawiliśmy Mojżeszowi: "Wyruszaj nocą z Moimi sługami! Wy na pewno będziecie ścigani!"

Wtedy Faraon rozesłał po miastach ludzi zwołujących:

"Zaprawdę, oni stanowią tylko nieliczną grupę;

Srodze nas rozgniewali,

Lecz nas jest wielu i mamy się na baczności."

I wtedy pozbawiliśmy ich ogrodów i źródeł,

Skarbów i szlachetnego miejsca pobytu.

Tak się stało. I daliśmy to wszystko w dziedzictwo synom Izraela.

Wtedy Egipcjanie urządzili za nimi pościg o wschodzie słońca.

A kiedy ujrzały się nawzajem obie gromady ludzi, towarzysze Mojżesza powiedzieli: "Oni nas niewątpliwie dosięgną!"

Powiedział: "Wcale nie! Zaprawdę, ze mną jest mój Pan! On mnie poprowadzi drogą prostą!"

I objawiliśmy Mojżeszowi: "Uderz twoją laską morze!" I ono się rozdzieliło, a każda jego część była jak wielka góra.

I pozwoliliśmy przybliżyć się tamtym drugim.

I wyratowaliśmy Mojżesza i tych wszystkich, którzy razem z nim byli.

A potopiliśmy tamtych.

Zaprawdę, w tym jest znak! Lecz większość z nich nie uwierzyła.

Twój Pan jest Potężny, Litościwy!

I opowiedz im historię Abrahama!

Oto powiedział on do swego ojca i do swego ludu: "Co wy czcicie?"

Powiedzieli: "Czcimy bałwany i trwamy przed nimi pobożnie."

Powiedział: "Czy one was słyszą, kiedy wy ich wzywacie?

I czy one są wam pożyteczne czy szkodliwe?"

Powiedzieli: "Nie! Lecz my znaleźliśmy naszych ojców, którzy w ten sposób czynili."

Powiedział: "A czy przyglądnęliście się temu,

Co czciliście, wy i wasi najdawniejsi ojcowie?

Te bałwany są przecież wrogami dla mnie, a nie Pan światów,

Który mnie stworzył i który mnie prowadzi drogą prostą,

Który mnie karmi i poi,

A kiedy zachoruję, to mnie leczy;

Który sprowadzi na mnie śmierć, potem mnie ożywi,

I który - pragnę tego gorąco - przebaczy mi moje grzechy w Dzień Sądu!

Panie mój! Użycz mi mądrości, i połącz mnie ze sprawiedliwymi.

Uczyń mnie językiem prawdy wśród późniejszych pokoleń.

Uczyń mnie jednym z dziedziców Ogrodu szczęśliwości.

Przebacz mojemu ojcu, był bowiem w liczbie błądzących.

I nie zawstydź mnie w Dniu, kiedy oni zostaną wskrzeszeni;

W Dniu, kiedy nie przyniosą korzyści ani majątek, ani synowie,

Jedynie ten, który przyjdzie do Boga z czystym sercem."

I przybliżony będzie Ogród dla bogobojnych,

A piekło ukaże się jasno dla tych, którzy błądzili!

Będzie im powiedziane: "Gdzie są ci, których czciliście

Poza Bogiem? Czy oni wam pomagają albo czy pomagają samym sobie?"

Zostaną tam wrzuceni oni sami i ci, którzy zabłądzili,

I zastępy Iblisa, wszyscy razem.

Oni będą mówili, prowadząc tam spór między sobą:

Na Boga! My byliśmy z pewnością w jawnym błędzie,

Kiedy stawialiśmy was na równi z Panem światów!

Nas sprowadzili z drogi tylko grzesznicy,

Nie mamy więc orędowników

Ani też nie mamy wiernego przyjaciela.

O, jeśliby nam dany był powrót, to bylibyśmy między wiernymi!"

Zaprawdę, w tym jest znak, lecz większość ludzi nie wierzy!

Zaprawdę, twój Pan jest Potężny, Litościwy!

Lud Noego uznał za kłamców tych, którzy zostali posłani.

Oto powiedział im ich brat Noe: "Czy wy nie boicie się Boga?

Ja przecież jestem dla was posłańcem godnym zaufania!

Przeto bójcie się Boga i słuchajcie mnie!

Ja nie żądam od was za to żadnej zapłaty; moja zapłata należy tylko do Pana światów.

Przeto bójcie się Boga i słuchajcie mnie!"

Oni powiedzieli: "Czy mamy tobie wierzyć, skoro za tobą poszli najpodlejsi?"

On powiedział: "Ja nie posiadam wiedzy o tym, co oni czynili.

Rachunek ich należy tylko do mego Pana; gdybyście byli tego świadomi!

Ja nie chciałbym odpychać wierzących.

Ja jestem tylko jawnie ostrzegającym."

Oni powiedzieli: "Jeśli nie zaprzestaniesz, o Noe, to z pewnością cię ukamienujemy!"

Powiedział: "Panie mój! Mój lud uznał mnie za kłamcę.

Rozstrzygnij więc jasno między mną a nim! Uratuj mnie i tych wiernych, którzy są razem ze mną!"

I uratowaliśmy jego i tych, którzy byli z nim w załadowanym statku;

I potopiliśmy pozostałych.

Zaprawdę, w tym jest znak, lecz większość ludzi nie wierzy!

Zaprawdę, twój pan jest Potężny, Litościwy!

I lud Ad uznał wysłanników za kłamców.

Oto powiedział do nich ich brat Hud: "Czy wy się boicie się Boga?

Ja przecież jestem dla was posłańcem godnym zaufania.

Przeto bójcie się Boga i słuchajcie mnie!

Ja nie żądam od was żadnej nagrody. Moja nagroda należy tylko do Pana światów!

Czy nadal będziecie budować na każdym wzniesieniu jakiś znak dla daremnej zabawy?

I czy zbudujecie sobie twierdzę w nadziei, że będziecie nieśmiertelni?!

A kiedy przejmujecie władzę siłą, jesteście gwałtowni jak tyrani.

Bójcie się Boga i słuchajcie mnie!

Bójcie się Tego, który was zaopatrzył w to, co wam wiadomo:

On zaopatrzył was w trzody i synów,

Ogrody i źródła.

Ja, zaprawdę, boję się dla was Wielkiego Dnia!"

Oni powiedzieli: "Nam jest wszystko jedno, czy ty nas napominasz, czy też nie jesteś z liczby napominających.

Nasze postępowanie podobne jest tylko do postępowania naszych przodków.

I my nie będziemy ukarani!"

I oni uznali go za kłamcę, więc ich wytraciliśmy. Zaprawdę, w tym jest znak, lecz większość ludzi nie wierzy

Zaprawdę, twój Pan jest Potężny, Litościwy!

I lud Samud uznał za kłamców tych, którzy zostali posłani.

Oto powiedział im ich brat Salih: "Czy wy nie będziecie bogobojni?

Ja jestem dla was posłańcem godnym zaufania.

Przeto bójcie się Boga i słuchajcie mnie!

Nie żądam od was żadnej nagrody. Moja nagroda jest tylko u Pana światów!

Czy myślicie, że zawsze pozostaniecie wśród tego, co jest tutaj, bezpieczni?

Wśród ogrodów i źródeł?

Wśród pól uprawnych i drzew palmowych o delikatnych kiściach owoców?

Czy myślicie, że zawsze będziecie zręcznie wykuwać domy w górach?

Przeto bójcie się Boga i słuchajcie mnie!

I nie słuchajcie ludzi bezbożnych,

Którzy szerzą zgorszenie na ziemi i nie czynią dobra!"

Oni powiedzieli: "Ty jesteś tylko jednym z zaczarowanych.

Jesteś tylko człowiekiem jak my. Przynieś nam jakiś znak, jeśli jesteś z liczby prawdomównych!"

Powiedział: "To jest wielbłądzica; ona pić będzie określonego dnia, a wy pić będziecie innego oznaczonego dnia.

Nie czyńcie jej nic złego, bo dosięgnie was kara Dnia Wielkiego!"

Oni jednak przecięli jej pęciny, lecz nazajutrz tego pożałowali.

I dosięgła ich kara. Zaprawdę, w tym jest znak, lecz większość ludzi nie wierzy!

Zaprawdę, twój Pan jest Potężny, Litościwy!

Lud Lota uznał za kłamców tych, którzy zostali posłani.

Oto powiedział do nich brat ich Lot: "Czy wy nie będziecie bogobojni?

Ja jestem dla was posłańcem godnym zaufania.

Przeto bójcie się Boga i słuchajcie mnie!

Ja nie żądam od was za to żadnej zapłaty. Moja zapłata jest tylko u Pana światów!

Czy będziecie obcować z mężczyznami ze wszystkich światów,

A pozostawiać wasze żony, które stworzył wasz Pan dla was? Tak, jesteście ludem występnym!"

Oni powiedzieli: "Jeśli nie zaprzestaniesz, o Locie, to niechybnie zostaniesz wypędzony!"

On powiedział: "Nienawidzę tego, co wy czynicie.

Panie mój! Wyratuj mnie i moją rodzinę od tego, co oni czynią!"

I wyratowaliśmy jego i jego rodzinę wszystkich razem;

Jedynie stara kobieta znalazła się wśród tych, którzy pozostali w tyle.

Następnie wytraciliśmy innych.

I spuściliśmy na nich gwałtowny deszcz. A jakże zgubny jest deszcz dla tych, którzy zostali ostrzeżeni!

Zaprawdę, w tym jest znak, lecz większość ludzi nie wierzy!

Zaprawdę, twój Pan jest Potężny, Litościwy!

Mieszkańcy Gąszczu uznali za kłamców tych, którzy zostali posłani.

Oto powiedział do nich Szu`ajb: "Czy wy nie będziecie bogobojni?

Ja jestem dla was posłańcem godnym zaufania.

Bójcie się więc Boga i słuchajcie mnie!

Ja nie żądam od was żadnej zapłaty. Moja zapłata jest tylko u Pana światów!

Dawajcie pełną miarę, a nie bądźcie w liczbie tych, którzy narażają na straty!

Ważcie dokładną wagą!

Nie zmniejszajcie ludziom ich dobytku i nie czyńcie zła na ziemi, szerząc zgorszenie!

Bójcie się Tego, który was stworzył, i pokolenia dawnych przodków!"

Oni powiedzieli: "Ty jesteś tylko jednym z zaczarowanych.

Jesteś przecież tylko człowiekiem, podobnie jak my; i sądzimy, że jesteś tylko kłamcą.

Spuść więc na nas płaty z nieba, jeśli jesteś z liczby prawdomównych!"

On powiedział: "Mój Pan wie najlepiej, co wy czynicie!"

Lecz oni uznali go za kłamcę. I pochwyciła ich kara Dnia Cienia: to była kara Dnia Wielkiego.

Zaprawdę, w tym jest znak, lecz większość ludzi nie wierzy.

Zaprawdę, twój Pan jest Potężny, Litościwy!

To jest objawienie Pana światów!

Z nim zeszedł Duch wierny

Na twoje serce, abyś był w liczbie ostrzegających

W języku arabskim, jasnym.

Zaprawdę, to jest w Pismach dawnych przodków!

Czy to nie było dla nich znakiem, że wiedzą to uczeni synów Izraela?

Jeślibyśmy objawili to komuś z cudzoziemców

I on wyrecytowałby to przed nimi, to oni też by mu nie uwierzyli.

W ten sposób wprowadziliśmy to w serca grzeszników.

Oni w to nie uwierzą, dopóki nie zobaczą kary bolesnej.

I przyjdzie ona do nich nagle, kiedy nawet nie będą się jej spodziewać.

Oni wtedy powiedzą: "Czy my znajdziemy się wśród tych, którym będzie dana zwłoka?"

Czy oni starają się przyspieszyć Naszą karę?

Jak ci się wydaje? Jeślibyśmy pozwolili im używać życia przez wiele lat,

A potem przyszło do nich to, co im zostało obiecane,

To czyż przyniesie im jakąkolwiek korzyść to, co było im dane używać?

I nie zniszczyliśmy żadnego miasta, zanim nie zostali tam wysłani ci, którzy ostrzegali

Dla napomnienia; ponieważ My nie byliśmy niesprawiedliwi.

Nie przynieśli go przecież szatani.

To im się nie godzi i nie są do tego zdolni;

Oni są odsunięci od słuchania.

Nie wzywaj więc, wraz z Bogiem, żadnego innego boga, żebyś się nie znalazł wśród tych, którzy będą ukarani.

I ostrzegaj twój ród, bliskich krewnych!

Pochyl twe skrzydła ku tym spośród wiernych, którzy postępują za tobą!

A jeśli ciebie nie słuchają, to powiedz im: "Ja nie jestem winien tego, co wy czynicie!,

Zaufaj Potężnemu, Litościwemu

Temu, który ciebie widzi, kiedy wstajesz

I kiedy się obracasz wśród tych, którzy wybijają pokłony.

Zaprawdę, On jest Słyszący, Wszechwiedzący

Czy ja mam was powiadomić, na kogo zstępują szatani?

Zstępują oni na każdego kłamcę, grzesznika.

Oni podają do wiadomości to, co zasłyszeli, lecz większość z nich to kłamcy.

A jeśli chodzi o poetów, to postępują za nimi ci, którzy błądzą.

Czy ty nie widzisz, jak oni wędrują po wszystkich dolinach

I jak mówią to, czego nie czynią?

Wyjątek stanowią ci, którzy uwierzyli, pełnili dobre dzieła i często wspominali Boga. Oni obronili się po tym, jak doznali niesprawiedliwości. A niebawem dowiedzą się ci, którzy czynili niesprawiedliwość, jakich przeciwności losu oni doznają!

Ta. Sin. To są znaki Koranu i Księgi jasnej:

Droga prosta i radosna wieść - dla tych, którzy wierzą,

Którzy odprawiają modlitwę, którzy dają jałmużnę i wierzą szczerze w życie ostateczne.

Zaprawdę, tym, którzy nie wierzą w życie ostateczne, upiększyliśmy ich działania, więc oni wędrują na oślep.

Oto ci, których oczekuje najgorsza kara; oni w życiu ostatecznym będą najbardziej stratni.

Ty otrzymujesz Koran od Mądrego, Wszechwiedzącego.

Oto powiedział Mojżesz do swego ludu: "Zauważyłem ogień; przyniosę wam od niego wiadomość albo przyniosę wam płonącą głownię. Być może, wy się ogrzejecie!"

Lecz kiedy zbliżył się do niego, dał się słyszeć głos: "Błogosławiony jest Ten, który jest w ogniu i który jest wokół niego! Chwała niech będzie Bogu, Panu światów!

O Mojżeszu! Zaprawdę, Jam jest Bóg, Potężny, Mądry!

Rzuć twoją laskę!" A kiedy zobaczył, iż ona wije się jak wąż, odwrócił się plecami i nie mógł zrobić kroku. "O Mojżeszu! Nie bój się! Nie boją się przecież posłańcy w Mojej obecności.

A jeśli kto popełni niesprawiedliwość, a potem zmieni zło na dobro - to, zaprawdę, Ja jestem Przebaczający, Litościwy!

Włóż twoją rękę za pazuchę; wyjmiesz ją białą bez żadnej szkody. To jeden z dziewięciu znaków dla Faraona i jego ludu. Zaprawdę, oni są ludem bezbożnym!"

A kiedy otrzymali Nasze znaki, dające jasne spojrzenie; oni powiedzieli: "To są czary oczywiste!"

I oni je odrzucili - niesprawiedliwie i dumnie - chociaż ich dusze były przekonane o prawdzie. I popatrz, jaki był ostateczny koniec tych, którzy szerzyli zgorszenie!

My daliśmy wiedzę Dawidowi i Salomonowi. Oni powiedzieli: "Chwała Bogu, który nas wyniósł ponad wielu z jego sług wierzących!"

Salomon był dziedzicem Dawida i powiedział: "O ludzie! Nauczono nas mowy ptaków i zostaliśmy obdarowani wszelkimi rzeczami. Zaprawdę, to jest łaska oczywista!"

I zgromadzone zostały wojska dla Salomona, złożone z dżinów, ludzi i ptaków; i ustawiono je w szeregi.

A kiedy doszli do Doliny Mrówek; jedna mrówka powiedziała: "O mrówki! Wejdźcie do waszych pomieszczeń, żeby Salomon i jego wojska nie stratowały nas przez nieuwagę."

I Salomon uśmiechnął się na te jej słowa, i powiedział: "Panie mój! Pobudź mnie, abym był wdzięczny za Twoją dobroć, którą mnie napełniłeś i moich rodziców; i abym czynił dobro, które by się Tobie podobało. Wprowadź mnie, przez Twe miłosierdzie, pomiędzy Twoje sługi sprawiedliwe!"

Salomon zrobił przegląd ptaków i powiedział: "Dlaczegoż nie widzę dudka? Czyżby był nieobecny?

Ukarzę go niechybnie karą surową albo, doprawdy, go zabiję, chyba że przyniesie mi wyraźne usprawiedliwienie!"

Lecz on niebawem się zjawił i powiedział: "Dowiedziałem się o czymś, czego ty nie wiesz. Przynoszę ci od ludu Saba wieść pewną.

Oto znalazłem kobietę, która króluje nad nimi; ona otrzymała wszystko i ma wspaniały tron.

Znalazłem ją i jej lud oddających pokłon słońcu, poza Bogiem. Szatan upiększył im ich działania i odsunął od drogi; nie idą więc drogą prostą.

Nie oddają oni pokłonów Bogu, który wyprowadza z ukrycia to, co jest w niebiosach i na ziemi, i który wie, co ukrywacie i co ujawniacie.

Oto Bóg! Nie ma boga, jak tyko On, Pan tronu wspaniałego!"

Powiedział: "Zobaczymy, czy ty mówisz prawdę czy też jesteś z liczby kłamców.

Idź z tym moim listem, rzuć go im, potem odwróć się od nich i zaczekaj na to, co oni odpowiedzą."

Królowa powiedziała: "O starszyzno! Oto został mi rzucony szlachetny list.

Pochodzi on od Salomona i oto on: W Imię Boga Miłosiernego, Litościwego!

Nie wynoście się nade mnie i przybywajcie do mnie poddani całkowicie"

Powiedziała: "O starszyzno! Dajcie mi radę w mojej sprawie! Ja nie mogę rozstrzygnąć niczego, dopóki nie będziecie przy mnie świadkami."

Oni powiedzieli: "Posiadamy wielką siłę i posiadamy wielką odwagę, lecz rozkaz należy do ciebie. Rozważ więc, co rozkażesz!"

Ona powiedziała: "Kiedy królowie wkraczają do miasta, to je niszczą i czynią najmożniejszych z jego mieszkańców - najnędzniejszymi. W ten sposób oni czynią.

Ja jednak poślę im podarunek i zobaczę, z czym powrócą wysłannicy."

Kiedy przybyli do Salomona, on powiedział: "Czy chcecie mnie wspomóc bogactwem? Przecież to, co dał mi Bóg, jest lepsze od tego, co dał wam. To tylko wy cieszycie się waszym podarunkiem!

Wracajcie do swoich! My przyjdziemy do nich z wojskami, którym oni nie będą mogli się przeciwstawić. My ich na pewno wypędzimy z ich kraju, nędznych i poniżonych."

I powiedział: "O starszyzno! Kto z was przyniesie mi jej tron, zanim oni przyjdą do mnie poddani całkowicie?"

Powiedział Ifrit spośród dżinów: "Ja ci go przyniosę, zanim powstaniesz ze swego miejsca; jestem dość silny, by to uczynić, i godny zaufania."

Powiedział ten, który posiadał wiedzę z Księgi: "Ja ci go przyniosę, zanim powróci do ciebie twoje spojrzenie." A kiedy Salomon zobaczył go stojącego solidnie przed nim, powiedział: "To jest z łaski mego Pana, aby mnie doświadczyć, czy będę wdzięczny czy niewdzięczny." Kto jest wdzięczny, jest wdzięczny dla siebie samego; a kto jest niewdzięczny... - zaprawdę, mój Pan jest Bogaty, Szlachetny!

Powiedział: "Zamaskujcie ten jej tron, abyśmy mogli zobaczyć, czy ona jest prowadzona drogą prostą czy też jest spośród tych, którzy nie idą drogą prostą."

Tak więc, kiedy ona przybyła, powiedziano jej: "Czy taki jest twój tron?" Ona powiedziała: "Zdaje się, że to on." "I nam bowiem została dana wiedza przed nią, i my poddaliśmy się całkowicie."

Ją odsunęło z drogi to, co czciła poza Bogiem; ona przecież była z ludu niewiernych.

Powiedziano jej: "Wejdź do pałacu!" Kiedy ona go zobaczyła, sądziła, że to jest tafla wody, i odsłoniła swoje nogi. On powiedział: "To jest pałac wyłożony taflami z kryształu." Ona powiedziała: "Panie mój! Uczyniłam sobie niesprawiedliwość; razem z Salomonem poddaję się całkowicie Bogu, Panu światów!"

Posłaliśmy do ludu Samud ich brata Saliha: "Czcijcie Boga!" I oto oni podzielili się na dwie grupy, które prowadziły ze sobą spór.

On powiedział: "O ludu mój! Dlaczego się śpieszycie z czynieniem zła przed dobrem? Gdybyście tylko poprosili Boga o przebaczenie, być może, doznalibyście miłosierdzia!"

Oni powiedzieli: "Wyciągnęliśmy złą wróżbę dotyczącą ciebie i tych, którzy są z tobą. On powiedział: "Wasza wróżba jest u Boga. Tak! Owszem! Wy jesteście ludem wystawionym na próbę!"

A było w mieście dziewięciu ludzi, którzy szerzyli zgorszenie na ziemi, a nie czynili dobra.

Oni powiedzieli: "Przysięgnijcie sobie wzajemnie na Boga: My zaatakujemy go nocą - jego samego i jego rodzinę - potem powiemy jego opiekunowi: My nie byliśmy świadkami jego zguby i zguby jego rodziny, my jesteśmy prawdomówni

Oni zamyślili podstęp i My zamyśliliśmy podstęp, kiedy oni nawet nie przeczuwali.

I popatrz, jaki był ostateczny koniec ich podstępu! Zniszczyliśmy całkowicie ich i ich lud, wszystkich razem.

I opustoszały ich domostwa za to, iż byli niesprawiedliwi. Zaprawdę, w tym jest znak dla ludzi, którzy wierzą!

I uratowaliśmy tych, którzy uwierzyli i którzy byli bogobojni.

I Lota. Powiedział on do swego ludu: "Czyż będziecie popełniać szpetotę, skoro jasno widzicie?

Cóż będziecie zwracać się do mężczyzn, pod wpływem namiętności, zamiast do kobiet? Tak; owszem! Wy jesteście ludem nieświadomym!"