به نام خداوند رحمتگر مهربان

نون، سوگند به قلم و آنچه می‌نویسند،

[که‌] تو، به لطف پروردگارت، دیوانه نیستی.

و بی‌گمان، تو را پاداشی بی‌منت خواهد بود.

و راستی که تو را خویی والاست

به زودی خواهی دید و خواهند دید،

[که‌] کدام یک از شما دستخوش جنونید.

پروردگارت خود بهتر می‌داند چه کسی از راه او منحرف شده، و [هم‌] او به راه یافتگان داناتر است.

پس، از دروغزنان فرمان مبر.

دوست دارند که نرمی کنی تا نرمی نمایند.

و از هر قسم خورنده فرو مایه‌ای فرمان مبر:

[که‌] عیبجوست و برای خبرچینی گام برمی‌دارد،

مانع خیر، متجاوز، گناه پیشه،

گستاخ، [و] گذشته از آن زنازاده است،

به صرف اینکه مالدار و پسردار است،

چون آیات ما بر او خوانده شود، گوید: «افسانه‌های پیشینیان است.»

زودا که بر بینی‌اش داغ نهیم [و رسوایش کنیم‌].

ما آنان را همان گونه که باغداران را آزمودیم، مورد آزمایش قرار دادیم، آنگاه که سوگند خوردند که صبح برخیزند و [میوه‌] آن [باغ‌] را حتماً بچینند.

و[لی‌] «ان شاء الله» نگفتند.

پس در حالی که آنان غنوده بودند، بلایی از جانب پروردگارت بر آن [باغ‌] به گردش در آمد.

و [باغ،] آفت زده [و زمین بایر] گردید.

پس [باغداران‌] بامدادان یکدیگر را صدا زدند،

که: «اگر میوه می‌چینید، بامدادان به سوی کشت خویش روید.»

پس به راه افتادند و آهسته به هم می‌گفتند

«که: امروز نباید در باغ بینوایی بر شما در آید.»

و صبحگاهان در حالی که خود را بر منع [بینوایان‌] توانا می‌دیدند، رفتند.

و چون [باغ‌] را دیدند، گفتند: «قطعاً ما راه گم کرده‌ایم.

[نه‌] بلکه ما محرومیم.

خردمندترینشان گفت: «آیا به شما نگفتم: چرا خدا را به پاکی نمی‌ستایید؟»

گفتند: «پروردگارا، تو را به پاکی می‌ستاییم، ما واقعاً ستمگر بودیم. «

پس بعضی‌شان رو به بعضی دیگر آوردند و همدیگر را به نکوهش گرفتند.

گفتند: «ای وای بر ما که سرکش بوده‌ایم

امید است که پروردگار ما بهتر از آن را به ما عوض دهد، زیرا ما به پروردگارمان مشتاقیم.

عذاب [دنیا] چنین است، و عذاب آخرت، اگر می‌دانستند قطعاً بزرگتر خواهد بود.

برای پرهیزگاران، نزد پروردگارشان باغستانهای پر ناز و نعمت است.

پس آیا فرمانبرداران را چون بدکاران قرار خواهیم داد؟

شما را چه شده؟ چگونه داوری می‌کنید؟

یا شما را کتابی هست که در آن فرا می‌گیرید،

که هر چه را برمی‌گزینید، برای شما در آن خواهد بود؟

یا اینکه شما تا روز قیامت [از ما] سوگندهایی رسا گرفته‌اید که هر چه دلتان خواست حکم کنید؟

از آنان بپرس: کدامشان ضامن این [ادعا] یند؟

یا شریکانی دارند؟ پس اگر راست می‌گویند شریکانشان را بیاورند.

روزی که کار، زار [و رهایی دشوار] شود و به سجده فرا خوانده شوند و در خود توانایی نیابند.

دیدگانشان به زیر افتاده، خواری آنان را فرو می‌گیرد، در حالی که [پیش از این‌] به سجده دعوت می‌شدند و تندرست بودند.

پس مرا با کسی که این گفتار را تکذیب می‌کند واگذار. به تدریج آنان را به گونه‌ای که در نیابند [گریبان‌] خواهیم گرفت،

و مهلتشان می‌دهم، زیرا تدبیر من [سخت‌] استوار است.

آیا از آنان مزدی درخواست می‌کنی، و آنان خود را زیر بار تاوان، گرانبار می‌یابند؟

یا [علم‌] غیب پیش آنهاست و آنها می‌نویسند؟

پس در [امتثال‌] حکم پروردگارت شکیبایی ورز، و مانند همدم ماهی [=یونس‌] مباش، آنگاه که اندوه زده ندا درداد.

اگر لطفی از جانب پروردگارش تدارک [حال‌] او نمی‌کرد، قطعاً نکوهش شده بر زمین خشک انداخته می‌شد.

پس پروردگارش وی را برگزید و از شایستگانش گردانید.

و آنان که کافر شدند، چون قرآن را شنیدند چیزی نمانده بود که تو را چشم بزنند، و می‌گفتند: «او واقعاً دیوانه‌ای است.»

و حال آنکه [قرآن‌] جز تذکاری برای جهانیان نیست.