به نام خداوند رحمتگر مهربان

وای بر کم‌فروشان،

که چون از مردم پیمانه ستانند، تمام ستانند؛

و چون برای آنان پیمانه یا وزن کنند، به ایشان کم دهند.

مگر آنان گمان نمی‌دارند که برانگیخته خواهند شد؟

[در] روزی بزرگ:

روزی که مردم در برابر پروردگار جهانیان به پای ایستند.

نه چنین است [که می‌پندارند]، که کارنامه بدکاران در «سجّین» است.

و تو چه دانی که «سجّین» چیست؟

کتابی است نوشته‌شده.

وای بر تکذیب‌کنندگان در آن هنگام:

آنان که روز جزا را دروغ می‌پندارند.

و جز هر تجاوزپیشه گناهکاری آن را به دروغ نمی‌گیرد.

[همان که‌] چون آیات ما بر او خوانده شود، گوید: «[اینها] افسانه‌های پیشینیان است.»

نه چنین است، بلکه آنچه مرتکب می‌شدند زنگار بر دلهایشان بسته است.

زهی پندار، که آنان در آن روز، از پروردگارشان سخت محجوبند.

آنگاه به یقین، آنان به جهنم درآیند.

سپس [به ایشان‌] گفته خواهد شد: «این همان است که آن را به دروغ می‌گرفتید.»

نه چنین است، در حقیقت، کتاب نیکان در «علّیّون» است.

و تو چه دانی که «علّیّون» چیست؟

کتابی است نوشته‌شده.

مقرّبان آن را مشاهده خواهند کرد.

براستی نیکوکاران در نعیم [الهی‌] خواهند بود.

بر تختها [نشسته‌] می‌نگرند.

از چهره‌هایشان طراوت نعمت [بهشت‌] را درمی‌یابی.

از باده‌ای مُهر شده نوشانیده شوند.

[باده‌ای که‌] مُهر آن، مُشک است، و در این [نعمتها] مشتاقان باید بر یکدیگر پیشی گیرند.

و ترکیبش از [چشمه‌] «تسنیم» است:

چشمه‌ای که مقرّبان [خدا] از آن نوشند.

[آری، در دنیا] کسانی که گناه می‌کردند، آنان را که ایمان آورده بودند به ریشخند می‌گرفتند.

و چون بر ایشان می‌گذشتند، اشاره چشم و ابرو با هم رد و بدل می‌کردند.

و هنگامی که نزد خانواده‌[های‌] خود بازمی‌گشتند، به شوخ‌طبعی می‌پرداختند.

و چون مؤمنان را می‌دیدند، می‌گفتند: «اینها [جماعتی‌] گمراهند.»

و حال آنکه آنان برای بازرسی [کار]شان فرستاده نشده بودند.

و[لی‌] امروز، مؤمنانند که بر کافران خنده می‌زنند.

بر تختها[ی خود نشسته‌]، نظاره می‌کنند.

[تا ببینند] آیا کافران به پاداش آنچه می‌کردند رسیده‌اند؟