الف، لام، راء. این است آیات کتاب [آسمانی‌] و قرآن روشنگر.

چه بسا کسانی که کافر شدند آرزو کنند که کاش مسلمان بودند.

بگذارشان تا بخورند و برخوردار شوند و آرزو[ها] سرگرمشان کند، پس به زودی خواهند دانست.

و هیچ شهری را هلاک نکردیم مگر اینکه برای آن اجلی معیّن بود.

هیچ امتی از اجل خویش نه پیش می‌افتد و نه پس می‌ماند.

و گفتند: «ای کسی که قرآن بر او نازل شده است، به یقین تو دیوانه‌ای.

اگر راست می‌گویی چرا فرشته‌ها را پیش ما نمی‌آوری؟»

فرشتگان را جز به حق فرو نمی‌فرستیم، و در آن هنگام، دیگر مهلت نیابند.

بی‌تردید، ما این قرآن را به تدریج نازل کرده‌ایم، و قطعاً نگهبان آن خواهیم بود.

و به یقین، پیش از تو [نیز] در گروههای پیشینیان [پیامبرانی‌] فرستادیم.

و هیچ پیامبری برایشان نیامد جز آنکه او را به مسخره می‌گرفتند.

بدین گونه آن [استهزا] را در دل بزهکاران راه می‌دهیم،

[که‌] به او ایمان نمی‌آورند، و راه [و رسم‌] پیشینیان پیوسته چنین بوده است.

و اگر دری از آسمان بر آنان می‌گشودیم که همواره از آن بالا می‌رفتند،

قطعاً می‌گفتند: «در حقیقت، ما چشم‌بندی شده‌ایم، بلکه ما مردمی هستیم که افسون شده‌ایم.»

و به یقین، ما در آسمان بُرجهایی قرار دادیم و آن را برای تماشاگران آراستیم.

و آن را از هر شیطان رانده‌شده‌ای حفظ کردیم.

مگر آن کس که دزدیده گوش فرا دهد که شهابی روشن او را دنبال می‌کند.

و زمین را گسترانیدیم و در آن کوههای استوار افکندیم و از هر چیز سنجیده‌ای در آن رویانیدیم.

و برای شما و هر کس که شما روزی‌دهنده او نیستید، در آن وسایل زندگی قرار دادیم.

و هیچ چیز نیست مگر آنکه گنجینه‌های آن نزد ماست، و ما آن را جز به اندازه‌ای معین فرو نمی‌فرستیم.

و بادها را باردارکننده فرستادیم و از آسمان، آبی نازل کردیم، پس شما را بدان سیراب نمودیم، و شما خزانه‌دار آن نیستید.

و بی‌تردید، این ماییم که زنده می‌کنیم و می‌میرانیم، و ما وارث [همه‌] هستیم.

و به یقین، پیشینیان شما را شناخته‌ایم و آیندگان [شما را نیز] شناخته‌ایم.

و مسلماً پروردگار توست که آنان را محشور خواهد کرد، چرا که او حکیم داناست.

و در حقیقت، انسان را از گِلی خشک، از گِلی سیاه و بدبو، آفریدیم.

و پیش از آن، جن را از آتشی سوزان و بی‌دود خلق کردیم.

و [یاد کن‌] هنگامی را که پروردگار تو به فرشتگان گفت: «من بشری را از گِلی خشک، از گِلی سیاه و بدبو، خواهم آفرید.

پس وقتی آن را درست کردم و از روح خود در آن دمیدم، پیش او به سجده درافتید.

پس فرشتگان همگی یکسره سجده کردند،

جز ابلیس که خودداری کرد از اینکه با سجده‌کنندگان باشد.

فرمود: «ای ابلیس، تو را چه شده است که با سجده‌کنندگان نیستی؟»

گفت: «من آن نیستم که برای بشری که او را از گِلی خشک، از گِلی سیاه و بدبو، آفریده‌ای، سجده کنم.»

فرمود: «از این [مقام‌] بیرون شو که تو رانده‌شده‌ای.

و تا روز جزا بر تو لعنت باشد.

گفت: «پروردگارا، پس مرا تا روزی که برانگیخته خواهند شد مهلت ده.»

فرمود: «تو از مهلت‌یافتگانی،

تا روز [و] وقت معلوم.

گفت: «پروردگارا، به سبب آنکه مرا گمراه ساختی، من [هم گناهانشان را] در زمین برایشان می‌آرایم و همه را گمراه خواهم ساخت،

مگر بندگان خالص تو از میان آنان را.»

فرمود: «این راهی است راست [که‌] به سوی من [منتهی می‌شود].

در حقیقت، تو را بر بندگان من تسلّطی نیست، مگر کسانی از گمراهان که تو را پیروی کنند،

و قطعاً وعده‌گاه همه آنان دوزخ است،

[دوزخی‌] که برای آن هفت در است، و از هر دری بخشی معین از آنان [وارد می‌شوند].

بی‌گمان، پرهیزگاران در باغها و چشمه‌سارانند.

[به آنان گویند:] «با سلامت و ایمنی در آنجا داخل شوید.»

و آنچه کینه [و شائبه‌های نفسانی‌] در سینه‌های آنان است برکنیم؛ برادرانه بر تختهایی روبروی یکدیگر نشسته‌اند.

نه رنجی در آنجا به آنان می‌رسد و نه از آنجا بیرون رانده می‌شوند.

به بندگان من خبر ده که منم آمرزنده مهربان.

و اینکه عذاب من، عذابی است دردناک.

و از مهمانان ابراهیم به آنان خبر ده،

هنگامی که بر او وارد شدند و سلام گفتند. [ابراهیم‌] گفت: «ما از شما بیمناکیم.»

گفتند: «مترس، که ما تو را به پسری دانا مژده می‌دهیم.»

گفت: «آیا با اینکه مرا پیری فرا رسیده است بشارتم می‌دهید؟ به چه بشارت می‌دهید؟»

گفتند: «ما تو را به حق بشارت دادیم. پس، از نومیدان مباش.»

گفت: «چه کسی -جز گمراهان- از رحمت پروردگارش نومید می‌شود؟»

[سپس‌] گفت: «ای فرشتگان، [دیگر] کارتان چیست؟»

گفتند: «ما به سوی گروه مجرمان فرستاده شده‌ایم،

مگر خانواده لوط، که ما قطعاً همه آنان را نجات می‌دهیم،

جز زنش را که مقدر کردیم او از بازماندگان [در عذاب‌] باشد.

پس چون فرشتگان نزد خاندان لوط آمدند،

[لوط] گفت: «شما مردمی ناشناس هستید.»

گفتند: «[نه،] بلکه برای تو چیزی آورده‌ایم که در آن تردید می‌کردند،

و حق را برای تو آورده‌ایم و قطعاً ما راستگویانیم،

پس، پاسی از شب [گذشته‌] خانواده‌ات را حرکت ده و [خودت‌] به دنبال آنان برو، و هیچ یک از شما نباید به عقب بنگرد، و هر جا به شما دستور داده می‌شود بروید.

و او را از این امر آگاه کردیم که ریشه آن گروه صبحگاهان بریده خواهد شد.

و مردم شهر، شادی‌کنان روی آوردند.

[لوط] گفت: «اینان مهمانان منند، مرا رسوا مکنید،

و از خدا پروا کنید و مرا خوار نسازید.»

گفتند: «آیا تو را [از مهمان کردن‌] مردم بیگانه منع نکردیم؟»

گفت: «اگر می‌خواهید [کاری مشروع‌] انجام دهید، اینان دختران منند [با آنان ازدواج کنید].»

به جان تو سوگند، که آنان در مستی خود سرگردان بودند.

پس به هنگام طلوع آفتاب، فریاد [مرگبار] آنان را فرو گرفت.

و آن [شهر] را زیر و زبر کردیم و بر آنان سنگهایی از سنگ گِل باراندیم.

به یقین، در این [کیفر] برای هوشیاران عبرتهاست.

و [آثار] آن [شهر هنوز] بر سر راهی [دایر] برجاست.

بی‌گمان، در این برای مؤمنان عبرتی است.

و راستی اهل «ایکه» ستمگر بودند.

پس، از آنان انتقام گرفتیم، و آن دو [شهر، اکنون‌] بر سر راهی آشکاراست.

و اهل «حِجر» [نیز] پیامبران [ما] را تکذیب کردند.

و آیات خود را به آنان دادیم، و[لی‌] از آنها اعراض کردند.

و [برای خود] از کوهها خانه‌هایی می‌تراشیدند که در امان بمانند.

پس صبحدم، فریاد [مرگبار]، آنان را فرو گرفت.

و آنچه به دست می‌آوردند، به کارشان نخورد.

و ما آسمانها و زمین و آنچه را که میان آن دو است جز به حق نیافریده‌ایم، و یقیناً قیامت فرا خواهد رسید. پس به خوبی صرف نظر کن،

زیرا پروردگار تو همان آفریننده داناست.

و به راستی، به تو سبع المثانی [=سوره فاتحه‌] و قرآن بزرگ را عطا کردیم.

و به آنچه ما دسته‌هایی از آنان [=کافران‌] را بدان برخوردار ساخته‌ایم چشم مدوز، و بر ایشان اندوه مخور، و بال خویش برای مؤمنان فرو گستر.

و بگو: «من همان هشداردهنده آشکارم.»

همان گونه که [عذاب را] بر تقسیم‌کنندگان نازل کردیم:

همانان که قرآن را جزء جزء کردند [به برخی از آن عمل کردند و بعضی را رها نمودند].

پس سوگند به پروردگارت که از همه آنان خواهیم پرسید،

از آنچه انجام می‌دادند.

پس آنچه را بدان مأموری آشکار کن و از مشرکان روی برتاب،

که ما [شر] ریشخندگران را از تو برطرف خواهیم کرد.

همانان که با خدا معبودی دیگر قرار می‌دهند. پس به زودی [حقیقت را] خواهند دانست.

و قطعاً می‌دانیم که سینه تو از آنچه می‌گویند تنگ می‌شود.

پس با ستایش پروردگارت تسبیح گوی و از سجده‌کنندگان باش.

و پروردگارت را پرستش کن تا اینکه مرگ تو فرا رسد.

[هان‌] امر خدا دررسید، پس در آن شتاب مکنید. او منزّه و فراتر است از آنچه [با وی‌] شریک می‌سازند.

فرشتگان را با «روح»، به فرمان خود، بر هر کس از بندگانش که بخواهد نازل می‌کند، که بیم دهید که معبودی جز من نیست. پس، از من پروا کنید.

آسمانها و زمین را به حق آفریده است. او فراتر است از آنچه [با وی‌] شریک می‌گردانند.

انسان را از نطفه‌ای آفریده است، آنگاه ستیزه‌جویی آشکار است.

و چارپایان را برای شما آفرید: در آنها برای شما [وسیله‌] گرمی و سودهایی است، و از آنها می‌خورید.

و در آنها برای شما زیبایی است، آنگاه که [آنها را] از چراگاه برمی‌گردانید، و هنگامی که [آنها را] به چراگاه می‌برید.

و بارهای شما را به شهری می‌بَرند که جز با مشقّت بدنها بدان نمی‌توانستید برسید. قطعاً پروردگار شما رئوف و مهربان است.

و اسبان و استران و خران را [آفرید] تا بر آنها سوار شوید و [برای شما] تجملی [باشد]، و آنچه را نمی‌دانید می‌آفریند.

و نمودن راه راست بر عهده خداست، و برخی از آن [راهها] کژ است، و اگر [خدا] می‌خواست مسلماً همه شما را هدایت می‌کرد.

اوست کسی که از آسمان، آبی فرود آورد که [آب‌] آشامیدنی شما از آن است، و روییدنی‌[هایی‌] که [رمه‌های خود را] در آن می‌چرانید [نیز] از آن است.

به وسیله آن، کشت و زیتون و درختان خرما و انگور و از هر گونه محصولات [دیگر] برای شما می‌رویاند. قطعاً در اینها برای مردمی که اندیشه می‌کنند نشانه‌ای است.

و شب و روز و خورشید و ماه را برای شما رام گردانید، و ستارگان به فرمان او مسخر شده‌اند. مسلماً در این [امور] برای مردمی که تعقل می‌کنند نشانه‌هاست.

و [همچنین‌] آنچه را در زمین به رنگهای گوناگون برای شما پدید آورد [مسخّر شما ساخت‌]. بی‌تردید، در این [امور] برای مردمی که پند می‌گیرند نشانه‌ای است.

و اوست کسی که دریا را مسخر گردانید تا از آن گوشت تازه بخورید، و پیرایه‌ای که آن را می‌پوشید از آن بیرون آورید. و کشتیها را در آن، شکافنده [آب‌] می‌بینی، و تا از فضل او بجویید و باشد که شما شکر گزارید.

و در زمین کوههایی استوار افکند تا شما را نجنباند، و رودها و راهها [قرار داد] تا شما راه خود را پیدا کنید.

و نشانه‌هایی [دیگر نیز قرار داد]، و آنان به وسیله ستاره [قطبی‌] راه‌یابی می‌کنند.

پس آیا کسی که می‌آفریند چون کسی است که نمی‌آفریند؟ آیا پند نمی‌گیرید؟

و اگر نعمت‌[های‌] خدا را شماره کنید، آن را نمی‌توانید بشمارید. قطعاً خدا آمرزنده مهربان است.

و خدا آنچه را که پنهان می‌دارید و آنچه را که آشکار می‌سازید می‌داند.

و کسانی را که جز خدا می‌خوانند، چیزی نمی‌آفرینند در حالی که خود آفریده می شوند.

مردگانند نه زندگان، و نمی‌دانند کِی برانگیخته خواهند شد.

معبود شما معبودی است یگانه. پس کسانی که به آخرت ایمان ندارند، دلهایشان انکارکننده [حق‌] است و خودشان متکبرند.

شک نیست که خداوند آنچه را پنهان می‌دارند و آنچه را آشکار می‌سازند، می‌داند، و او گردنکشان را دوست نمی‌دارد.

و چون به آنان گفته شود: «پروردگارتان چه چیز نازل کرده است؟» می‌گویند: «افسانه‌های پیشینیان است.»

تا روز قیامت بار گناهان خود را تمام بردارند، و [نیز] بخشی از بار گناهان کسانی را که ندانسته آنان را گمراه می‌کنند. آگاه باشید، چه بد باری را می‌کشند.

پیش از آنان کسانی بودند که مکر کردند، و[لی‌] خدا از پایه بر بنیانشان زد، درنتیجه از بالای سرشان سقف بر آنان فرو ریخت، و از آنجا که حدس نمی‌زدند عذاب به سراغشان آمد.

سپس روز قیامت آنان را رسوا می‌کند و می‌گوید: «کجایند آن شریکان من که در باره آنها [با پیامبران‌] مخالفت می‌کردید؟» کسانی که به آنان علم داده شده است می‌گویند: «در حقیقت، امروز رسوایی و خواری بر کافران است.»

همانان که فرشتگان جانشان را می‌گیرند در حالی که بر خود ستمکار بوده‌اند. پس، از درِ تسلیم درمی‌آیند [و می‌گویند:] «ما هیچ کار بدی نمی‌کردیم.» آری، خدا به آنچه می‌کردید داناست.

پس، از درهای دوزخ وارد شوید و در آن همیشه بمانید، و حقا که چه بد است جایگاه متکبران.

و به کسانی که تقوا پیشه کردند، گفته شود: «پروردگارتان چه نازل کرد؟» می گویند: «خوبی.» برای کسانی که در این دنیا نیکی کردند [پاداش‌] نیکویی است، و قطعاً سرای آخرت بهتر است، و چه نیکوست سرای پرهیزگاران:

بهشتهای عدن که در آن داخل می‌شوند؛ رودها از زیر [درختان‌] آنها روان است؛ در آنجا هر چه بخواهند برای آنان [فراهم‌] است. خدا این گونه پرهیزگاران را پاداش می‌دهد.

همان کسانی که فرشتگان جانشان را -در حالی که پاکند- می‌ستانند [و به آنان‌] می‌گویند: «درود بر شما باد، به [پاداش‌] آنچه انجام می‌دادید به بهشت درآیید.»

آیا [کافران‌] جز این که فرشتگانِ [جان‌ستان‌] به سویشان آیند، یا فرمان پروردگارت [دایر بر عذابشان‌] دررسد، انتظاری می‌برند؟ کسانی که پیش از آنان بودند [نیز] این گونه رفتار کردند، و خدا به ایشان ستم نکرد، بلکه آنان به خود ستم می‌کردند.

پس [کیفر] بدیهایی که کردند به آنان رسید، و آنچه مسخره‌اش می‌کردند آنان را فرا گرفت.

و کسانی که شرک ورزیدند گفتند: «اگر خدا می‌خواست -نه ما و نه پدرانمان- هیچ چیزی را غیر از او نمی‌پرستیدیم و بدون [حکم‌] او چیزی را حرام نمی‌شمردیم.» پیش از آنان [نیز] چنین رفتار کردند، و[لی‌] آیا جز ابلاغ آشکار بر پیامبران [وظیفه‌ای‌] است؟

و در حقیقت، در میان هر امتی فرستاده‌ای برانگیختیم [تا بگوید:] «خدا را بپرستید و از طاغوت [=فریبگر] بپرهیزید.» پس، از ایشان کسی است که خدا [او را] هدایت کرده، و از ایشان کسی است که گمراهی بر او سزاوار است. بنابراین در زمین بگردید و ببینید فرجام تکذیب‌کنندگان چگونه بوده است.

اگر [چه‌] بر هدایت آنان حرص ورزی، ولی خدا کسی را که فرو گذاشته است هدایت نمی‌کند، و برای ایشان یاری‌کنندگانی نیست.

و با سخت‌ترین سوگندهایشان بخدا سوگند یاد کردند که خدا کسی را که می‌میرد بر نخواهد انگیخت. آری، [انجام‌] این وعده بر او حق است، لیکن بیشتر مردم نمی‌دانند.

تا [خدا] آنچه را در [مورد] آن اختلاف دارند، برای آنان توضیح دهد، و تا کسانی که کافر شده‌اند، بدانند که آنها خود دروغ می‌گفته‌اند.

ما وقتی چیزی را اراده کنیم، همین قدر به آن می‌گوییم: «باش»، بی‌درنگ موجود می‌شود.

و کسانی که پس از ستمدیدگی، در راه خدا هجرت کرده‌اند، در این دنیا جای نیکویی به آنان می‌دهیم، و اگر بدانند، قطعاً پاداش آخرت بزرگتر خواهد بود.

همانان که صبر نمودند و بر پروردگارشان توکل می‌کنند.

و پیش از تو [هم‌] جز مردانی که بدیشان وحی می‌کردیم گسیل نداشتیم. پس اگر نمی‌دانید، از پژوهندگان کتابهای آسمانی جویا شوید،

[زیرا آنان را] با دلایل آشکار و نوشته‌ها [فرستادیم‌]، و این قرآن را به سوی تو فرود آوردیم، تا برای مردم آنچه را به سوی ایشان نازل شده است توضیح دهی، و امید که آنان بیندیشند.

آیا کسانی که تدبیرهای بد می‌اندیشند، ایمن شدند از اینکه خدا آنان را در زمین فرو ببرد، یا از جایی که حدس نمی‌زنند عذاب برایشان بیاید؟

یا در حال رفت و آمدشان [گریبان‌] آنان را بگیرد، و کاری از دستشان برنیاید؟

یا آنان را در حالی که وحشت‌زده‌اند فرو گیرد؟ همانا پروردگار شما رئوف و مهربان است.

آیا به چیزهایی که خدا آفریده است، ننگریسته‌اند که [چگونه‌] سایه‌هایشان از راست و [از جوانب‌] چپ می‌گردد، و برای خدا در حال فروتنی سر بر خاک می‌سایند؟

و آنچه در آسمانها و آنچه در زمین از جنبندگان و فرشتگان است، برای خدا سجده می‌کنند و تکبر نمی‌ورزند.

از پروردگارشان که حاکم بر آنهاست می‌ترسند و آنچه را مأمورند انجام می‌دهند.

و خدا فرمود: «دو معبود برای خود مگیرید. جز این نیست که او خدایی یگانه است. پس تنها از من بترسید.»

و آنچه در آسمانها و زمین است از آنِ اوست، و آیین پایدار [نیز] از آنِ اوست. پس آیا از غیر خدا پروا دارید؟

و هر نعمتی که دارید از خداست، سپس چون آسیبی به شما رسد به سوی او روی می آورید [و می‌نالید].

و چون آن آسیب را از شما برطرف کرد، آنگاه گروهی از شما به پروردگارشان شرک می‌ورزند.

[بگذار] تا آنچه را به ایشان عطا کرده‌ایم ناسپاسی کنند. اکنون برخوردار شوید، و[لی‌] زودا که بدانید.

و از آنچه به ایشان روزی دادیم، نصیبی برای آن [خدایانی‌] که نمی‌دانند [چیست‌] می‌نهند. به خدا سوگند که از آنچه به دروغ برمی‌بافتید، حتماً سؤال خواهید شد.

و برای خدا دخترانی می‌پندارند. منزه است او. و برای خودشان آنچه را میل دارند [قرار می‌دهند].

و هر گاه یکی از آنان را به دختر مژده آورند، چهره‌اش سیاه می‌گردد، در حالی که خشم [و اندوه‌] خود را فرو می‌خورد.

از بدی آنچه بدو بشارت داده شده، از قبیله [خود] روی می‌پوشاند. آیا او را با خواری نگاه دارد، یا در خاک پنهانش کند؟ وه چه بد داوری می‌کنند.

وصف زشت برای کسانی است که به آخرت ایمان ندارند، و بهترین وصف از آنِ خداست، و اوست ارجمند حکیم.

و اگر خداوند مردم را به [سزای‌] ستمشان مؤاخذه می‌کرد، جنبنده‌ای بر روی زمین باقی نمی‌گذاشت، لیکن [کیفر] آنان را تا وقتی معین بازپس می‌اندازد، و چون اجلشان فرا رسد، ساعتی آن را پس و پیش نمی‌توانند افکنند.

و چیزی را که خوش نمی‌دارند، برای خدا قرار می‌دهند، و زبانشان دروغ‌پردازی می‌کند که [سرانجام‌] نیکو از آنِ ایشان است. حقاً که آتش برای آنان است و به سوی آن پیش فرستاده خواهند شد.

سوگند به خدا که به سوی امتهای پیش از تو [رسولانی‌] فرستادیم [اما] شیطان اعمالشان را برایشان آراست و امروز [هم‌] سرپرستشان هموست و برایشان عذابی دردناک است.

و ما [این‌] کتاب را بر تو نازل نکردیم، مگر برای اینکه آنچه را در آن اختلاف کرده‌اند، برای آنان توضیح دهی، و [آن‌] برای مردمی که ایمان می‌آورند، رهنمود و رحمتی است.

و خدا از آسمان آبی فرود آورد و با آن زمین را پس از پژمردنش زنده گردانید، قطعاً در این [امر] برای مردمی که شنوایی دارند نشانه‌ای است.

و در دامها قطعاً برای شما عبرتی است: از آنچه در [لابلای‌] شکم آنهاست، از میان سرگین و خون، شیری ناب به شما می‌نوشانیم که برای نوشندگان گواراست.

و از میوه درختان خرما و انگور، باده مستی‌بخش و خوراکی نیکو برای خود می گیرید. قطعاً در این‌[ها] برای مردمی که تعقل می‌کنند نشانه‌ای است.

و پروردگار تو به زنبور عسل وحی [=الهام غریزی‌] کرد که از پاره‌ای کوهها و از برخی درختان و از آنچه داربست [و چفته‌سازی‌] می‌کنند، خانه‌هایی برای خود درست کن،

سپس از همه میوه‌ها بخور، و راههای پروردگارت را فرمانبردارانه، بپوی. [آنگاه‌] از درون [شکم‌] آن، شهدی که به رنگهای گوناگون است بیرون می‌آید. در آن، برای مردم درمانی است. راستی در این [زندگی زنبوران‌] برای مردمی که تفکر می‌کنند نشانه [قدرت الهی‌] است.

و خدا شما را آفرید، سپس [جان‌] شما را می‌گیرد، و بعضی از شما تا خوارترین [دوره‌] سالهای زندگی [فرتوتی‌] بازگردانده می‌شود، به طوری که بعد از [آن همه‌] دانستن، [دیگر] چیزی نمی‌دانند. قطعاً خدا دانای تواناست.

و خدا بعضی از شما را در روزی بر بعضی دیگر برتری داده است. و[لی‌] کسانی که فزونی یافته‌اند، روزیِ خود را به بندگان خود نمی‌دهند تا در آن با هم مساوی باشند. آیا باز نعمت خدا را انکار می‌کنند؟

و خدا برای شما از خودتان همسرانی قرار داد، و از همسرانتان برای شما پسران و نوادگانی نهاد و از چیزهای پاکیزه به شما روزی بخشید. آیا [باز هم‌] به باطل ایمان می‌آورند و به نعمت خدا کفر می‌ورزند؟

و به جای خدا چیزهایی را می‌پرستند که در آسمانها و زمین به هیچ وجه اختیار روزی آنان را ندارند و [به کاری‌] توانایی ندارند.

پس برای خدا مَثَل نزنید، که خدا می‌داند و شما نمی‌دانید.

خدا مَثَلی می‌زند: بنده‌ای است زرخرید که هیچ کاری از او برنمی‌آید. آیا [او] با کسی که به وی از جانب خود روزی نیکو داده‌ایم، و او از آن در نهان و آشکار انفاق می‌کند یکسان است؟ سپاس خدای راست. [نه،] بلکه بیشترشان نمی‌دانند.

و خدا مَثَلی [دیگر] می‌زند: دو مردند که یکی از آنها لال است و هیچ کاری از او برنمی‌آید و او سربار خداوندگارش می‌باشد. هر جا که او را می‌فرستد خیری به همراه نمی‌آورد. آیا او با کسی که به عدالت فرمان می‌دهد و خود بر راه راست است یکسان است؟

و نهان آسمانها و زمین از آنِ خداست، و کار قیامت جز مانند یک چشم بر هم زدن یا نزدیکتر [از آن‌] نیست، زیرا خدا بر هر چیزی تواناست.

و خدا شما را از شکم مادرانتان -در حالی که چیزی نمی‌دانستید- بیرون آورد، و برای شما گوش و چشمها و دلها قرار داد، باشد که سپاسگزاری کنید.

آیا به سوی پرندگانی که در فضای آسمان، رام شده‌اند ننگریسته‌اند؟ جز خدا کسی آنها را نگاه نمی‌دارد. راستی در این [قدرت‌نمایی‌] برای مردمی که ایمان می‌آورند نشانه‌هایی است.

و خدا برای شما خانه‌هایتان را مایه آرامش قرار داد، و از پوست دامها برای شما خانه‌هایی نهاد که آن‌[ها] را در روز جابجا شدنتان و هنگام ماندنتان سبک می‌یابید، و از پشمها و کُرکها و موهای آنها وسایل زندگی که تا چندی مورد استفاده است [قرار داد].

و خدا از آنچه آفریده، به سود شما سایه‌هایی فراهم آورده و از کوهها برای شما پناهگاه‌هایی قرار داده و برای شما تن‌پوشهایی مقرّر کرده که شما را از گرما [و سرما] حفظ می‌کند، و تن‌پوشها [=زره‌ها]یی که شما را در جنگتان حمایت می‌نماید. این گونه وی نعمتش را بر شما تمام می‌گرداند، امید که شما [به فرمانش‌] گردن نهید.

پس اگر رویگردان شوند، بر تو فقط ابلاغ آشکار است.

نعمت خدا را می‌شناسند، اما باز هم منکر آن می‌شوند و بیشترشان کافرند.

و [یاد کن‌] روزی را که از هر امّتی گواهی برمی‌انگیزیم، سپس به کسانی که کافر شده‌اند رخصت داده نمی‌شود و آنان مورد بخشش قرار نخواهند گرفت.

و چون کسانی که ستم کرده‌اند عذاب را ببینند [شکنجه‌] آنان کاسته نمی‌گردد و مهلت نمی‌یابند.

و چون کسانی که شرک ورزیدند، شریکان خود را ببینند می‌گویند: «پروردگارا، اینها بودند آن شریکانی که ما به جای تو می‌خواندیم». و[لی شریکان‌] قول آنان را رد می‌کنند که: «شما جدا دروغگویانید.»

و آن روز در برابر خدا از در تسلیم درآیند و آنچه را که برمی‌بافتند بر باد می‌رود.

کسانی که کفر ورزیدند و از راه خدا باز داشتند به [سزای‌] آنکه فساد می‌کردند عذابی بر عذابشان می‌افزاییم.

و [به یاد آور] روزی را که در هر امتی گواهی از خودشان برایشان برانگیزیم، و تو را [هم‌] بر این [امت‌] گواه آوریم، و این کتاب را که روشنگر هر چیزی است و برای مسلمانان رهنمود و رحمت و بشارتگری است، بر تو نازل کردیم.

در حقیقت، خدا به دادگری و نیکوکاری و بخشش به خویشاوندان فرمان می‌دهد و از کار زشت و ناپسند و ستم باز می‌دارد. به شما اندرز می‌دهد، باشد که پند گیرید.

و چون با خدا پیمان بستید، به پیمان خود وفا کنید و سوگندهای [خود را] پس از استوار کردن آنها مشکنید، با اینکه خدا را بر خود ضامن [و گواه‌] قرار داده‌اید، زیرا خدا آنچه را انجام می‌دهید می‌داند.

و مانند آن [زنی‌] که رشته خود را پس از محکم بافتن، [یکی یکی‌] از هم می‌گسست مباشید که سوگندهای خود را میان خویش وسیله [فریب و] تقلّب سازید [به خیال این‌] که گروهی از گروه دیگر [در داشتن امکانات‌] افزونترند. جز این نیست که خدا شما را بدین وسیله می‌آزماید و روز قیامت در آنچه اختلاف می‌کردید، قطعاً برای شما توضیح خواهد داد.

و اگر خدا می‌خواست قطعاً شما را امتی واحد قرار می‌داد، ولی هر که را بخواهد بیراه و هر که را بخواهد هدایت می‌کند و از آنچه انجام می‌دادید حتماً سؤال خواهید شد.

و زنهار، سوگندهای خود را دستاویز تقلّب میان خود قرار مدهید، تا گامی بعد از استواریش بلغزد، و شما به [سزای‌] آنکه [مردم را] از راه خدا باز داشته‌اید دچار شکنجه شوید و برای شما عذابی بزرگ باشد.

و پیمان خدا را به بهای ناچیزی مفروشید، زیرا آنچه نزد خداست -اگر بدانید- همان برای شما بهتر است.

آنچه پیش شماست تمام می‌شود و آنچه پیش خداست پایدار است، و قطعاً کسانی را که شکیبایی کردند به بهتر از آنچه عمل می‌کردند، پاداش خواهیم داد.

هر کس -از مرد یا زن- کار شایسته کند و مؤمن باشد، قطعاً او را با زندگی پاکیزه‌ای، حیات [حقیقی‌] بخشیم، و مسلماً به آنان بهتر از آنچه انجام می‌دادند پاداش خواهیم داد.

پس چون قرآن می‌خوانی از شیطان مطرود به خدا پناه بر،

چرا که او را بر کسانی که ایمان آورده‌اند، و بر پروردگارشان توکل می‌کنند، تسلّطی نیست.

تسلّط او فقط بر کسانی است که وی را به سرپرستی برمی‌گیرند، و بر کسانی که آنها به او [=خدا] شرک می‌ورزند.

و چون حکمی را به جای حکم دیگر بیاوریم -و خدا به آنچه به تدریج نازل می‌کند داناتر است- می‌گویند: «جز این نیست که تو دروغ‌بافی.» [نه،] بلکه بیشتر آنان نمی‌دانند.

بگو: «آن را روح القدس از طرف پروردگارت به حق فرود آورده، تا کسانی را که ایمان آورده‌اند استوار گرداند، و برای مسلمانان هدایت و بشارتی است. «

و نیک می‌دانیم که آنان می‌گویند: «جز این نیست که بشری به او می‌آموزد.» [نه چنین نیست، زیرا] زبان کسی که [این‌] نسبت را به او می‌دهند غیر عربی است و این [قرآن‌] به زبان عربی روشن است.

در حقیقت، کسانی که به آیات خدا ایمان ندارند، خدا آنان را هدایت نمی‌کند و برایشان عذابی دردناک است.

تنها کسانی دروغ‌پردازی می‌کنند که به آیات خدا ایمان ندارند و آنان خود دروغگویانند.

هر کس پس از ایمان آوردن خود، به خدا کفر ورزد [عذابی سخت خواهد داشت‌] مگر آن کس که مجبور شده و[لی‌] قلبش به ایمان اطمینان دارد. لیکن هر که سینه‌اش به کفر گشاده گردد خشم خدا بر آنان است و برایشان عذابی بزرگ خواهد بود،

زیرا آنان زندگی دنیا را بر آخرت برتری دادند و [هم‌] اینکه خدا گروه کافران را هدایت نمی‌کند.

آنان کسانی‌اند که خدا بر دلها و گوش و دیدگانشان مُهر نهاده و آنان خود غافلانند.

شک نیست که آنها در آخرت همان زیانکارانند.

با این حال، پروردگار تو نسبت به کسانی که پس از [آن همه‌] زجر کشیدن، هجرت کرده و سپس جهاد نمودند و صبر پیشه ساختند، پروردگارت [نسبت به آنان‌] بعد از آن [همه مصایب‌] قطعاً آمرزنده و مهربان است.

[یاد کن‌] روزی را که هر کس می‌آید [و] از خود دفاع می‌کند، و هر کس به آنچه کرده، بی کم و کاست پاداش می‌یابد و بر آنان ستم نمی‌رود.

و خدا شهری را مَثَل زده است که امن و امان بود [و] روزیش از هر سو فراوان می‌رسید، پس [ساکنانش‌] نعمتهای خدا را ناسپاسی کردند، و خدا هم به سزای آنچه انجام می‌دادند، طعم گرسنگی و هراس را به [مردم‌] آن چشانید.

و به یقین، فرستاده‌ای از خودشان برایشان آمد، اما او را تکذیب کردند، پس در حالی که ظالم بودند آنان را عذاب فرو گرفت.

پس، از آنچه خدا شما را روزی کرده است، حلال [و] پاکیزه بخورید، و نعمت خدا را -اگر تنها او را می‌پرستید- شکر گزارید.

جز این نیست که [خدا] مردار و خون و گوشت خوک و آنچه را که نام غیر خدا بر آن برده شده حرام گردانیده است. [با این همه،] هر کس که [به خوردن آنها] ناگزیر شود، و سرکش و زیاده‌خواه نباشد، قطعاً خدا آمرزنده مهربان است.

و برای آنچه زبان شما به دروغ می‌پردازد، مگویید: «این حلال است و آن حرام » تا بر خدا دروغ بندید، زیرا کسانی که بر خدا دروغ می‌بندند رستگار نمی‌شوند.

[ایشان راست‌] اندک بهره‌ای، و[لی‌] عذابشان پر درد است.

و بر کسانی که یهودی شدند، آنچه را قبلا بر تو حکایت کردیم، حرام گردانیدیم، و ما بر آنان ستم نکردیم، بلکه آنها به خود ستم می‌کردند.

[با این همه‌] پروردگار تو نسبت به کسانی که به نادانی مرتکب گناه شده، سپس توبه کرده و به صلاح آمده‌اند، البته پروردگارت پس از آن آمرزنده مهربان است.

به راستی ابراهیم، پیشوایی مطیع خدا [و] حق‌گرای بود و از مشرکان نبود.

[و] نعمتهای او را شکرگزار بود. [خدا] او را برگزید و به راهی راست هدایتش کرد.

و در دنیا به او نیکویی و [نعمت‌] دادیم و در آخرت [نیز] از شایستگان خواهد بود.

سپس به تو وحی کردیم که: «از آیین ابراهیم حق‌گرای پیروی کن، [چرا که‌] او از مشرکان نبود.»

[بزرگداشت‌] شنبه، بر کسانی که در باره آن اختلاف کردند مقرّر گردید، و قطعاً پروردگارت روز رستاخیز میان آنها در باره چیزی که در مورد آن اختلاف می‌کردند، داوری خواهد کرد.

با حکمت و اندرز نیکو به راه پروردگارت دعوت کن و با آنان به [شیوه‌ای‌] که نیکوتر است مجادله نمای. در حقیقت، پروردگار تو به [حال‌] کسی که از راه او منحرف شده داناتر، و او به [حال‌] راه‌یافتگان [نیز ]داناتر است.

و اگر عقوبت کردید، همان گونه که مورد عقوبت قرار گرفته‌اید [متجاوز را ] به عقوبت رسانید، و اگر صبر کنید البته آن برای شکیبایان بهتر است.

و صبر کن و صبر تو جز به [توفیق‌] خدا نیست و بر آنان اندوه مخور و از آنچه نیرنگ می‌کنند دل تنگ مدار.

در حقیقت، خدا با کسانی است که پروا داشته‌اند و [با] کسانی [است‌] که آنها نیکوکارند.