به نام خداوند رحمتگر مهربان

حاء، میم.

فرو فرستادن این کتاب، از جانب خدای ارجمند سنجیده‌کار است.

به راستی در آسمانها و زمین، برای مؤمنان نشانه‌هایی است.

و در آفرینش خودتان و آنچه از [انواع‌] جنبنده‌[ها] پراکنده می‌گرداند، برای مردمی که یقین دارند نشانه‌هایی است.

و [نیز در] پیاپی آمدن شب و روز، و آنچه خدا از روزی از آسمان فرود آورده و به [وسیله‌] آن، زمین را پس از مرگش زنده گردانیده است؛ و [همچنین در] گردش بادها [به هر سو،] برای مردمی که می‌اندیشند نشانه‌هایی است.

این‌[ها]ست آیات خدا که به راستی آن را بر تو می‌خوانیم. پس، بعد از خدا و نشانه‌های او به کدام سخن خواهند گروید؟

وای بر هر دروغزن گناه‌پیشه!

[که‌] آیات خدا را که بر او خوانده می‌شود، می‌شنود و باز به حال تکبر -چنانکه گویی آن را نشنیده است- سماجت می‌ورزد. پس او را از عذابی پردرد خبر ده.

و چون از نشانه‌های ما چیزی بداند، آن را به ریشخند می‌گیرد. آنان عذابی خفت‌آور خواهند داشت.

پیشاپیش آنها دوزخ است، و نه آنچه را اندوخته و نه آن دوستانی را که غیر از خدا اختیار کرده‌اند، به کارشان می‌آید، و عذابی بزرگ خواهند داشت.

این رهنمودی است؛ و کسانی که آیات پروردگارشان را انکار کردند، بر ایشان عذابی دردناک از پلیدی است.

خدا همان کسی است که دریا را به سود شما رام گردانید، تا کشتیها در آن به فرمانش روان شوند، و تا از فزون بخشی او [روزی خویش را] طلب نمایید، و باشد که سپاس دارید.

و آنچه را در آسمانها و آنچه را در زمین است به سود شما رام کرد؛ همه از اوست. قطعاً در این [امر] برای مردمی که می‌اندیشند نشانه‌هایی است.

به کسانی که ایمان آورده‌اند بگو تا از کسانی که به روزهای [پیروزی‌] خدا امید ندارند درگذرند، تا [خدا هر] گروهی را به [سبب‌] آنچه مرتکب می‌شده‌اند به مجازات رساند.

هر که کاری شایسته کند، به سود خود اوست، و هر که بدی کند به زیانش باشد. سپس به سوی پروردگارتان برگردانیده می‌شوید.

و به یقین، فرزندان اسرائیل را کتاب [تورات‌] و حکم و پیامبری دادیم و از چیزهای پاکیزه روزیشان کردیم و آنان را بر مردم روزگار برتری دادیم.

و دلایل روشنی در امر [دین‌] به آنان عطا کردیم، و جز بعد از آنکه علم برایشان [حاصل‌] آمد، [آن هم‌] از روی رشک و رقابت میان خودشان، دستخوش اختلاف نشدند. قطعاً پروردگارت روز قیامت میانشان در باره آنچه در آن اختلاف می‌کردند، داوری خواهد کرد.

سپس تو را در طریقه آیینی [که ناشی‌] از امر [خداست‌] نهادیم. پس آن را پیروی کن، و هوسهای کسانی را که نمی‌دانند پیروی مکن.

آنان هرگز در برابر خدا از تو حمایت نمی‌کنند [و به هیچ وجه به کار تو نمی‌آیند ] و ستمگران بعضی‌شان دوستان بعضی [دیگر]ند، و خدا یار پرهیزگاران است.

این [کتاب‌] برای مردم، بینش‌بخش و برای قومی که یقین دارند، رهنمود و رحمتی است.

آیا کسانی که مرتکب کارهای بد شده‌اند پنداشته‌اند که آنان را مانند کسانی قرار می‌دهیم که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند [به طوری که‌] زندگی آنها و مرگشان یکسان باشد؟ چه بد داوری می‌کنند.

و خدا آسمانها و زمین را به حق آفریده است، و تا هر کسی به [موجب‌] آنچه به دست آورده پاداش یابد، و آنان مورد ستم قرار نخواهند گرفت.

پس آیا دیدی کسی را که هوس خویش را معبود خود قرار داده و خدا او را دانسته گمراه گردانیده و بر گوش او و دلش مُهر زده و بر دیده‌اش پرده نهاده است؟ آیا پس از خدا چه کسی او را هدایت خواهد کرد؟ آیا پند نمی‌گیرید؟

و گفتند: «غیر از زندگانی دنیای ما [چیز دیگری‌] نیست؛ می‌میریم و زنده می‌شویم، و ما را جز طبیعت هلاک نمی‌کند.» و[لی‌] به این [مطلب‌] هیچ دانشی ندارند [و] جز [طریق‌] گمان نمی‌سپرند.

و چون آیات روشن ما بر آنان خوانده شود، دلیلشان همواره جز این نیست که می گویند: «اگر راست می‌گویید پدران ما را [حاضر] آورید.»

بگو: «خدا[ست که‌] شما را زندگی می‌بخشد، سپس می‌میراند، آنگاه شما را به سوی روز رستاخیز -که تردیدی در آن نیست- گرد می‌آورد، ولی بیشتر مردم [این را] نمی‌دانند.»

و فرمانروایی آسمانها و زمین از آن خداست، و روزی که رستاخیز بر پا شود، آن روز است که باطل‌اندیشان زیان خواهند دید.

و هر امتی را به زانو در آمده می‌بینی؛ هر امتی به سوی کارنامه خود فراخوانده می‌شود [و بدیشان می‌گویند:] «آنچه را می‌کردید امروز پاداش می‌یابید.

این است کتاب ما که علیه شما به حق سخن می‌گوید. ما از آنچه می‌کردید، نسخه بر می‌داشتیم.»

و اما کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند، پس پروردگارشان آنان را در جوار رحمت خویش داخل می‌گرداند. این همان کامیابی آشکار است.

و اما کسانی که کافر شدند [بدانها می‌گویند:] «پس مگر آیات من بر شما خوانده نمی‌شد؟ و[لی‌] تکبر نمودید و مردمی بدکار بودید.»

و چون گفته شد: «وعده خدا راست است و شکی در رستاخیز نیست»، گفتید: «ما نمی‌دانیم رستاخیز چیست. جز گمان نمی‌ورزیم و ما یقین نداریم.»

و [حقیقت‌] بدیهایی که کرده‌اند، بر آنان پدیدار می‌شود و آنچه را که بدان ریشخند می‌کردند، آنان را فرو می‌گیرد.

و گفته شود: «همان‌گونه که دیدار امروزتان را فراموش کردید، امروز شما را فراموش خواهیم کرد، و جایگاهتان در آتش است و برای شما یاورانی نخواهد بود.»

این بدان سبب است که شما آیات خدا را به ریشخند گرفتید و زندگی دنیا فریبتان داد. پس امروز نه از این [آتش‌] بیرون آورده می‌شوند، و نه عذرشان پذیرفته می‌گردد.

پس سپاس از آن خداست: پروردگار آسمانها و پروردگار زمین، پروردگار جهانیان.

و در آسمانها و زمین، بزرگی از آن اوست، و اوست شکست‌ناپذیر سنجیده‌کار.