بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
حمٓ
حاء، میم.
وَٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ
سوگند به کتاب روشنگر،
إِنَّآ أَنزَلْنَٰهُ فِى لَيْلَةٍۢ مُّبَٰرَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ
[که] ما آن را در شبی فرخنده نازل کردیم، [زیرا] که ما هشداردهنده بودیم.
فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ
در آن [شب] هر [گونه] کاری [به نحوی] استوار فیصله مییابد.
أَمْرًۭا مِّنْ عِندِنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ
[این] کاری است [که] از جانب ما [صورت میگیرد]. ما فرستنده [پیامبران] بودیم.
رَحْمَةًۭ مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ
[و این] رحمتی از پروردگار توست، که او شنوای داناست.
رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، اگر یقین دارید.
لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ
خدایی جز او نیست؛ او زندگی میبخشد و میمیراند؛ پروردگار شما و پروردگار پدران شماست.
بَلْ هُمْ فِى شَكٍّۢ يَلْعَبُونَ
ولی نه، آنها به شک و شبهه خویش سرگرمند.
فَٱرْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍۢ مُّبِينٍۢ
پس در انتظار روزی باش که آسمان دودی نمایان برمیآورد،
يَغْشَى ٱلنَّاسَ ۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌۭ
که مردم را فرو میگیرد؛ این است عذاب پر درد.
رَّبَّنَا ٱكْشِفْ عَنَّا ٱلْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ
[میگویند:] «پروردگارا، این عذاب را از ما دفع کن که ما ایمان داریم.»
أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌۭ مُّبِينٌۭ
آنان را کجا [جای] پند[گرفتن] باشد، و حال آنکه به یقین برای آنان پیامبری روشنگر آمده است.
ثُمَّ تَوَلَّوْا۟ عَنْهُ وَقَالُوا۟ مُعَلَّمٌۭ مَّجْنُونٌ
پس، از او روی برتافتند و گفتند: «تعلیمیافتهای دیوانه است.»
إِنَّا كَاشِفُوا۟ ٱلْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَآئِدُونَ
ما این عذاب را اندکی از شما برمیداریم [ولی شما] در حقیقت باز از سر میگیرید.
يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ
روزی که دست به حمله میزنیم، همان حمله بزرگ؛ [آنگاه] ما انتقامکشندهایم.
۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُولٌۭ كَرِيمٌ
و به یقین، پیش از آنان قوم فرعون را بیازمودیم، و پیامبری بزرگوار برایشان آمد،
أَنْ أَدُّوٓا۟ إِلَىَّ عِبَادَ ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ
که [به آنان گفت:] «بندگان خدا را به من بسپارید، زیرا که من شما را فرستادهای امینم.
وَأَن لَّا تَعْلُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّىٓ ءَاتِيكُم بِسُلْطَٰنٍۢ مُّبِينٍۢ
و بر خدا برتری مجویید که من برای شما حجتی آشکار آوردهام.
وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ
و من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه میبرم از اینکه مرا سنگباران کنید.
وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُوا۟ لِى فَٱعْتَزِلُونِ
و اگر به من ایمان نمیآورید، پس، از من کناره گیرید.»
فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌۭ مُّجْرِمُونَ
پس پروردگار خود را خواند که: «اینها مردمی گناهکارند.»
فَأَسْرِ بِعِبَادِى لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ
[فرمود:] «بندگانم را شبانه ببر، زیرا شما مورد تعقیب واقع خواهید شد.
وَٱتْرُكِ ٱلْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُندٌۭ مُّغْرَقُونَ
و دریا را هنگامی که آرام است پشت سر بگذار، که آنان سپاهی غرقشدنیاند.»
كَمْ تَرَكُوا۟ مِن جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ
[وه،] چه باغها و چشمهسارانی [که آنها بعد از خود] بر جای نهادند،
وَزُرُوعٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ
و کشتزارها و جایگاههای نیکو،
وَنَعْمَةٍۢ كَانُوا۟ فِيهَا فَٰكِهِينَ
و نعمتی که از آن برخوردار بودند.
كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَٰهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ
[آری،] این چنین [بود] و آنها را به مردمی دیگر میراث دادیم.
فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ وَمَا كَانُوا۟ مُنظَرِينَ
و آسمان و زمین بر آنان زاری نکردند و مهلت نیافتند.
وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ
و به راستی، فرزندان اسرائیل را از عذاب خفتآور رهانیدیم:
مِن فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيًۭا مِّنَ ٱلْمُسْرِفِينَ
از [دست] فرعون که متکبّری از افراطکاران بود.
وَلَقَدِ ٱخْتَرْنَٰهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ
و قطعاً آنان را دانسته بر مردم جهان ترجیح دادیم.
وَءَاتَيْنَٰهُم مِّنَ ٱلْءَايَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤٌۭا۟ مُّبِينٌ
و از نشانهها [ی الهی] آنچه را که در آن آزمایشی آشکار بود، بدیشان دادیم.
إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ
هر آینه این [کافران] میگویند:
إِنْ هِىَ إِلَّا مَوْتَتُنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ
«جز مرگ نخستین، دیگر [واقعهای] نیست و ما زندهشدنی نیستیم.
فَأْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ
اگر راست میگویید، پس پدران ما را [باز] آورید.
أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍۢ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَٰهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ
آیا ایشان بهترند یا قوم «تُبّع» و کسانی که پیش از آنها بودند؟ آنها را هلاک کردیم، زیرا که گنهکار بودند.
وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَٰعِبِينَ
و آسمانها و زمین و آنچه را که میان آن دو است به بازی نیافریدهایم؛
مَا خَلَقْنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
آنها را جز به حق نیافریدهایم، لیکن بیشترشان نمیدانند.
إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ مِيقَٰتُهُمْ أَجْمَعِينَ
در حقیقت، روز «جدا سازی» موعد همه آنهاست.
يَوْمَ لَا يُغْنِى مَوْلًى عَن مَّوْلًۭى شَيْـًۭٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ
همان روزی که هیچ دوستی از هیچ دوستی نمیتواند حمایتی کند، و آنان یاری نمیشوند،
إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
مگر کسی را که خدا رحمت کرده است، زیرا که اوست همان ارجمند مهربان.
إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ
آری! درخت زقوم،
طَعَامُ ٱلْأَثِيمِ
خوراک گناه پیشه است.
كَٱلْمُهْلِ يَغْلِى فِى ٱلْبُطُونِ
چون مس گداخته در شکمها میگدازد؛
كَغَلْىِ ٱلْحَمِيمِ
همانند جوشش آب جوشان.
خُذُوهُ فَٱعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ
او را بگیرید و به میان دوزخش بکشانید،
ثُمَّ صُبُّوا۟ فَوْقَ رَأْسِهِۦ مِنْ عَذَابِ ٱلْحَمِيمِ
آنگاه از عذاب آب جوشان بر سرش فرو ریزید.
ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْكَرِيمُ
بچش که تو همان ارجمند بزرگواری!
إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمْتَرُونَ
این است همان چیزی که در باره آن تردید میکردید.
إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى مَقَامٍ أَمِينٍۢ
به راستی پرهیزگاران در جایگاهی آسوده [اند]،
فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ
در بوستانها و کنار چشمهسارها.
يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍۢ وَإِسْتَبْرَقٍۢ مُّتَقَٰبِلِينَ
پرنیان نازک و دیبای ستبر میپوشند [و] برابر هم نشستهاند.
كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَٰهُم بِحُورٍ عِينٍۢ
[آری،] چنین [خواهد بود] و آنها را با حوریان درشتچشم همسر میگردانیم.
يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ
در آنجا هر میوهای را [که بخواهند] آسوده خاطر میطلبند.
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلْمَوْتَ إِلَّا ٱلْمَوْتَةَ ٱلْأُولَىٰ ۖ وَوَقَىٰهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ
در آنجا جز مرگ نخستین، مرگ نخواهند چشید و [خدا] آنها را از عذاب دوزخ نگاه میدارد.
فَضْلًۭا مِّن رَّبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ
[این] بخششی است از جانب پروردگار تو. این است همان کامیابی بزرگ.
فَإِنَّمَا يَسَّرْنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ
در حقیقت، [قرآن] را بر زبان تو آسان گردانیدیم، امید که پند پذیرند.
فَٱرْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ
پس مراقب باش، زیرا که آنان هم مراقبند.